|
Dinsdag 8 februari 2011
POLITIEOPLEIDING LANGER LATEN DUREN?...
De opleiding tot politie-inspecteur duurt tegenwoordig één jaar in de provinciale politiescholen, maar... er gaan stemmen op om deze opleiding met minimum één jaar te verlengen.
Zijn de kandidaten dan zoveel dommer of trager dan vroeger? Ik begrijp het niet goed. Destijds duurde de basisopleiding tot wachtmeester bij de rijkswacht welgeteld één jaar. Tijdens dat jaar kreeg men een militaire opleiding, een verkeersopleiding, rijschool, lessen in het recht, strafrecht en rechtsvordering, bijzondere wetten, bewapening, gevechtssporten, lichamelijke opvoeding, deontologie, nederlands, opstellen van processen-verbaal, drill, verkeersregeling, beginselen van het sociaal en familiaal recht, geweer-, pistool- en machinepistoolschieten, enz..., maar... de leerlingen waren intern, zodat men dag en nacht beroep op hen kon doen, met als gevolg dat er eveneens veel nachtoefeningen waren.
Met veel geluk, en indien men niet gestraft was of een onvoldoende gehaald had op een schriftelijke overhoring, mocht men 's vrijdagsavond om 17.00 uur naar huis en moest men de zondagnacht voor 24.00 uur terug in de school zijn. Stages kon men na dat jaar doen. Het was een jaar keihard blokken. Voor een kandidaat-chef (te vergelijken met hoofdinspecteur) duurde de opleiding 3 jaar en voor de kandidaat-officieren (te vergelijken met de huidige commissarissen) maar liefst 5 jaar.
De (ongewapende) agenten van tegenwoordig, met een minimumopleiding, bestonden niet.
Maar wat wel bestond was discipline en keiharde tucht. Een officier was een baas en geen kameraad.
Zou men dus niet veel beter de opleiding binnen dat basisjaar efficiënter laten verlopen inplaats van de opleiding te verlengen? Tenslotte wordt een kandidaat-inspecteur voltijds betaald om naar de school te gaan. En wie betaalt die? U en ik, de belastingbetaler dus. En ik betaal liever voor één jaar efficiënt onderwijs dan om voor diezelfde opleiding twee jaar te moeten betalen.
En als iemand hen, na die twee jaar opleiding dringend opbelt met de melding dat de buren op leven en dood aan het vechten zijn, gaan ze dan ook drie kwartier wachten om aan die deur te gaan bellen? Jeannetten, verdomme...
Maandag 7 februari 2011
PITBULLS EN... STRONTBEU.....
Sommige trouwe lezers hebben tijdens het weekend waarschijnlijk op hun honger gezeten, waarmee ik bedoel dat er in De Antwerpse Koerier weinig te lezen was. Maar... het is nu éénmaal zo dat wij als regionale webkrant nieuws brengen, en géén nieuws maken.
Dus, ... als er in de regio Antwerpen geen vermeldbaar nieuws is, zal U er in deze krant ook geen vinden. Wij zijn geen Story, Blik of Dag Allemaal die verhalen verzinnen of opblazen om lezers te trekken. Wij hebben dat ook niet nodig, want wij plaatsen geen reklame en zijn van NIEMAND afhankelijk.
Gisteren was er ook geen "Woord van de Redactie". Niettegenstaande er altijd een reden is om een "Editoriaal" te schrijven, zag ik het gisteren toaal niet zitten. Ik zag zelfs héél deze krant niet meer zitten! Ik was het, en ben het eigenlijk nog een beetje "hardstikke beu" (zoals de Hollanders het zo plastisch kunnen uitdrukken).
Waarom? Wel, ik steek gemiddeld dagelijks 12 tot 16 uur in deze krant, méér dus dan eender welke andere gek die bijvoorbeeld voor een baas werkt, en ik heb sommige (gratis werkende) redacteurs waar ik huizen kan op bouwen. Het verschil is dat wij iedere vorm van reklame, subsidie en alles wat daar enigzins naar ruikt resoluut weigeren. Wij werken dus gratis, voor niks, nada!! Bovendien betaal ik als uitgever ook nog eens de website, perskaarten, gemeente- en provinciebelastingen, lidgelden voor "A", Sofam (auteursmaatschappij), Internationaal Perscentrum Vlaanderen, enz... . Op gebied van sportverslaggeving krijgen wij praktisch geen faciliteiten omdat zulks blijkbaar het terrein is van "beroepsmensen" of omdat het weer véél geld kost voor sportperskaarten, enz...
Iedere week (behalve vandaag dus) verstuur ik een agenda naar alle redacteurs van de krant met alle komende activiteiten voor de komende week, maar sommigen vinden het blijkbaar teveel om de gevraagde ontvangstbevestiging terug te sturen.
Bovendien gaat men er van uit dat men, wanneer men solliciteert als redacteur voor De Antwerpse Koerier, men automatisch aanvaard wordt, zelfs als men in het verleden gebotst heeft met andere redacteurs. Een simpele "neen" volstaat blijkbaar niet, want dan bijt men zich als een pitbull vast door bepaalde redacteurs per mail te gaan stalken én de geldigheid van onze perskaarten in twijfel te brengen. Ten onrechte, maar kom... een hoop miserie die ik niet gewoon ben. Als het bij ons niet lukt, zijn er genoeg andere...
Alsof dat niet genoeg is heeft één of andere klojo, die zichzelf "Dyl Ulenspiegel" noemt het mailadres van de redactie ontdekt. Enfin, wij maken geen geheim van ons maildres en willen onze krant zo interactief mogelijk maken, maar... het moet wel over serieuze praat gaan en niet over het feit dat wij niet "scherp" en niet"onafhankelijk" zijn, en een hoop subversief gelul. Blijkbaar is betrokkene ook een "pitbull" die ondanks klacht bij Ecops blijft volharden in de boosheid (enfin, dan toch tot zijn "prijs" komt).
Enfin, het komt hem op het volgende neer: HEEEEEEEEEEEEEEEELP!!!!!!!!!! Als er op dit moment mij iemand een fatsoenlijk bod doet en die wil nadien deze krant volpompen met reklame en pop-ups (wat dan mijn plobleem niet meer is), bel mij alstublieft, want ik ben het op dit moment STRONTBEU!!!!!!!!!! Ik ga stilaan naar de zestig, wil het wat rustiger doen, verwacht van mijn medewerkers dezelfde inzet of de mijne en aanvaard geen kritiek van mensen die niet eens zelf weten wat ze verkondigen.....
Zaterdag 5 februari 2011
BIJNA VIJF JAAR ONLINE.....
Nog een kleine drie maanden en DE ANTWERPSE KOERIER is vijf jaar online. Aanvankelijk gestart als aanhangsel van het VTM-programma ROB'S LAND zijn wij op minder dan vijf jaar tijd uitgegroeid tot een volwaardige, reklame- en pop-upvrije regionale webkrant.
Wanneer ik naar de eerste publicaties van deze krant kijk, is het mij onmogelijk om niet luidruchtig te gaan lachen om zoveel amateurisme. Maar ja, alles moet (dikwijls tot schade en schande) evolueren tot een volwaardig product. En zonder afbraak te doen aan mijn, eveneens reklamevrije, concullega's van Den Brado en Cartoon Productions, die elk op hun gebied prachtig werk leveren, durf ik toch te stellen dat wij momenteel de meest gelezen webkrant van Antwerpen zijn. Uiteraard zonder rekening te houden met bijvoorbeeld GVA, Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws, enz... wiens site ik niet beschouw als een echte webkrant, maar eerder als een aanhangsel van de gedrukte versie.
Als hoofdredacteur ben ik uiteraard maar een kleine, en inderdaad laatste schakel in een goed geoliede ketting. Zonder het onbaatzuchtige, vrijwillige werk van onze medewerkers, stond onze krant nu nog nergens. Ik wil dan ook, en dat gebeurd niet vaak in dit "Woord van de redactie" welgemeende hulde brengen aan al deze medewerkers.
Vooreerst degene die ik het beste ken. Rita Jennes, medewerkster van het eerste uur. Dat ik met haar leven, bed, trouwboek en bankrekening deel laat ik even buiten beschouwing. Zij doet vooral de verslaggeving in verband met seniorenwerking in Antwerpen en het nieuws van Linkeroever. Zij is het ook die er voor zorgt dat mijn "Woord van de redactie" (bijna) foutloos verschijnt, omdat zij alle teksten naleest en corrigeert.
Willy Dupon. De "Snor van Antwerpen". Willy verzorgt voor ons vooral écht stadsnieuws en fait divers en heeft in onze krant een eigen bladzijde "Een snorrige kijk op Antwerpen". Hierin bericht hij, niet altijd even conventioneel, het Antwerpse leven bekeken door hem en zijn volgelingen van de Europese Snorrenclub Antwerpen. Willy is ook de man die op plaatselijke recepties de interessante mensen de "keutels uit de neus" peutert.
Gert de Keyser. Het buitenbeentje van onze redactie. Een kunstenaar die tracht de kost te verdienen als bic-tekenaar, acryl- en olieverfschilder. Vooal zijn tekeningen in blauwe BIC kan ik enorm waarderen. Gert werkt voor de krant vrijwillig als cartoonist en heeft voor de krant zelfs een eigen cartoonfiguurtje gemaakt. Wegens drukke beroepswerkzaamheden ligt zijn cartoon in de krant even stil maar... hij komt gegarandeerd terug.
Erik van Bouwel (die mij steeds verwijt dat ik zijn naam met "au" schrijf). Eén van onze laatste redactieleden én een zeer belezen man. Van Erik kan je dus vooral literair en cultureel nieuws verwachten. Als je op één of andere boekvoorstelling of op een huldiging van een schrijver een jonge, grijzende, baardige man ontmoet, is het den Erik van De Antwerpse Koerier.
Ook één van de recentste krachten. Danny Vermoens. Het brood op de plank verdient hij als barkeeper, maar voor De Antwerpse Koerier werkt hij als "sociaal" redacteur. Danny is goed thuis en geniet ook vertrouwen in de meestal door de pers doodgezwegen sociale sector. Hij is actief bezig als vrijwiliger, in onder andere de Groenplaatswerking en de daklozenproblematiek in Antwerpen.
Nico Volckeryck, door voor- en tegenstanders soms "de regelnicht" genoemd, maar dat beschouwd hij als een eretitel. Lekenrechter bij de handelsrechtbank van Antwerpen, drijvende kracht achter de Stuurgroep Sint-Andries, de Kammenstraat, UNIZO stad Antwerpen, enz... Kortom een man die weet waarover hij praat. Voor De Antwerpse Koerier is hij vooral de hoofdredacteur van De Krant Van Sint-Andries, die op De Antwerpse Koerier digitaal (in PDF) verschijnt én de woordvoerder van Sint-Andries, zowel cultureel als commercieel.
Serge Heyblom. Stads- en sportcorrespondent. Er verschijnen niet dagelijks stukken van hem, maar... als hij schrijft is het er "boenk" op. Serge is ook onze steun en toeverlaat wanneer het goed of minder goed gaat in de immobiliënsector. Uiteraard ook de eerste wanneer er in Antwerpen een nieuwe horecazaak gaat openen (of zie ik dat verkeerd?)
John Moussiaux. Net als ik een ingeweken Antwerpenaar. Neen, niet van het Waasland, maar van Brussel. John heeft voor een krant een onontbeerlijk groot netwerk én is een topfotograaf. Bijna dagelijks maakt hij ongeveer 200 foto's voor het weerbericht waarvan er iedere dag gegarandeerd enkele verschijnen op het scherm. John maakt ook dagelijks zéér gewaardeerde fotoreportages voor Het Nieuwsblad online. Je kan John, en dat niet beledigend bedoeld, door zijn manier van werken, bijna een Antwerpse "paparazzi" noemen.
Louis van Looy. Gepensioneerd verpleegkundige die steeds in de Antwerpse haven zijn "stiel" heeft uitgevoerd, nu persfotograaf en journalist voor onder andere zijn geesteskind "112 Antwerpen" dat zelfstandig verschijnt én als bladzijde aan De Antwerpse Koerier. Louis kent de Antwerpse Haven als zijn broekzak en is een gekend en geliefd figuur bij de Antwerpse hulpdiensten. Alweer een onmisbare kracht dus.
Yoni Proost. De jongste, maar zeker niet de minste van de bende. Een gepassioneerd brandweer- en hulpdienstenfotograaf, die eerder zijn portefeuille dan zijn camera zou vergeten. Ook een gewaardeerde 112 Antwerpen- medewerker. Dankzij Yoni kunnen we nu ook korter op de bal spelen bij camaliteiten in Antwerpen.
Aan al deze medewerkers "een welgemeende dank", want zonder hen stond deze krant nergens.....
Vrijdag 4 februari 2011
DIERENACTIVISTEN EN "HET JAAR VAN HET KONIJN....
Gisteren vierde de Chinese gemeenschap, dus ook deze in Antwerpen, hun Nieuwjaar. Traditioneel op de tweede nieuwe maan na de zonnewende van 21 december. Ze sloten het "jaar van de tijger" dus af en openden het "jaar van het konijn". Een konijn is voor de Chinese gemeenschap een teken van voorspoed, beterschap en veiligheid.
Enfin, ik wens ze oprecht veel voorspoed, beterschap en veiligheid toe, maar wij zitten hier al enkele jaren in het "jaar van de geitenboer Leterme" en ons heeft dat nog niet veel van dat goeds opgeleverd.
Chinezen zijn veel honkvaster aan tradities dan wij, nuchtere Antwerpenaren, en kopen nu massaal allemaal een konijn. Neen, niet om in een kotje te zetten en vet te mesten voor de slacht, maar als huisdier, zoals sommigen onder ons een hond, kat of bemoeizuchtige schoonmoeder in huis hebben. In mijn ogen onschuldig. Er zijn mensen die gekkere huisdieren in hun huis halen. Je kan ze op de kattenbak laten gaan en eventueel aan een leibandje mee gaan wandelen én bovendien zijn ze 100% aaibaar.
Maar... sommige tofu- en grasvretende, langharige, werkschuwe en geitenwollensokkendragende wereldverbeteraars (de dierenrechtenactivisten, dus) schreeuwen moord en brand. "Een schande!!! Ze zullen gekweekt worden voor het konijnenbont. Er zal een overpopulatie komen, ocharme die diertjes, enz..., enz...". Die gasten denken, omdat zij gras eten en weed roken, dat de rest van de wereld zich niet meer te goed mag doen aan een lekker stukje vlees.
En konijnenbont? Bij ons "op den buiten" had men bijna van huis tot huis konijnen in een hokje zitten. En geloof mij, niet als troeteldier of om mee te gaan wandelen, maar om, wanneer ze het juiste gewicht bereikt hadden en genoeg jongen hadden voortgebracht, te transformeren naar konijn met pruimen of in een biersausje! Wekelijks kwam er iemand door de straten om de vellen van de geslachte dieren op te kopen. De mooiste werden een mantel en de rest werd vervilt om er hoeden van te maken. Denk nu niet dat er één zot is die konijnen gaat kweken enkel voor hun vacht, want die zou het zout op zijn patatten niet verdienen (en een lekker patatje is onontbeerlijk bij een stoofpotje van konijn).
Enfin, de dierenactivisten hebben weer eens in de belangstelling gestaan en zijn weer content tot ze nog eens onnozel gaan doen voor de winkel van Pheadra Hoste, waarschijnlijk met een konijnenpoot in hun broekzak, kwestie van wat geluk te hebben. Ieder diertje zijn pleziertje, zeker?...
Donderdag 3 februari 2011
STANIE ANTWERPII........
Of ik ben aan het verrechtsen, wat ik niet hoop, of ik ben bezig met oud en dement te worden, wat ik eerder geloof, maar ik snap het allemaal niet meer in Antwerpen.
België zit in een impasse. Niet moeilijk eigenlijk, want zonder de Belgische Revolutie was Vlaanderen nog steeds Nederland en was Wallonië een deel van Frankrijk. Mocht de eerste wereldoorlog er nooit geweest zijn dan waren de regio Eupen - Malmedy - Sint-Vith nog altijd Duits grondgebied. Maar goed, we zijn nu éénmaal een drietalig land, waar ik op zich geen probleem mee heb. Ik spreek met veel plezier Frans in Wallonië en Duits in de Oostkantons. Alleen weiger ik pertinent Frans te spreken in Brussel, omdat dat tot op heden nog steeds Vlaams grondgebied is.
Waar ik het wel moeilijk mee heb is de extreme moslimschool in Borgerhout (lees het artikel HIER). Zelf ben ik Atheïst, maar van mij mag iedereen geloven wat hij wil, zolang het maar niet neigt naar extremisme.
Waar ik het ook moeilijk mee heb is de vraag van de Poolse ambassadeur Czarlewsli om, ook in de Antwerpse scholen, Poolse lessen te geven in het Pools voor Poolse immigranten. Dat gaat voor mij net iets te ver. Vele Poolse gastarbeiders belanden in Antwerpen voor enkele maanden. Ze werken zich hier werkelijk de naad uit de broek, dikwijls onderbetaald en uitgebuit, en keren na enkele maanden met een goed gevulde spaarboek (althans naar hun normen) naar het thuisland terug. Slechts een kleine minderheid bijft, al dan niet legaal, in Antwerpen. Getuige hiervan de "Poolse kuisvrouwen" die met busladingen toekomen in het Crets Hotel.
Als men in het Belgische onderwijs Pools moet gaan doceren, dan moet er ook Russisch, Arabisch, Italiaans, Spaans, Servo-Kroatisch, enz... gedoceerd worden, en dat kan niet. In België zijn er drie officiële talen: Nederlands, Frans en Duits, neem daar nog Engels bij als wereldtaal en dan belasten we onze studenten al genoeg. Trouwens, in Antwerpen mag je aan iedere autochtoon de weg vragen in eender welke taal, er zal misschien wel "haar" op staan, maar je zult gegarandeerd je weg vinden. Dat de Poolse immigranten Pools willen spreken in Antwerpen is hun probleem, maar in het kader van de integratie moeten ze Nederlands leren en nadien, enkel voor gevorderden, Antwaarps.
Dus, mijnheer Czarlewsli, alle respect voor Uw functie, maar... schoenmaker, blijf bij Uw leest, vertegenwoordig Uw land in België en bemoei U niet met het onderwijs. We hebben al twee clowns, met name Bart de Wever en Elio Di Rupo (ook een typisch Belgische naam), dus een derde clown in het Belgische circus is net iets van het goede te veel...
Woensdag 2 februari 2011
ACCURATE HULPVERLENING OF KEIHARDE BUSSINES?....
Medische hulpverlening is een vak geworden. In tegenstelling tot enkele decennia geleden moet een ambulancier een vrij zware curcus volgen, zijn of haar diploma halen én regelmatig bijscholen én opnieuw examen afleggen. Een ambulancier is dus niet meer de tuinman van het OCMW, zoals vroeger, maar een geschoold en gedreven vakman.
Spijtig genoeg is het vak van "ambulancier" nog steeds niet erkend als paramedisch beroep en werken zij meestal onderbetaald en in een arbeidersstatuut. Ik spreek dan niet over de professionele diensten zoals de beroepsambulanciers-brandweermannen en de professionele ambulanciers, verbonden aan bepaalde ziekenhuizen én werkelijk in dienst bij die ziekenhuizen.
Ik spreek hier wel degelijk over de private firma's die geld gezien hebben in de dringende geneeskundige hulpverlening én in het dringend en secundair ziekenvervoer. Meestal werken ze met méér vrijwillgers dan met beroepsmensen, zodat niet iedereen de kans heeft een degelijke ervaring op te doen. Tenslotte spreken we hier niet over "vleesvervoer" maar over het herkennen van toestanden, het stabiliseren van de toestand van de patiënt en hem op de meest comfortabele en veilige manier naar het ziekenhuis brengen, wat iets heel anders is dan met blauwe lichten en geluidssignaal de "cowboy" uithangen.
Maar... waar veel geld te verdienen is, wordt dikwijls aan kwaliteit ingeboet. Het is niet voldoende een vloot ziekenwagens uit te bouwen, uw personeel in een mooi pakje te steken en aan uw firmanaam "Rescue Team" toe te voegen om kwaliteit te leveren.
Waar gaat het over? Vorig jaar op 7 oktober krijg ik thuis een ernstige maagbloeding en bevind ik mij op een bepaald moment in levensgevaar. Ik kan op dat moment geen beroep doen op de dienst 100 omdat die verplicht zijn U naar het dichtsbijgelegen ziekenhuis te brengen, terwijl ik in behandeling ben in het UZA. Bellen naar het "Rescue Team" dus. Drie kwartier later arriveren ze bij mij thuis (van snelle interventie gesproken) met een gewone, standaard ziekenwagen. Ik wordt opgeladen en vervoerd. Geen controle van de parameters, geen bloedrukmeting, geen monitoring of zuurstof, maar wel een gesprek door de ambulancierster over haar kinderen. 12 dagen later krijg ik mijn factuur: 28 km dringend vervoer = 147,02 euro. Deze factuur wordt binnen de vijf dagen betaald.
Op 3 november krijg ik andermaal een ernstige maagbloeding. Terug het "Rescue Team" gebeld om dezelfde reden. Ditmaal waren ze er vlugger en werd onderweg mijn bloeddruk en saturatie gemeten, maar... de chauffeur dacht blijkbaar dat hij een rodeorijder was, zodat ik bijna geradbraakt in het ziekenhuis geraakte. 9 dagen later krijg ik mijn factuur: 20 km dringend vervoer = 112,62 euro.
Ik bel naar de schriftgeleerden van het "Rescue Team" met de vraag of het UZA intussen verhuisd was, gezien het verschil in afstand en factuurprijs. "Och, mijnheer, dat zal een fout van de computer zijn." "Mevrouw, ik ben geen uil, computers maken geen fouten, zij verwerken alleen wat een mens er in gestopt heeft. Maar hoe gaan we dat oplossen?" "Wel, mijnheer ik stuur U een nieuwe factuur én een kredietnota. U mag het te veel betaalde op de vorige factuur van deze aftrekken." Op 20 november stort ik dus 78,22 euro.
Gisterenmorgen krijg ik van het "Rescue Team" een rappel van 34,40 euro plus 30,00 euro verwijlintresten. Een allesbehalve vriendelijke brief, met dreiging met juridische stappen, voorstellen tot een afbetalingsplan indien ik in financiële moeilijkheden zou zitten, enz... Ik verander in BLUSPOEDER, zinnens eens een vlammend telefoontje te plegen naar de schriftgeleerden van het "Rescue Team", maar hoe dikwijls ik ook bel, de telefoon blijft bezet. Dan maar een "vlammend" mailtje sturen, waarin ik hen beloof dat ik dit artikel zou schrijven. Ikzelf krijg geen antwoord, maar wel een redacteur van deze krant met een totaal ander mailadres als dat van mij. Begrijpen wie begrijpen kan. In het mailtje de uitleg dat de administratie slechts bereikbaar is tussen 9 en 12 uur. (Een werkende mens kan dus niet reklameren). Ik zou niet binnengeraakt zijn omdat er iets scheelde met de telefooncentrale, maar dat gingen ze direct oplossen, de rappel die ik gekregen had was een vergissing, mijn facturen waren wel degelijk betaald, maar of ik toch nog even de verzenddatum van de rappel wilde laten weten.
Niet alleen zijn het "kloten" van ambulanciers, maar ook hun administratie is een puinhoop. Maar ja, het woord "Rescue Team" oogt mooi op de vloot ziekenwagens. Zouden ze het niet beter veranderen in "Money-grubbers Team"?..........
Dinsdag 1 februari 2011
PUBLIEKE GEHEIMEN VERTELLEN....
 Soms, of in feite altijd, denken politici dat wij "van gisteren" zijn en dat ze ons van alles kunnen wijsmaken. Zo weet gans Antwerpen en de helft van Vlaanderen al lang dat Bart De Wever aast op de burgemeesterssjerp van Antwerpen bij de volgende gemeenteverkiezingen. Het zou geen degradatie zijn, want tenslotte is de huidige burgemeester van Antwerpen nog voorzitter geweest van de SPa. En wanneer men de wedde van de Antwerpse burgemeester optelt bij zijn wedde in het Vlaams Parlement en commissie's hier en daar, zal hij zeker geen beroep moeten doen op de voedselbank of gaan huren bij Woonhaven.
Maar... zoals Bart De Wever blijkbaar niet kan zeggen dat hij akkoord gaat met voorstellen die niet van hem komen, blijft hij ontkennen dat hij op de Antwerpse burgemeestersstoel aast. Alhoewel, op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij afgelopen weekend liet hij zich ontvallen dat hij de receptie van 2013 graag zou meemaken met enkele burgemeesters en schepenen in het Antwerpse, en ook uit de stad Antwerpen, uiteraard van zijn partij.
Maar... wanneer hem gevraagd wordt of hij kandidaat-burgemeester van Antwerpen is, houdt hij de boot af. Het is nog te vroeg voor uitspraken!!!!!!!
Ik ben misschien een dommerik, maar mijn redenering is eenvoudig. Als je overdonderend de federale verkiezingen wint, ben je normaal gezien bijna automatisch kandidaat-formateur en automatisch kandidaat-premier. De Wever was géén van beide. Zat hij toen al te dromen van de burgemeesterssjerp van Antwerpen?
In ieder geval, stel dat hij burgemeester van Antwerpen wordt, en hij rekt de samenstelling van het schepencollege net zo lang als de vorming van de regering nu, dan vrees ik dat tegen dan de Antwerpse ring gesloten is, op de kathedraal twee torens staan en wij allemaal een aardig mondje Arabisch spreken...
Maandag 31 januari 2011
PLATZAK....
 Eigenlijk zou ik niet meer mogen verschieten van bepaalde feiten in Antwerpen, maar vandaag bij de dagelijkse persbriefing van de Antwerpse politie schrok ik wel degelijk.
Iedere Antwerpenaar weet dat je een avonturier, een gek, een "mutten" of een "kalf" moet zijn om na zonsondergang en voor zonsopkomst een wandelingetje te gaan maken in bijvoorbeeld de Diepestraat op de Seefhoek, of op het de Coninckplein, tenzij je Cassius Clay of Arnold Schwarzenegger heet. Dit zijn nu twee plaatsen in Antwerpen waar de criminaliteit welig tiert en die de politie blijkbaar niet in de hand heeft of durft in de hand te nemen. Trouwens, naar het schijnt zijn helicoptervluchten boven de Schelde plezanter en minder gevaarlijk dan voertuigpatrouilles op de twee voornoemde plaatsen.
Maar... als je nu al overvallen wordt met een mes op het Frederik van Eedenplein, neergestoken wordt op de Paardenmarkt, overvallen wordt op het "opgekuiste" Falconplein of op de Franklin Rooseveltplaats, is het ver gekomen.
Zit de (niet zo modale) Antwerpenaar platzak na de feestdagen en zoekt hij lucratieve manieren om zijn beurs te vullen? Faalt het beleid van onze politie en moeten ze andere accenten leggen? Als je neergestoken en afgerammeld wordt omdat je iemand een sigaret weigert, is het, althans in mijn ogen, ver gekomen.
In ieder geval, als ik platzak zit, zal ik een tandje bijsteken om het gat in mijn begroting bij te stellen. En... als iemand wil proberen om mij te overvallen zal hij "van goeden huize" moeten zijn wil er geen MUG aan te pas komen.
Misschien een oproep aan de plaatselijke politie? Stop die luchtshow met de dienst luchtsteun, toon eindelijk dat je "ballen" hebt en vertoon U permanent in de criminele buurten, of vraag ik nu te veel.......
Zondag 30 januari 2011
PLAATSVERVANGENDE SCHAAMTE...
Gisteren was ik in het Cultureel Ontmoetingscentrum St-Andries aanwezig op de uitreiking van de Gouden Neuzen, zeg maar de "Oscars" van de parochie van miserie, de bijnaam van de Sint-Andrieswijk. Een initiatief van de Stuurgroep Sint-Andries, die jaarlijks een vereniging, een politicus/ambtenaar en een bewoner in de bloemetjes wil zetten voor hun positieve inbreng in de wijk.
Ik was verbaasd toen ik zag dat het "Collectief 't Duivenkot" genomineerd was in de categorie "verenigingen".
Enfin, de jury motiveerde haar keuze als volgt:
"Soms moet je eerst binnendringen om iets open te breken. Zeg tegen deze jongens nooit dat iets onmogelijk is! Begin juni kraakten ze de leegstaande rijkswachtkazerne in de Korte Vlierstraat. Hiermee willen ze pleiten voor meer betaalbare woningen, minder leegstand en verkrotting, en trachten ze het sociaal-culturele karakter in de buurt een boost te geven. Op een gedreven manier komen de medewerkers van 't Duivenkot" op voor een buurt waar het goed is om te wonen en dat voor alle lagen van de bevolking. Dagelijks staat de deur open voor iedereen en ook aan activiteiten is er geen gebrek! Met een kritische visie en het hart op de juiste plaats, vormt 't Duivenkot een stevige aanwinst in de buurt" (einde citaat)
Ik viel bijna achterover toen ik al deze lof las. Akkoord, het kraken van de rijkswachtkazerne was een goed initiatief en bracht de leegstand en verkrotting in de St-Andrieswijk in het nieuws. Maar... de culturele activiteiten beperken zich tot zwelgpartijen van goedkope blikjes bier, zodat een degelijk intervieuw onmogelijk is. U kent dat wellicht, dronken geweest, dronken worden of dronken zijn. En nu het een beetje op "seriekraken" begint te lijken, zeker nu er een sociale woning is gekraakt, terwijl er mensen al zes jaar op een wachtlijst staan, begint de sympathie te tanen.
Toen het bij 't Duivenkot gisteren weer op een zuippartij uitdraaide, hun leider stomdronken op het podium sprong tijdens een intervieuw tussen Nico Volckeryck en de presentator en probeerde de micro te nemen om zelf het woord te nemen, voelde ik alleen walging en plaatsvervangende schaamte. Toen zij nadien talrijke keren de show stoorden omdat ze de Gouden Neus niet gewonnen hadden, verhuisden ze bij mij direct naar de "onderste schuif", waar ze niet vlug meer zullen uit komen.
Tenslotte blijft kraken pure inbraak, zeker wanneer men er een gewoonte van maakt...
Zaterdag 29 januari 2011
WAT IS ER VERDOMME AAN DE HAND MET ANTWERPEN, ALS ZELFS ONS MANNELIJK "KWAKJE" NIET MEER VEILIG IS....
Ik vergroot graag wantoestanden in Antwerpen uit. Ik stop dat niet weg, maar maak er zelfs reklame mee dat dit "Woord van de redactie" niet altijd even journalistiek correct, en soms grof is, in tegenstelling met het "gewone" nieuws dat we brengen, waarvan ik eis dat het 100% correct is en de bronnen minstens één maal gecontroleerd zijn. Ik ben dan ook de enige verantwoordelijke voor dit "Woord van de redactie". Bekijk onze andere redacteurs dus niet "scheef" als je hier iets leest dat over de schreef gaat.
Als "boer van het Waasland", waarvoor men mij na zeven jaar soms nog bekijkt, dacht ik in Antwerpen alles al te hebben meegemaakt, maar niets is minder waar.
Bij ons op den buiten (Moerbeke-Waas, voor degenen die zich afvragen waar mijnen "buiten" ligt), waren er enkele mensen die ongenaakbaar waren en waar men, als je ze toevallig passeerde, de hoed of de pet voor af nam, namelijk de pastoor (toen men nog niet durfde vertellen dat onder die zwarte rok een instument zat dat op misdienaars moest getest worden), de burgemeester (destijds Jean Lippens, van de beroemde familie), de dokter (destijds welgeteld één voor 4.500 inwoners), de notaris (voordat hij begon te foefelen) en de champetter (als hij niet te zat was).
Als immigrant dacht ik dat zulks in Antwerpen hetzelfde was. Alhoewel, ik ken hier maar één pastoor, namelijk Rudy Mannaerts van Sint-Andries, en dat lijkt mij een toffe gast,alhoewel ik zijn etablissement nog nooit bezocht heb, over de burgemeester lever ik al genoeg commentaar, voor een notaris verdien ik te weinig, maar... de dokters, dat is wat anders.
Toen ik enkele jaren geleden verhuisde (God zij dank) van de Seefhoek naar Antwerpen-Centrum bleek mijn toenmalige huisarts die afstand (3 kilometer in vogelvlucht?) niet te kunnen overbruggen door gebrek aan parkeerplaatsen, zodat ik dringend een andere medicijnman moest vinden. Gelukkig heb ik (althans in mijn ogen) een goeie gevonden op loopafstand van de redactie.
Ik heb geluk gehad, want blijkbaar zijn er in Antwerpen ook "foefelaars" van dokters. Zo is er een in de omgeving van het Sint-Jansplein (Muizenstraat om geen namen of praktijken te noemen) die zich gespecialiseerd heeft in illegale en vooral onhygiënische abortussen op vooral Afrikaanse hoertjes. Nog straffer is een dokter in Borgerhout, die, in tegenstelling tot wat je zou denken, geen Moslimklanten heeft, maar Nederlanders, die hier niet eens wonen, maar geld genoeg hebben voor in vitro fertilisatie (het laten fabriceren van een proefbuisbaby) waarbij ze vrij kunnen kiezen, een jongen of een meisje (homo- en lesbiënnes zijn vooralsnog niet in de aanbieding).
Enfin, ga als Antwerpenaar, voor een paar euro, een sticker en en een gadget uw kwakje om de zoveel tijd deponeren in een Universitaire kliniek, met de bedoeling kindloze gezinnen te helpen hun droom te verwezenlijken. Ge rukt uw arm lam en uw genetisch materiaal gaat naar een Hollander verdomme, die dan nog het geslacht mag kiezen.
Het is nog niet genoeg dat ze ieder weekend tegen de kathedraal gaan zeiken, ze met onze organen gaan lopen, onze ziekenhuisbedden innemen omdat het goedkoper is dan in hun thuisland, neen, nu gaan ze verdomme ook nog met ons zaad lopen.....
Vrijdag 28 januari 2011
SHALAM ALEIKUM...
 Antwerpen is als havenstad en als zelfverklaarde wereldstad altijd al een smeltkroes geweest van diverse nationaliteiten, culturen en godsdiensten, maar de "oerechte" Antwerpenaar, de Sinjoor is altijd in de meerderheid geweest. In Antwerpen werd dus meestal "Antwaarps" gesproken. Op de tweede plaats kwam het Nederlands van de Hollanders die in hun land de fiscus ontvluchtten, dan Spaans, Portugees, Deens, Noors en Chinees.
De laatste jaren werd dit rijtje aangevuld met Indisch (de uitvinders van de nachtwinkels), Arabisch, Russisch, Roemeens en nog enkele van die Oost-Europese talen. Antwerpen begint dus stil aan te lijken op Babylon, waar de ene mens de andere niet meer verstaat. Ikzelf ben een "gastarbeider" uit het Waasland, en sommige Antwerpenaars hebben al moeite om mij te verstaan.
Qua godsdiensten is Antwerpen altijd al een oerkatholieke stad geweest, vijftig jaar geleden zaten trouwens de kerken en de cinema's in Antwerpen nog vol. Nu zit er nog vijf man en een paardenkop in de kerk. Er waren uiteraard ook een handvol protestanten, wat leurders met de "leer" van Christus, enkele boedhisten en wat verloren gelopen muzelmannen.
Nu zijn er meer moskeeën en theehuizen dan kerken en één op de drie Antwerpenaren is een Moslim. Je hoort op straat als begroeting meer "Shalam aleikum" dan "Jo, de mannen!". Slecht voor de economie ook, want dat betekent dat één op de drie Antwerpenaren geen alcohol mag drinken (het failliet van de cafés), geen varkensvlees mag eten (het failliet van de varkensboeren en de slagerijen) en niet mag roken (het failliet van de sigarettenwinkels). En blijkbaar, maar dat heb ik alleen van horen zeggen, zijn er ook veel tussen die niet mogen (willen) werken (het failliet van het Antwerpse OCMW dus).
NV-A-Kamerlid Theo Francken dacht voor het probleem van niet-werken dé oplossing te hebben; "Wie een leefloon trekt, kan geen Belg worden. Belg worden is een gunst. Wie Belg wil worden moet een blanco strafregister hebben, geïntegreerd zijn in de regio waarin hij verblijft, de taal van die regio kennen, maar ook actief bijdragen aan de samenleving. Dat doen mensen die het leefloon krijgen niet. En daarom moeten ze ook geen Belg kunnen worden. Voor ons is de Belgische nationaliteit een beloning voor mensen die geïntegreerd zijn, geen middel tot integratie". Hij beklemtoont dat "Werklozen en zieken natuurlijk wél Belg kunnen worden, omdat voor hen het verzekeringsprincipe geldt en omdat ze al bijgedragen hebben aan de samenleving. Maar voor mensen met een leefloon geldt dit niet. Wie al twintig jaar op kosten van het OCMW leeft, moet geen Belg kunnen worden", zo luidde het. Uiteraard werd hij bijna afgeschoten in de Kamercommissie Binnenlandse Zaken.
Maar... er is beterschap op komst. De Islam verovert de wereld, en voornamelijk Antwerpen. Ons eigen schuld natuurlijk, want wij denken en verkondigen altijd en overal dat Antwerpen de wereld is en dat al de rest niet bestaat of parking is. 23,4% van de wereldbevolking is momenteel Moslim en... tegen 2030 komen er daar liefst 6.000.000.000 bij. Maar tegen dan lig ik waarschijnlijk al vier voet diep, gewikkeld in een linnen doek en met mijn hoofd richting Mekka. Shalam aleikum.......
Donderdag 27 januari 2011
"SOCIALE" WOONHAVEN...
Ik ga van de veronderstelling uit dat iedere rechtgeaarde Antwerpenaar weet wie of wat "Woonhaven" is, maar toch... voor degenen die het niet weten: Woonhaven is de naam van de nieuwe sociale huisvestingsmaatschappij in Antwerpen, die ontstaan is uit de fusie van meerdere Antwerpse sociale huisvestingsmaatschappijen. Het één maken van de sociale huisvestingsmarkt in Antwerpen moest de zaak overzichtelijker en het beheer van het woningpatrimonium makkelijker maken. Woonhaven beheert dus het volledige sociale woonaanbod in Antwerpen, gaande van de gettoblokken op Linkeroever en de Luchtbal als de meer luxueuzere en aangenamere woningen in de wijk Sint-Andries en op de Steenhouwersvest.
Toen enkele decennia geleden de sociale huisvestingsmaatschappijen werden opgericht was hun doelstelling, en dat zou het nog steeds moeten zijn, te zorgen dat de arbeidersklasse in betaalbare woningen kon wonen, welke voorzien waren van faciliteiten die toen op de private huurmarkt onvindbaar of onbetaalbaar waren. Hiermee bedoel ik badkamer, toilet met waterspoeling, voldoende slaapkamers, summier ingerichte keuken, ruime leefruimte, enz... Er werd destijds dus duchtig gebouwd door die maatschappijen en de sociale woonwijken rezen als paddestoelen uit de grond.
Voorwaar een serieuze vooruitgang voor de modale arbeidersgezinnen. Zij konden wonen zoals het hoort én aan een betaalbare prijs, berekend op hun inkomen. Trouwens, de verhuis van de gezinnen van een duur "krot" op de private woonmarkt naar een betaalbare, moderne woning krikte het zelfvertrouwen van de bewoners op naar een hoger niveau. Tot... migranten van over de hele wereld Antwerpen kwamen ontdekken en vrij vlot een sociale woning toegewezen kregen. Andere zeden, andere gewoonten, en sommige, vooral sociale appartementsblokken veranderden in enkele jaren tijd in met graffitie volgespoten gettoblokken die op enkele jaren uitgeleefd waren. De badkamer werd gebruikt als gelegenheidsslachthuis om schapen te slachten en de gemeenschappelijke ruimten veranderden in een kopij van de "Hoge Maai", met andere woorden, een stort. De moderne huizen en appartementen, bedoeld voor de arbeiders, veranderden in de "krotten" waar die arbeiders vroeger hadden gewoond, met als gevolg dat de modale Antwerpenaar niet vlug genoeg uit die "blokken" kon verdwijnen.
Woonhaven zorgt dus niet meer voor betaalbare en bewoonbare huizen voor de arbeider, maar stopt haar woningen vol met al dan niet legaal aanwezige vreemdelingen. En de Antwerpenaar? Die blijft op straat staan.
Zo ging een arbeider die zijn ganse leven gewerkt heeft, maar nu, wegens een ongeval, werkonbekwaam is, zich aanmelden bij Woonhaven. Zijn probleem is dat hij binnen zéér korte tijd zijn woning op de private woonmarkt moet verlaten en dus dringend moet geholpen worden voor hij op straat staat. Reactie van Woonhaven? "Ach mijnheer, wij zijn nu woningen aan het toewijzen aan mensen die op de lijst staan sedert 2005." Lijsten die volstaan met Ali Ben dit en Ali Ben dat.
Antwerpen is toch van iedereen? Natuurlijk! Maar Ali Ben Salami wordt iets vlugger geholpen dan Janssens of Peeters...
Woensdag 26 januari 2011
DE KELDERSLEUTEL VAN ONZE BURGEMEESTER WERKT NOG PRIMA...
Het subtiel op de linker tepel aangebracht tatoetje is het ultieme bewijs dat het hier wel degelijk om een oer-Antwerps product gaat, in tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden. Willem Frederik!!!
Dat is een naam voor een Hollander van minstens 80 jaar oud. Zou die naamkeuze bewust gedaan zijn? Of is Patrick zijn zoon gaan aangeven in het districtshuis terwijl hij te diep in het glas heeft gekeken? Heeft hij sympathieën voor de familie Schiltz? Ik hoop in ieder geval dat die kleine later niet op zijn naamgenoot gaat lijken, want dat wenst ge niemand toe, en zeker de zoon van uw eigen burgemeester niet.
Ik hoop in ieder geval dat dat kind later niet in de voetstappen van zijn vader stapt en politicus wordt. Willem Frederik Janssens? Dat gaat verwarring geven bij de kiezers, want zeg nu zelf, moet hij dan op een Vlaams-nationale, een blauwe of een rode lijst gaan staan. Dat wordt dus een moeilijke keuze.
Zo zullen er nog wel een paar problemen opduiken. Stel dat dat kereltje op zijn 18 jaar een stapje in de wereld gaat zetten en tot pakweg 8 à 9 uur s' morgens in de Bocaccio of de Noxx blijft plakken. Wat moet hij daarna doen om voor alleman goed te doen? Recht naar huis gaan of eerst zijn vader gaan bezoeken in het rusthuis?
En zijn eerste schooldag later? Ook dat gaat voor trauma's zorgen bij dat kind. Iedereen staat aan de schoolpoort in de hand van mamma of pappa en van Willem Frederik gaan ze denken dat zijn grootvader hem dagelijks naar school brengt.
Enfin, dank zij die geboorte zijn we van één ding zeker. De "keldersleutel" van onze burgemeester werkt nog prima....ondanks zijn 54 jaar.
Dinsdag 25 januari 2011
DE STAD ANTWERPEN EN ZIJN OMGANG MET EEN NON-POLITIEKE VAKBOND...
We vertellen geen geheimen als we zeggen dat de stad Antwerpen al jarenlang een "rode burcht" is, momenteel aangevuld met enkele christen-democraten, één liberaal en één onafhankelijke (ex-liberaal).
We vertellen evenmin geheimen wanneer we beweren dat binnen het stadsbedrijf, dat het stadspersoneel beheert, opvallend veel leidinggevende functies zijn binnen dat rode en oranje kleurtje, niettegenstaande iedereen op zijn communiezieltje zal beweren dat politieke benoemingen in Antwerpen niet bestaan.
Waar meer dan 50 werknemers tewerkgesteld zijn krijgen uiteraard de vakbonden een vinger in de pap, althans zo zou het moeten zijn. Van de méér dan 8.000 werknemers die de stad rijk is, is het merendeel aangesloten bij het ABBV, een kleiner gedeelte bij het ACV, een nog kleiner gedeelte bij de liberale vakbond en ongeveer 1/10é bij het IFOD (Intercategorielle Federatie Openbare Diensten).
Met de drie grote vakbonden wordt door de stad Antwerpen, in deze materie vertegenwoordigd door de stadssecretaris Roel Verhaert, vrij normaal omgegaan. Niet moeilijk natuurlijk, als je weet dat die drie grote vakbonden met de stad een overeenkomst hebben afgesloten om gedurende enkele jaren niet voor sociale onrust te zorgen.
Het kleine broertje IFOD echter is een ander paar mouwen. Niettegenstaande ze 10% van het stadspersoneel vertegenwoordigen worden ze door de stad Antwerpen niet als representatief beschouwd. Zo wordt bij syndicale afgevaardigden van het IFOD het syndicaal verlof (artikel 82) als onbestaande beschouwd en dienen zij voor hun syndicale activiteiten verlof te nemen, overuren op te nemen of, verschiet niet, een stakingsdag in te schrijven, ondanks het feit dat er geen stakingsaanzegging is gedaan.
Het IFOD heeft de stad Antwerpen hiervoor gedagvaard en de rechtbank zal een uitspraak ten gronde doen op 11 februari eerstkomend. Een zaak die IFOD niet kan verliezen, maar wel veel geld kost. Is het de bedoeling van het stadsbedrijf om deze vakbond mond- of beter gezegd gelddood te maken door ze op kosten te jagen?
Jos Biesbroeck, verantwoordelijke IFOD voor de regio Vlaanderen spreekt over een regelrechte boycot.Nog tijdens ons gesprek met Jos Biesbroeck worden wij opgebeld door een werknemer van de stad Antwerpen, die zegt dat (hij of zij, ik noem geen namen om de persoon in kwestie te beschermen) in de toekomst enkel nog voor de stad zou kunnen werken als interimkracht omdat zijn of haar collega's hogere diploma's hebben dan hij- of zijzelf. Hij of zij zou geen alleenstaand geval zijn!!! Van werkvreugde op "Den Bell" gesproken!
Krijgt de stad Antwerpen hier dezelfde (vuile) streken als de multinationals?.......
Maandag 24 januari 2111
RABARBER, RABARBER, RABARBER...
 Het is nog slechts een kwestie van enkele weken voor dat België het trieste wereldrecord verbreekt van de langste tijd "land zonder regering". Ten gevolge hiervan wordt België door het Europees monetair fonds op dezelfde lijn geplaatst met landen zoals Spanje, Portugal, Griekenland en Ierland. Landen die op het randje van een faillisement staan, met alle gevolgen van dien. Geen enkele buitenlandse inversteerder is nog geïntresseerd in een stuurloos land en de intresten die België op haar leningen betaalt swingen de pan uit.
Niettegenstaande de Nederlanders het altijd hebben over die "domme Belgen" in hun smakeloze toogmoppen, begint een groot gedeelte van de Belgen in te zien dat het niet "vijf voor twaalf", maar eerder kwart na twaalf is en dat de huidige politieke situatie in België niet zo kan blijven verder duren. Getuige hiervan de 45.000 (volgens de organisatoren) of de 34.000 (volgens de politie, maar die hebben nooit kunnen tellen) betogers die gisterennamiddag naar Brussel trokken om hun ongenoegen en protest duidelijk te maken. En wat blijkt? Vele, zowel Vlamingen, Brusselaars, Walen als Duitstaligen liepen er met de Belgische driekleur. Misschien trek ik de verkeerde conclusie, maar ik zou bij het zien van zoveel Belgische vlaggen niet geneigd zijn te denken dat de doorsnee Belg persé een splitsing van België of een onafhankelijk Vlaanderen wil, want in dat geval zou het "zwart" gezien hebben van de leeuwen-, hanen- of irisvlaggen, maar neen... seulement les drapeaux Belge....
Wordt het dan geen tijd dat de strikdragende "roze ridder" van de PS en de frietvretende drakendoder van de NVA eindelijk de wil van het volk (= hun kiezers) volgen, elk een deel van hun eisen en ego laten vallen en zorgen dat er sito presto een regering is? Wordt het geen tijd dat het levende reklamebord van frituur 't Draakje eindelijk een keuze maakt? Wil hij in de regering of wil hij burgemeester van Antwerpen worden?
Want, om in toneeltermen te spreken, bij het volk hoort men nog slechts één ding: rabarber, rabarber, rabarber, rabarber,... en dat hoorde men 181 jaar geleden ook, net voor de opvoering van "De Stomme van Portici"...
Zondag 23 januari 2011
GEBRUIK EN MISBRUIK VAN DE REGIONALE PERS….
 Bepaalde organisaties in Antwerpen proberen, en terecht, een goede relatie op te bouwen met de plaatselijke, regionale en nationale pers. Ze hebben over het algemeen een goed opgebouwde website met een pagina speciaal gemaakt voor de pers. Deze pagina wordt op regelmatige basis geupdated ten behoeve van de pers. Goede voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld de plaatselijke politie van Antwerpen, Ziekenhuis Netwerk Antwerpen, bepaalde artistieke en acteursgezelschappen in Antwerpen en het Sportpaleis Antwerpen.
Anderen richten zich alleen tot een bepaalde soort pers. Zo zijn er bepaalde sportmanifestaties waar je als pers, in het bezit van een officiële perskaart, wel welkom bent, maar… je geen faciliteiten krijgt om bijvoorbeeld foto’s te nemen op bepaalde plaatsen omdat ze eisen dat je geregistreerd bent als sportjournalist (bijvoorbeeld de Scheldecross en het Belgisch kampioenschap veldrijden, dat onlangs plaats vond op Antwerpen Linkeroever).
Nog anderen prostitueren, of proberen tenminste de pers te prostitueren. Je krijgt alleen een persmail als het absoluut in hun kraam past en voor de rest kan je letterlijk de(n) boom in.
Eén van die prostituees zijn bijvoorbeeld de Antwerpse Gasthuiszusters (en niet tegenover minderjarigen dit keer, maar tegenover de pers). Zij baten in Antwerpen het Sint-Vincentius- en het Sint-Augustinusziekenhuis uit. Onlangs kwam het Sint-Augustinusziekenhuis negatief in de pers door twee grove fouten in het operatiekwartier (vergeten instrumenten in de buik van de patiënt), waarna de zusters vrij karig waren met commentaar of persuitleg. Nu echter, na een audit van de Vlaamse Gemeenschap in beide ziekenhuizen, die bovendien (vrij) positief uit viel, mag heel de wereld het weten, zo van “Kijk eens hoe goed wij zijn”.
Alleen… vergeten ze de pers te vertellen dat er nog steeds geen oplossing is om fouten in het operatiekwartier te vermijden. Er wordt aan een oplossing gewerkt, die binnen enkele jaren up to date zal zijn. En intussen….
De chirurg zal maar een instrument in je lichaam vergeten omdat er geen procedure is of omdat hij de huidige procedure niet gevolgd heeft. Maar ja, dan krijg je een schadevergoeding van 5.000 euro. En je medische kosten, als je op een ander de fout laat herstellen omdat je die kliniek meer betrouwd? Wel ja, die kan je op diezelfde buik schrijven….
Och ja, dan vergeet ik nog bepaalde kabinetten van de stad Antwerpen. Waar wij als krant vroeger uitnodigingen kregen voor alle voorstellingen op ’t Schoon Verdiep, krijgen wij er nu nog 1/10é vergeleken met vroeger. Reden? Ze willen het kaf van het koren scheiden, of, met andere woorden, de profiteurs die nooit publiceren, weren. Als er verdomme één regionale webkrant is die alles publiceert zijn wij het, maar ja… het zal weer wel een spel van “lieve vriendjes” zijn, zeker?...
Zaterdag 22 januari 2011
KIEKENS, KONIJNEN EN STEENRATTEN?.....
 Vijftig jaar geleden moest je van goeden huize zijn om je een bezoek aan de Antwerpse Zoo te kunnen permiteren. Een inkomticket kostte toen zoveel als een arbeider verdiende met twee dagen hard zwoegen. Een familie-uitstapje naar de Zoo betekende bijna twee weken loon voor een doorsnee arbeidersgezin. Het is dus niet verwonderlijk dat een Zoo-bezoek voorbehouden was voor de begoedde klasse. Die "klasse" was immers ook kind aan huis op de toen nog hautaine De Keyserlei, waar een koffie op een terrasje méér dan het dubbele kostte dan in de rest van 't stad.
Maar... ondanks de dure prijs, en ondanks de slechte behuizing van de dieren destijds, de bezoeker kreeg iets te zien. Ze konden zich vergapen aan een massa exotische dieren die ze anders hun hele leven niet zouden zien.
Nu, vijftig jaar later, is er veel veranderd. Alhoewel, een toegangsticket voor een gezin met bijvoorbeeld drie kinderen, betekent nog altijd een diepe snee in Uw portemonnee. De De Keyserlei is al lang niet hautain meer, maar toch... ondanks het aftandse en slecht onderhouden interieur kost een pint daar nog altijd de helft meer dan eender waar anders. De dieren in de Zoo, die hebben het natuurlijk veel beter dan vijftig jaar geleden. Prachtige en grote behuizing, ze worden niet meer ziek gevoederd door de bezoekers en zijn geen "circusnummers" meer die karretjes met kinderen door de dierentuin trekken. En de bezoekers?....
Wat krijgen die nog te zien? De Zoo was eens de trots van Antwerpen en nu, stuk per stuk, verdwijnen de exotische dieren richting Planckendael. Al eens nagedacht hoeveel Antwerpse dieren er tegenwoordig al in Muizen wonen? Vorig jaar heeft de Zoo een nog nooit gezien jaar gehad, zowel qua bezoekersaantal als qua inkomsten, dankzij de geboorte van Kai-Mook. Maar wat blijkt? Kai-Mook is al aan het trainen met het oog op transport, want de olifantenfamilie verhuist eind dit jaar naar Planckendael.
Nog vijf jaar, en we betalen 25 euro om in een hof te gaan wandelen waar alleen nog kiekens, konijnen en steenratten te zien zijn...
Vrijdag 21 januari 2011
ANTWERPSE BALLETSCHOOL KRIJGT EEN ROL VAN BETEKENIS...
 Er valt gelukkig af en toe ook goed nieuws te rapen uit de cultuursector. Te midden van de noodgedwongen bezuinigingen is de bekendmaking om van de Antwerpse balletschool een ’topcultuurschool’ te maken, fijn om horen.
Antwerpen heeft al een topsportschool in Wilrijk. Daar krijgen sportieve talenten de kans om sport en onderwijs te combineren en moeten goede trainingsvoorwaarden ervoor zorgen dat deze beloftevolle jongeren het later ook echt waarmaken.
Van de kakelverse topcultuurschool wordt hetzelfde verwacht. Wie het Antwerpse balletwereldje een beetje kent, weet ongetwijfeld dat deze school al langer een reputatie heeft om u tegen te zeggen. Niet in het minst dankzij Jeanne Brabants, die in het verleden haar stempel drukte op de school en het huidige Ballet van Vlaanderen oprichtte.
Maar het heeft weinig zin om te blijven terugblikken op de successen uit het verleden. Wie in de 21ste eeuw een woordje wil meepraten, moet professionaliseren en een effi- ciënt beleid voeren. De culturele wereld verschilt daarin in niets van andere sectoren. Ook hier is alleen het beste goed genoeg om een rol van betekenis te spelen op het internationale podium.
De titel ’topcultuurschool’ geeft de koninklijke balletschool meer armslag. Er zijn nieuwe kansen om vermaarde docenten en choreografen aan te trekken. En studenten krijgen meer mogelijkheden om internationale stages te volgen. Al was het maar omdat de jonge dansers een langere periode van school kunnen wegblijven zonder dat dit spijbelen wordt genoemd. Het zit ’m soms in kleine dingen, zo blijkt maar weer eens.
Toch begrijpen we niet helemaal waar de Vlaamse regering naartoe wil met haar cultuurinstellingen. Terwijl minister van Onderwijs Pascal Smet (sp.a) de balletschool een bank vooruit stuurt, is het nog altijd niet duidelijk hoe de toekomst van het Ballet van Vlaanderen eruit ziet. Waarschijnlijk komt er een fusie met de Vlaamse Opera zoals minster van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) om bezuinigingsredenen vraagt.
We weten zelf ook wel dat de balletschool iets anders is dan het balletgezelschap. Maar toch. Als we internationaal een rol willen blijven spelen, zullen de school én het gezelschap alle kansen moeten krijgen. We kunnen alleen maar hopen dat dit te rijmen valt met de geplande fusie tussen opera en ballet. De gevolgen daarvan zijn nog niet helemaal duidelijk.
Donderdag 20 januari 2011
BELGIË, THUISHAVEN VAN DE (POLITIEKE) FOEFELAARS....
 Vorige week dook er plots een brief op van een aantal topindustriëlen (of captains of industry zoals dat tegenwoordig heet) die de federale regering aanmaanden een begroting voor 2011 op te stellen. Tussen de lijnen kon men bovendien lezen dat zij dat gedoe rond een staatshervorming maar niets vinden, of meer concreet: vooral dat Vlaamse gedoe daarrond. Ik zou echter wel eens willen weten hoeveel Belgische staatsobligaties deze «captains of industry» met hun recentste vette bonussen hebben aangekocht, om de Belgische staat te ondersteunen.
Wanneer ik het rijtje ondertekenaars van de brief overloop, vallen er mij toch enkele namen op. Zo bijvoorbeeld die van Jean-Luc Dehaene. Sinds wanneer is deze ACW-vertegenwoordiger bij uitstek, ondertussen omgeschoold tot poenpakker waar hij maar kan, maar verder wel nog steeds EU-parlementslid, een «captain of industry»? Dat zijn lef geen grenzen kent, wisten we natuurlijk al een tijdje. Als er immers iemand politiek verantwoordelijk is voor de chaos waarin België vandaag verkeert, dan is het Jean-Luc Dehaene wel, en hij is dan ook bijzonder slecht geplaatst om de huidige generatie politici de levieten te willen lezen. Dat hij zich daarbij dan nog eens wil vermommen als een soort industrieel kan de ergernis alleen maar vergroten.
Een andere naam die opvalt, is die van Étienne Davignon. Samen met zijn kompaan Maurice Lippens is deze man niet moreel noch politiek, maar wel persoonlijk en rechtstreeks verantwoordelijk voor het verlies van het spaargeld van duizenden kleine, weliswaar goedgelovige beleggers. Het is de reden waarom we die twee ooit nog kans zagen maken om in uiterste nood in een Belgisch zakenkabinet op te treden, maar vandaag niet meer. Maar je moet het dan toch maar durven om een brief te ondertekenen met daarin zinnen zoals «Deze maatregel is, naar ons oordeel, het enige middel om het noodzakelijke vertrouwen van onze beleggers te herstellen en aldus een verdere negatieve spiraalbeweging te voorkomen.» Ja, over het vertrouwen van beleggers heeft die man veel kennis, en over negatieve spiraalbewegingen nog veel meer, zeker als het over andermans geld gaat.
Maar ten gronde, waar zit het echte gehuichel van dit zootje Belgicanen? Er is de laatste tijd veel te doen geweest over de zogenaamde spread, het verschil tussen de Belgische en de Duitse langetermijnrente. Eenvoudig uitgelegd wordt de Duitse langetermijnrente in de Eurozone beschouwd als de basisrente die staten op hun leningen moeten betalen, en is de extra rente die daar bovenop komt een maat voor het risico verbonden aan de leningen van een bepaalde, concrete staat. Indien de markt meent dat dat risico groot is, zal de spread oplopen. Meent de markt dat het risico klein is, dan zal de langetermijnrente voor een bepaald land quasi gelijk aan de Duitse zijn. Het probleem is echter dat die spread een zelfversterkend effect kent: naarmate de markt meent dat het risico oploopt, neemt de spread toe, waardoor het voor een staat moeilijker wordt om vers kapitaal op te halen, met als gevolg dat de kans dat die staat effectief in de problemen komt groter wordt. En dus de spread weer wat groter wordt. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de regering–Leterme II (of misschien correcter: de regering–Leterme II½?) er alles aan doet om de spread binnen de perken te houden, en dat niet alleen omwille van de perceptie.
De stelling van eerste minister Yves Leterme en zijn regering is nu dat er niet meer risico verbonden is aan de Belgische leningen dan aan die van Duitse. Op de persconferentie van verleden week werd daarom ook met cijfers gegoocheld om aan te tonen dat België de beste leerling van de EU-klas zou zijn, in de hoop dat de markten iets van hun verhaal zouden willen geloven. Dat zij daarbij hun cijfertjes zorgvuldig uitkozen om aan te tonen hoe goed het wel niet ging met België – cherry picking heet zoiets – is normaal, al moet gezegd dat men in het Belgische geval stilaan van platte leugens gewag kan maken. Zwaaien met «de kleinste toename van de openbare schuld in de EU» als hét argument om aan te tonen hoe flink België wel niet is, als men al van tevoren met een torenhoge schuld opgezadeld zit, zal de markten niet echt onder de indruk gebracht hebben.
Mogen we echter het verhaal van de spread eens koppelen aan de brief van onze captains of industry? Om eens alles op een rijtje te zetten: aan de ene kant meent Yves Leterme dat de markten het fundamenteel fout voorhebben wanneer zij België in het rijtje van de risicolanden plaatsen. Zijn probleem is echter wat John Keynes zo mooi verwoordde, en wat Ierland niet zo lang geleden de das omdeed: markets can remain irrational a lot longer than you and I can remain solvent. Maar dit probleem geldt niet voor de koper van Belgische staatsobligaties: áls Yves Leterme gelijk heeft, dan strijkt elke koper van Belgische staatsobligaties vandaag een risicoloze winstpremie op van maar liefst één procent, of meer. En verder: wie massaal Belgische staatsobligaties koopt, reduceert de spread, aangezien hij de vraag opdrijft. Vandaar ook mijn vraag: als die captains of industry met hun woorden het plebs willen doen geloven dat zij toch zo bezorgd zijn om de financiële toestand van het land, hoe zou het dan zitten met hun daden? Zeker als die daden zo voor de hand liggen, bijzonder vaderlandslievend zijn en bovendien nog winstgevend ook.
Hadden ze het dus allemaal echt gemeend, stonden onderaan de brief tussen haakjes niet hun vette bestuursmandaten, maar wel hoeveel Belgische staatsobligaties zij recent – of bijvoorbeeld vandaag nog – aan hun portefeuille toegevoegd hebben. Ik vrees echter dat het uitdrukkelijk niet hun bedoeling is hun eigen hachje te moeten riskeren, maar dat het alweer de modale belastingbetaler is, en dan in het bijzonder de Vlaamse belastingbetaler, die voor hun rekening zal moeten opdraaien. Zoals sire voor zijn verjaardag een bank geschonken kreeg, en sire de schande bespaard moest worden met vliegtuigen zonder de eigen nationale kleuren te moeten vliegen, zo moet nu de baan zelf van sire veilig gesteld worden. En in één moeite door, de eigen, industriële belangen. Of wat dacht u?
Toevallig liepen verleden week ook de vakbonden schuimbekkend storm tegen het ideetje van de N-VA om de RVA te splitsen. (En wie betaalt in België ook al weer die unitaire werkloosheidsvergoedingen uit?) Toch wel een merkwaardige alliantie die zich aftekent als le dernier carré om la Belgique une et indivisible te verdedigen: captains of industry, de vakbonden, linkse en Franstalige politieke partijen, hippe reclamebureaus, PvdA-onderzeeërs verkleed als kunstenaars, en verder het voltallige ons-kent-ons-milieutje in de media. Je zou al voor minder bij een volgende gelegenheid voor een V-partij stemmen.
Woensdag 19 januari 2011
EEN STRIJD VOOR BETAALBARE WONINGEN OF EIGENBELANG?...
 Begin juni 2010 werd in de Korte Vlierstraat in Antwerpen de vroegere rijkswachtkazerne "gekraakt" door het Collectie Duivenkot. De reden van die "kraak" was volgens hen het feit dat er in Antwerpen bijna geen betaalbare (huur)woningen te vinden zijn. Op die manier wilden ze dat probleem in de openbaarheid brengen én de meer dan 3.000 vierkante meter van het gebouw ter beschikking stellen voor sociale en culturele projecten, specifiek gericht op de Sint-Andrieswijk. De stuurgroep van Sint-Andries schaarde zich dan ook achter de krakers in de oude rijkswachtkazerne. "Ze hebben gelijk. Er is hier nood aan betaalbare woonruimte."
In oktober gaan de krakers (Johan en zijn zoon) naar het Antwerpse districthuis en laten zich domiciliëren in de Korte Vlierstraat, 6, zijnde het adres van de vroegere rijkswachtkazerne.
“Ik ben met mijn zoon gewoon naar de dienst Bevolking gestapt”, zegt Johan. “Als adres gaf ik Korte Vlierstraat 6 op. De ambtenaar aan het loket wees er mij op dat het adres twee huisnummers had: 6-8. Ik zei toen al lachend dat het daadwerkelijk om een breed pand ging. Dat het om de voormalige rijkswachtkazerne ging, heb ik niet gezegd. Voor ik het goed en wel besefte, was ik ingeschreven.
De rijkswachtkazerne telt nu twee inwoners, mijn zoon en ik. Het is belangrijk om een officieel adres te hebben, want ik kan het mij echt niet veroorloven om ambtelijk te worden geschrapt.”
Johan en zijn zoon waren dakloos. “Ik ben al tweemaal moeten verhuizen omdat de eigenaar zijn woningen had verkocht aan projectontwikkelaars”, zegt Johan.
“Van de vrederechter mogen we nog tot 5 januari in de rijkswachtkazerne blijven”, zegt Johan. “Dan moeten we er normaal uit. Ik betwijfel of dat ook zo zal gebeuren. Er wonen nu twee mensen officieel op dit adres. Dit stond niet in de verkoopsovereenkomst met de projectontwikkelaar”, lacht Johan.
Elektricteitsdistributeur Eandis sloot op vraag van de Regie der Gebouwen donderdagnamiddag 11/11/2010 de elektriciteit af in de voormalige rijkswachtkazerne. Omdat dit afsluiten en panne veroorzaakte op het net, waren de krakers in de vooravond al terug voorzien van electriciteit.
De krakers kregen nog drie mensen van Eandis op het binnenplein van de kazerne. “Zij wilden de schakelkast nog eens bekijken”, zegt kraker Johan Cabello. “Ik heb hen de toegang geweigerd. De mensen van Eandis zeiden dat ze enkel om veiligheidsredenen alles nog eens wilden controleren, maar ik vertrouwde het niet. Ik vreesde dat ze weer zouden proberen om ons echt zonder stroom te zetten. Ze zijn dan weer vertrokken en ik heb de poort gesloten.”
Kraker Johan wil zelf het elektriciteitscontract overnemen van de Regie der Gebouwen. “Ik sta officieel ingeschreven als bewoner van de rijkswachtkazerne”, zegt hij. De Regie der Gebouwen verkocht de kazerne aan een projectontwikkelaar.
Op 10januari 2011 heeft de politie dan met groot machtsvertoon de oude rijkswachtkazerne ontruimd. De krakers kregen een tijdelijk onderdak in Antwerpen-Noord. Het was een gebouw van het Centrum voor Algemeen Welzijn Metropool. “Dit was voor vijf dagen, maar we hebben gelukkig twee dagen extra gekregen”, zegt Johan. “Het huis wordt verbouwd en we moeten er dus uit. Ik verwijt het Centrum voor Algemeen Welzijn niets. Zij hebben ons nog geholpen. Spijtig genoeg hebben we geen andere locatie gevonden waar we kunnen wonen. Organisaties en diensten verwijzen ons naar elkaar door. Als we niet op straat willen terechtkomen, moeten we dus een nieuw pand kraken. Het schreeuwen staat mij nauwer dan het lachen.”
De krakers van de voormalige rijkswachtkazerne hebben een nieuw kraakpand voor ogen in de wijk Sint-Andries. Zij gingen eergisteren al een deel van hun inboedel uit het stadsmagazijn halen.
Johan Cabello pikte samen met enkele medekrakers zijn inboedel op in het Antwerpse stadsmagazijn aan de Havanastraat. Hun meubels, kleren en andere spullen lagen daar opgeslagen nadat ze met veel machtsvertoon van de politie uit de rijkswachtkazerne waren gezet begin vorige week.
“Het is een schande hoe hier eigendom van mensen wordt opgestapeld”, zegt Johan. “Deze hangar is daar helemaal niet geschikt voor. Door het vocht en de kou gaat alles stuk. Het vocht tast de elektrische toestellen aan en houten meubelen trekken gewoon scheef. Alles wordt op een hoop gegooid. Onze geluidsboxen geraakten zo beschadigd. Bovendien zijn een aantal zaken van ons verdwenen.”
Over de nieuwe woning: “Het is de woning waar ik vroeger heb gewoond”, zegt Johan. “Ik ben er toen door de nieuwe eigenaar uitgezet. Het gebouw staat al een geruime tijd leeg en is compleet verwaarloosd.” Volgens Johan krijgen de krakers nog steeds veel steunbetuigingen van de bewoners van Sint-Andries. “Mensen vonden het schandalig hoe we zijn behandeld”, zegt Johan. De krakers zijn lid van de vzw Duivenkot en eisen betaalbare woningen.
Een schrijnend verhaal? Misschien, maar... mij lijkt het niet meer op een statement tegen het tekort aan betaalbare woningen, maar eerder een actie van een vader en zoon die van geen hout pijlen meer weten maken en uit eigenbelang de naam van Collectie Duivenkot ge-, maar ik denk eerder misbruiken.
Dinsdag 18 januari 2011
BIG BROTHER IS WATCHING YOU...
 Ik weet niet of iemand van jullie er al eens bij stilgestaan heeft, maar... in Antwerpen is het onmogelijk geworden om nog één poot te verzetten zonder dat men U gezien heeft (of minstens zou moeten gezien hebben). In eender welk grootwarenhuis, kledingszaak, horecazaak, openbaar gebouw, op de Grote Markt, op de Ossenmarkt, op de autostrades, en noem maar op, overal hangen camera's. En dan zwijg ik nog over de buiten- en binnencamera's aan de banken, de diamantwijk, sommige residentiële wijken in Antwerpen, benzinestations, enz...
Toen het televisieprogramma Big Brother een tiental jaar geleden begon was dat hét gesprek van de dag. Mensen die zich vrijwillig lieten opsluiten, terwijl al hun bewegingen gevolgd werden. Een abnormale situatie, maar... een cijferkanon, zeker het eerste seizoen. En nu? Nu spelen we allemaal mee in Big Brother, Antwerpse versie, maar we kunnen er geen prijzen mee winnen of beroemd mee worden. Wel worden er, tenzij we kluizenaars zijn, dagelijks ongevraagd beelden opgenomen van ons doen en laten.
Sommige organisaties hebben de mond vol over "schending van de privacy", zeker wanneer het in hun kraam past, maar hoe zit het dan met onze privacy? Wordt die niet geschonden?
Pas op, men heeft altijd een uitleg. Op de Ossenmarkt om de studenten in te tomen, op de Grote Markt om diefstallen te voorkomen (maar als men een vlag steelt aan het stadhuis heeft geen kat het gezien), aan de benzinestations om te voorkomen dat er iemand komt tanken zonder te betalen, in de grootwarenhuizen om diefstal te voorkomen, in de Mediamarkt om vrouwelijke boezems te filmen door de "security", in de residentiële wijken ter verhoging van het veiligheidsgevoel, en leg maar verder uit...
En nu wil de sponsor van frituur 't Draakje in Deurne "intelligente" camera's laten ophangen op de Antwerpse in- en uitgangswegen. Zou hij die camera's niet beter ophangen op de plaats waar de regeringsonderhandelingen bezig zijn? Dan konden we zelf vaststellen waarom het zo lang duurt eer we een regeringsakkoord hebben en wat die klojo's daar infeite uitspoken.
Maar ja, dat is schending van hun privacy zeker?...
Maandag 17 januari 2011
WINKELEN IN HOBOKEN?....
 Hoboken in de rouw, de laatste maand sneuvelden er een aantal handelszaken in het centrum van deze ooit zo voorvarende gemeente. We kunnen ze niet meer op één hand tellen: de handelspanden die leeg zijn. Telkens komen de heren van de middenstandsverenigingen dan wel met goed nieuws af maar veel verbetering kwam er niet de laatste jaren. Lelieplaats: bloemenwinkel weg, Kioskplaats: videotheek (wegens de foute vergunning), basketbalwinkel (wegens inbraak en niet verzekerd), Gifi (niet rendabel), De Lelie (failliet), Antwerpse steenweg:een occasioneel massagesalon (je kon er alles laten masseren…) , Kapelstraat: leegstand van het vroeger pand “spullenhulp”… en moeten we nog verder gaan?
Nu ook lezen we dat de knappe kop(pen) van Unizo op een masterplan zitten te broeden. Een masterplan dat dan waarschijnlijk op kosten van de belastingbetaler mag uitgevoerd worden. Een oplossing die in de meeste communistische staten ooit zonder succes werd toegepast. Maar is het niet de bedoeling dat na een doorlichting van de markt en het bekijken van de mogelijkheden het aan de investeerders zelf is om te beslissen of een handelszaak opstarten een goede zaak is? Een mens moet er immers van leven van een eigen zaak en tevens zorgen dat er later ook nog kaas tussen de boterham kan en geen confituur. Het enige wat een inrichtende macht (hier dus de stad want het is – alweer – geen districtsbevoegdheid) kan en moet doen is ervoor zorgen dat de winkelstraten, en een buurt op zich, aantrekkelijk is voor eventuele investeerders.
Je kan in het centrum van Hoboken enkel nog terecht voor een stuk vlees, een brood, een krant en een klein beetje textiel. Schoenen kopen ze elders, een jeans dragen ze van een winkel uit een shoppingcenter en sportschoenen hebben ze niet nodig… je kan een eventuele klant dan al wel het verwijt maken dat hij niet wil kopen in eigen buurt, hetgeen dat hij nodig heeft moet er wel zijn. Driewerf helaas dus. Er zijn in het huidige aanbod nog vele gaten die maken dat iemand die wil winkelen kiest voor een Wijnegem shoppingcenter. Niet omdat het gezellig zou zijn, maar je kan daar wel parkeren, je loopt er droog en in de winter is het er warm. En ook belangrijk: je kan vergelijken. In het communistische winkelcentrum heb je geen keuzes. Daar koop je een rok bij Opsinjoorke of bij de Wibra.
Een dalende lijn ombuigen is het moeilijkste dat er bestaat, en we moeten toegeven, het is ook de fout van de klant dat bepaalde zaken verdwenen zijn, maar inspelen op de vraag van velen moet je als goede zelfstandige ook kunnen en daar ontbrak het wel eens aan in het verleden. In een maatschappij waar mobiliteit een sterke invloed heeft moet de overheid er voor zorgen dat de grootste gemene deler (lees de automobilist als melkkoe) in de beste omstandigheden zijn gouden koets kan parkeren, de middenstand moet zelf zorgen dat de zaken goed gaan, daar kan geen subsidie aan te pas komen. Winkelen in je eigen buurt? Enkel als het de moeite is. En nu is het aan u....
Luc Jacquemain - www.volksgazet.be
Zondag 16 januari 2011
HET FAILLIET VAN BELGIË....
 De laatste dagen slaan media, professoren en (Waalse) politici ons rond de oren met de onverantwoordelijkheid van Bart De Wever en de N-VA.
Het zou onze schuld zijn dat ons land de prooi wordt van speculanten, omdat we er niet in slagen om een regering te vormen.
Maar klopt deze beeldvorming wel?
Laat ik eens een aantal dingen tegenover mekaar afwegen.
We hebben nu een regering in lopende zaken. Deze week werd beslist dat ze de begroting voor 2011 gaan opstellen en daarbij niks speciaal kunnen/mogen/zullen doen. Toch zullen ze het beter doen dan wat Europa aan haar lidstaten voorschrijft en mikken we op een begrotingstekort van 4%.
Hoezo, we doen het slecht? Zonder ingrepen die de mensen pijn doen het beter doen dan wat moet? Waarom scoren we dan slecht?
Moeten we dan een regering vormen, die ronduit links te noemen is? Zou een “echte” doch linkse regering het beter doen dan de huidige min of meer rechtse regering van lopende zaken?
Leuk is om eens terug te kijken naar de vorige grote crisis van de jaren 80 toen linkse regeringen de plak zwaaiden. Ik heb even moeten zoeken, maar ik heb de begrotingstekorten van die tijd teruggevonden, eveneens uitgedrukt in een percentage van het BNP.
15 jaar lang hebben we tekorten gehad van boven de 5%. 15 jaar waarin we linkse regeringen hadden.
Regeringen die vonden dat de crisis wel zou voorbijgaan zonder zware inspanningen. Welke kandidaat-premier heb ik vorig jaar nog horen zeggen “la crise va passer”?
Het zijn de “anticrisismaatregelen” uit die periode die de staatsschuld hebben doen oplopen van 74% naar 134%.
Diezelfde staatsschuld zou nu ook mee aan de basis liggen van de wankele financiële positie van ons land.
Ook dat is sterk overdreven. Meer dan de helft van de schuld is in binnenlandse handen. Een staatsschuld aan de eigen bevolking is eigenlijk geen schuld, want je kan toch jezelf moeilijk geld schuldig zijn. Dus als maar de helft van de huidige schuld overschiet, dan zitten we met 50% staatsschuld bij de beste leerlingen.
We scoren dus beter dan Frankrijk en Duitsland, en toch doen we het slecht?
Waarom?
Simpel, omdat we constant zelf zeggen dat we het slecht doen. De buitenlandse media pikken vaak gewoon onheilsberichten van lokale redacties over. Hoe kan je iemand vertrouwen die zelf altijd maar zegt “ik ben niet kredietwaardig”.
Dat wordt op den duur een self-fulfilling prophecy.
Ik vraag me dus af of we niet de media zelf verantwoordelijk moeten stellen en vaststellen dat zij om één of andere duistere reden met het welzijn van onze maatschappij spelen.
De media worden de vierde macht genoemd, maar ik verdenk hen ervan duistere machtsspelletjes te spelen, in dienst van sommige gevestigde waarden die op hun grondvesten hebben geschud door het succes van de N-VA.
De heelmeesters die nu graag snel aan de macht willen komen, proberen dat te doen door zelf de patiënt doodziek te verklaren, maar nadien zal blijken dat net deze heelmeesters eigenlijk lijkenpikkers zijn.
De geschiedenis herhaalt zich, hopelijk leren we deze keer iets van deze geschiedenis. Misschien dus wel het uitgelezen moment om te luisteren naar een historicus?
Zaterdag 15 januari 2011
TWEE MATEN EN TWEE GEWICHTEN IN ANTWERPEN?...
Waarschijnlijk zal het wel aan mijn kleine verstand liggen, maar sommige toestanden in Antwerpen snap ik niet, heb ik nooit gesnapt en zal ik in dit leven waarschijnlijk nooit snappen.
Begin deze week ontruimde de Antwerpse politie met veel omhaal de gekraakte rijkswachtkazerne in de Korte Vlierstaat. Alhoewel dat de leegstaande kazerne door de krakers onderhouden en bewaakt werd als door een "goede huisvader". Bewaking door bewoning dus, zonder dat het de eigenaars één euro kostte. Om amper zeven (ANTWERPSE) mensen uit te drijven had de politie beroep gedaan op luchtsteun van de politieheli en maar liefst 150 politiemensen in gevechtskledij, gewapend met lange matrakken en schilden. Voorheen werd van zo'n massa politie enkel gebruik gemaakt bij uitzonderlijk zware risicomatchen op den Antwerp of op den Beerschot in betere tijden.
Bedoeling van die heisa? Gewoon een vonnis van de rechtbank uitvoeren. Normaal doet men dat met een deurwaarder, een slotenmaker, twee getuigen en een bijna gepensioneerde inspecteur die zichzelf nog met moeite kan vooruit slepen. Een "fin de carriëre"-jobken dus, dat nog wat (verboden) drinkgeld opbrengt.
Enfin, de eigenaar, een vastgoedmakelaar, en de Regie der Gebouwen, die al lang geen eigenaar meer zijn en eigenlijk met deze zaak niets te maken hebben, zijn tevreden. De kazerne is leeg...
Althans, dat denkt men. Vandaag kon ik zelf vaststellen dat het in de kazerne een op en af lopen is van Polen en voertuigen met Poolse nummerplaten. Is de kazerne andermaal gekraakt en dan nu door "niet-Antwerpenaars"? Waar zit die "straffe politiemacht" nu? Of gelden er voor buitenlanders andere regels dan voor Antwerpenaars?
 
Zijn mijn ogen beter dan deze van de plaatselijke wijkagent, zodat hij die bewegingen niet ziet? Trouwens, het is ook mijn wijkagent en ik ken hem niet. Ik zie hem zo vaak als de Indianen in mijn straat (die daar niet wonen).
Of.... dat is natuurlijk ook mogelijk, heeft de eigenaar "in het zwart, natuurlijk" Poolse werkkrachten ingehuurd om het asbest te verwijderen in de lokalen boven de vroegere kantine en cellenblok? Is dat asbest de reden waarom er nog altijd niet begonnen is met de afbraak of de renovatie? En waarom zwijgt iedereen als "vermoord" over dat asbestprobleem?
Wie het mij kan of durft te vertellen, graag een mailtje. Ik wil dit tot op het bot uitzoeken...
Vrijdag 14 januari 2011
ER ZIJN GEEN ANTWERPSE DAKLOZEN??!!...
 Marijke Moens van Daklozenhulp Antwerpen ziet elke zondagavond in de stad meer dan 300 mensen aanschuiven voor een beetje eten.
'De zondag na Kerstmis, toen ze op de radio zeiden dat in Antwerpen geen daklozen meer buiten sliepen, zei een man op de voedselbedeling me dat ik maar eens in de fietsenstalling van het Centraal Station moest gaan kijken', vertelt Marijke Moens van de vrijwilligersorganisatie Dakant. 'Omdat er daar zeven mensen lagen. Het is een utopie, dat iedereen met Kerstmis een dak boven zijn hoofd had.'
'Ik weet het echt niet', antwoordt ze op mijn vraag hoe groot zij het aantal daklozen in Antwerpen raamt. Met een harde kern van acht man ('zeer weinig voor het werk dat wij verzetten') deelt Marijke Moens op 24 zondagavonden per winter eten uit aan mensen die er nood aan hebben, op de speelplaats van het Koninklijk Atheneum aan de Rooseveltplaats.
Voorlopig mag ze een pand van de Zoo aan de Ommeganckstraat 4 gebruiken om de 100 liter soep te maken en 2.500 broodjes te smeren, maar de vrijwilligers-vzw zoekt dringend een nieuwe werkruimte.
'Ik hou me alleen bezig met voedselbedeling, ik ga alleen voort op wat mensen mij vertellen', zegt Marijke. 'Dat ze twee dagen niet gegeten of buiten geslapen hebben. Ik heb mensen die een week onderdak vinden bij vrienden, maar daarna op straat staan. Door domme omstandigheden. Ik ken een koppel met vier honden dat weigert die honden weg te doen en dus geen plaats vindt. Anderen vinden geen dak omdat ze de weg niet kennen of invalide zijn. Er zijn er die uit het huis gezet zijn omdat ze te vuil waren of niet konden betalen.'
'Als ik dan lees dat de overheid haar verantwoordelijkheid moet opnemen, zeg ik dat de overheid wél intensief bezig is, maar geen zicht op de situatie kan hebben. Ik zie elke zondag 300, 350 mensen aanschuiven. Of ze het topje van een ijsberg vormen, weet ik niet. Ik denk dat er nog een hoop meer zijn, die zelfs de weg naar onze voedselbedeling niet vinden. We zien ook hun aantal groeien. Vorig jaar in maart zijn we gestopt met 400. Het zijn ook niet altijd dezelfden. Ik denk dat we op één seizoen gemakkelijk duizend mensen helpen.'
Papierwinkel
'Onze vaste aanschuivers vormen een zeer heterogene groep. Ik kan daar geen lijn in trekken. Onder hen mensen zonder papieren, zeker ook Roma's, een vrij grote groep Mongoolse mensen - dat zijn vaste komers - en daarnaast zeer veel bejaarden - hun aantal neemt toe - zelfs mindervaliden in een rolstoel. Jaja, een dakloze in een rolstoel die al twee maanden buiten sliep! Een honderdtal van hen heeft geen geld, trekt geen steun en bedelt. En dan zeg ik hoera! hoera! dat er zoveel vrijwilligersorganisaties bestaan. De overheid doet heus moeite, staat echt open voor initiatieven, ook financieel. Maar eerst is er die papierwinkel. Monica De Coninck, voorzitster van het OCMW - een schat van een mens - heeft het gezegd: dat ze er zich van bewust is dat ze voor een groep van mensen niets kan betekenen.'
'Wat wij hen geven? Elke zondag een brood of twee, charcuterie, paté meestal, zes belegde pistolets -
Marijke Moens van vrijwilligersorganisatie Dakant coördineert de voedsel-bedeling: 'Ik denk dat we op één seizoen gemakkelijk duizend mensen helpen.' Overschotten die we zelf ophalen bij bakkers - en een grote kop soep. Koffie, thee, chocomel en een koekje.
We proberen vers fruit mee te geven en wat de Voedselbank ons geeft: platte kaas, koffie, melk. Zodat ze op zondagavond gegeten hebben en toch twee dagen iets extra's hebben.'
Hartverwarmend
'Ik ben echt fier als ik zie, hoe gesmeerd als een trein die voedselbedeling loopt. Hun solidariteit is hartverwarmend: zelf in de shit zitten en toch nog een andere opvangen. Zes jaar geleden was er wat agressie en moesten we een paar keer de politie bellen, maar ik heb me toen erg geprofileerd als ik ben de baas. Ik ben absoluut geen kwaje madame, maar je moet stelling nemen. Niet te soft zijn. De jongste twee jaar hebben we niets meer aan de hand gehad. Ze respecteren mij omdat ze weten dat ik hen respecteer.'
Stewards
'We werken met een ploeg van twintig uit de doelgroep, die bij mij een contract - Er wordt niet gestolen. Er wordt niet gevochten... - hebben ondertekend. Als een soort stewards, ja. Ze zijn vrijgesteld van aanschuiven. Er zijn er bij die het goed hebben gehad. Ze draaien bij ons mee in een werksituatie op zeer laag niveau. Ze noemen zich graag de security en gebruiken zelfs walkietalkies. Die taak vinden ze belangrijk. Als er een zegt: Marijke, ik heb al een week niet gedronken, maakt me dat heel blij. Mocht ik die twintig een stuk op weg helpen, zou dat mooi zijn.'
'Hoe ik erbij betrokken ben geraakt? Op een feestdag zeiden mijn man en ik tegen mekaar: Gadverdamme, wij zitten hier maar te eten maar die mensen... Toen we een brief in de bus kregen van de vzw Rokpa, opgericht door Eva Sculsky en Mike de Villers, die nog maar pas overleden is, hebben we een storting gedaan. Daarna zijn we op een dag naar het lokaal gestapt, toen aan de Grote Beerstraat, en blijven hangen.
Eerst redelijk vrijblijvend, maar nu doe ik de coördinatie van de voedselbedeling. En smeer ik veel broodjes.
Rokpa is Dakant geworden.'
'Dat er veel armoede is, ondanks alle initiatieven, wijt ik voor een groot stuk aan de betrokkenen zelf. Al zal ik nooit een veroordeling over hen uitspreken. Ik denk dat armoede van alle tijden is. Dat is fatalistisch, ja.
Waarom zouden wij vandaag een probleem kunnen oplossen dat ze honderd jaar geleden niet konden oplossen? Ik vind dat we ons die vraag moeten durven stellen. Omdat er altijd mensen van de regen in de drop belanden. Dat heb je niet in de hand. Niet alleen alcohol- of drugverslaafden, ook mensen die hun zaak kwijt zijn. Zij zijn de nieuwe armen.'
Donderdag 13 januari 2011
KATHOLIEKE SEXUELE VRIJHEID? M'N KL..TEN...
 In Europa zijn lessen over seks en maatschappijleer een aanval op de religieuze vrijheid. Dat zei paus Benedictus XVI en ex-lid van de hitlerjeugd (maar dat was hij vergeten, net als de pedofiele priesters hun vetzakkerij vergeten) maandag in zijn jaarlijkse toespraak tot buitenlandse diplomaten bij het Vaticaan. Ik denk dat de paus te veel aan de miswijn heeft gezeten, te veel misdienaars (intieme) audientie heeft verleend, of dat dat winterpotske op zijne kop te hard spande.
"Ik moet het hebben over nog een aanval op de religieuze vrijheid van gezinnen in bepaalde Europese landen, die de deelname verplichten aan seksuele voorlichting en maatschappijleer", zei de paus. "De lessen zijn zogenaamd neutraal, maar verspreiden in feite een tegengestelde visie aan het geloof." Met andere woorden, volg de woorden van de vertegenwoordiger van God op aarde vogel U maar letterlijk kapot in de ontwikkelingslanden, als bonus krijgt ge er gratis aids bij, want condooms zijn tegen de visie van de paus.
Als het over seks gaat verstijfd de paus over heel zijn lichaam, behalve op één plaats, en dat is de plaats waar je bij seks als man alleen maar zou mogen verstijven. Verzwijg seks maar en je zal zien dat niet alleen dyslectische pastoors zullen denken dat Jezus in de bijbel de woorden "laat de kinderen OP mij komen" sprak.
De paus vindt homofilie een ziekte. Alsof celibate mannen die hele dag rondlopen in een zwart of wit kleed en hun penis enkel gebruiken om te pissen of aan kleine kinderen te zitten wel zo gezond zijn.
Wie de paus zijn woorden nog voor waarheid aanneemt moet dringend eens een afspraak bij een psychiater vragen. Want die man is nu pas echt gezakt tot onder het niveau van iemand met een verstandelijke handicap. Lees goed, tot ONDER dat niveau. In vergelijking met hem zijn die mensen genieën. Er is dus wel degelijk een verschil tussen verstandelijk gehandicapt en geestelijk gehandicapt.
De paus is in contingenten als Afrika mee schuldig aan massamoord. Iedereen weet dat Aids een massamoordenaar is in Afrika. En als je weet dat men daar nog wel geloof heeft aan wat de paus zegt dan weet je ook dat zijn uitspraak "dat condooms mee verantwoordelijk zijn voor het verspreiden van aids" pas echt bijdragen tot al die aidsdoden.
Benedictus XVI had het ook over het recht van artsen om abortus te weigeren. Hij was dankbaar voor een resolutie hiertoe van de Raad van Europa. Destijds verbood de paus abortus voor vrouwen die verkracht werden in oorlogsgebieden.
In feite zou men die man voor het Internationaal Gerechtshof moeten brengen wegens misdaden tegen de menselijkheid. De katholieke kerk begint steeds meer op een criminele organisatie te lijken.
Of zoals Urbanus, niet de paus maar de komiek, het zo mooi zei "God is niet slecht zenne, het is zijne manager die niet deugt. Alhoewel, hoe kan je nu van iets dat niet bestaat zeggen dat het goed of slecht is?
Ieder staatshoofd, die dergelijke onzin uitkraamt, krijg gegarandeerd Amerikaanse troepen (zelfbenoemde wereldpolitie) op zijn dak om het land plat te branden, leeg te roven en de vrouwen te verkrachten, maar Vatikaanstad laten ze met rust. Waarom? Niet omwege van het oorlogsverleden van het staatshoofd, maar omdat daar alleen priesters en nonnen wonen, die schijnbaar geen bezwaar zouden hebben tegen een jonge Amerikaanse snaak (of is het "staak")...
Woensdag 12 januari 2011
SP.a HET GROOTSTE GEVAAR VOOR DE VLAAMSE BELANGEN....
  Niet de PS van Elio di Rupo, noch de cdH van Joëlle Milquet of de MR van Didier Reynders en Olivier Maingain vormen het grootste gevaar voor de Vlaamse belangen. Zij wenden immers niet voor het beste voor te hebben met Vlaanderen en haar bevolking, en niemand die het hoe dan ook zou willen geloven. Anders is het met sp.a en de splinterpartij Groen!, die dat wel proberen voor te wenden, en daarvoor in de overwegend rood-groene media geen tegenwind krijgen. Integendeel zelfs. Of de schade die zij aanrichten uitsluitend te wijten is aan incompetentie, dan wel oneerlijke bedoelingen, is een open vraag.
Telkens ik sp.a-voorzitster Caroline Gennez haar uitleg zie doen over de aan de gang zijnde – of op sterven na dood zijnde – federale regeringsonderhandelingen, slaat de schrik me om het hart. Heeft zij werkelijk geen verstand van zelfs maar de meest essentiële communautaire problemen, of stuurt zij doelbewust aan op een catastrofe voor Vlaanderen? Dat echter zij, samen met Groen!-voorzitter Wouter van Besien, mee aan de onderhandelingstafel zit, en dat de twee daar samen maar liefst de helft van de Vlaamse delegatie uitmaken – in aantal, niet in grootte van de achterban – is absoluut geen goed nieuws voor ieder die het goed voorheeft met Vlaanderen.
Misschien nog het meest storende element daarbij is dat dit duo zijn onzin in de media kan spuien zonder ook maar de minste tegenwind, kritische vraag of opmerking. Meer zelfs, hún mening wordt voorgesteld als de redelijke mainstream, ook al vertegenwoordigen zij samen nog niet eens twintig procent van de Vlaamse kiezers. Durft iemand echter een kritische opmerking te maken over de inhoud van de nota–Vande Lanotte, dan wordt hij of zij prompt door de journalist van dienst in het CD&V- en N-VA-verdomhoekje geplaatst. En hoewel N-VA alleen al bij de laatste verkiezingen meer stemmen wist te verzamelen dan sp.a en Groen! samen, wordt die partij nog steeds voorgesteld als die van de extremistische hard-liners en caractériels. Nochtans mag men gerust aannemen dat de kiezers van Open Vld, Vlaams Belang en LDD een pak dichter bij het standpunt van CD&V en N-VA staan dan dat van sp.a en Groen!, en dat Bart de Wever er dus niet ver naast zit wanneer hij zegt dat hij zo'n tachtig procent van het Vlaamse electoraat vertegenwoordigt.
De paradox in Vlaanderen is echter, dat ook binnen de media een 80/20-verhouding bestaat, maar dan wel één die precies het spiegelbeeld is van de politieke mening van de bevolking. Uit onderzoek blijkt immers keer op keer dan zo'n tachtig procent van de journalisten het bolletje van sp.a of Groen! inkleurt bij de verkiezingen. Ligt daar misschien de verklaring waarom de mening van slechts twintig procent van de bevolking stelselmatig voorgesteld wordt als die van de overgrote meerderheid? En dat men zelfs met graagte de leugens van rood en groen overneemt en dagenlang laat echoën, ook al heeft de rest van de bevolking al lang door dat er geen snars van klopt?
Kijk bijvoorbeeld naar het stukje mediatheater dat de afgelopen week opgevoerd werd naar aanleiding van de nota–Vande Lanotte. Wie een beetje intellectueel eerlijk wil blijven, moet toegeven dat slechts drie partijen, namelijk sp.a – het zou er eigenlijk nog aan ontbroken hebben –, Groen! en Ecolo Ja antwoordden op die nota. Aan Vlaamse kant stonden CD&V en N-VA weigerachtig tegenover die nota, net zoals cdH en PS er feitelijk niet veel pap van lustten. Sp.a-voorzitster Caroline Gennez was er echter, met in haar kielzog Groen!-voorzitter Wouter van Besien, als de kippen bij om in de VRT-studio's rond te toeteren dat maar liefst vijf van de zeven partijen de nota aanvaard hadden. En die boodschap bleef maar weergalmen, zowel op TV als op radio, zonder enige kritische opmerking. Men bestond het zelfs een (waarschijnlijk goed gekozen) «stem uit het volk» aan het woord te laten die het toch wel straf vond dat die twee partijen – CD&V en N-VA dus – nu een akkoord blokkeerden, want, zo vertelde het wicht vanop één of andere markt, «vijf van de zeven is toch een meerderheid». Of hoe tegenwoordig een meerderheid binnen een meerderheid al genoeg is om een Belgisch compromis door te drukken. Een kwart plus één stem is dus al genoeg, tenminste als het maar het juiste kwart is.
Straffer dat, in tegenstelling tot de harde aanpak die enkele CD&V'ers moesten gaan, Caroline Gennez niet aangesproken werd op de inconsistenties in haar verhaal. Of schrijven we misschien liever: leugens. Want enkele dagen later, toen het over de mogelijkheid ging de liberalen bij de onderhandelingen te betrekken, poneerde zij dat zoiets absoluut geen soelaas zou brengen, want de MR was nog wel de eerste Franstalige partij geweest die de nota–Vande Lanotte had verworpen. Pardon, eerste? Moest dat niet «de enige» zijn? En men zou nog kunnen denken dat het een verspreking was, ware het niet dat Caroline Gennez naliet dat punt eens goed in de verf te zetten om het liberale ballonnetje eens goed en definitief te kunnen doorprikken. De journalist van dienst wou er in ieder geval ook niet dieper op ingaan.
Dat de sp.a wel degelijk van een dikke en warme mantel der liefde kan genieten in de media, staat ondertussen als een paal boven water. De adoratie voor Johan vande Lanotte bijvoorbeeld (vergeleken met hem zou koning Salomo maar een achterlijke pummel geweest zijn), in combinatie met de recente hype rond Eva Brems (en reken maar dat we haar vanaf nu gaan tegenkomen in elke mogelijke en onmogelijke shows, spelletjes en praatprogramma's), is gewoonweg om misselijk van te worden. De nota die hij produceerde wordt in de media voorgesteld als een werkstuk van ongekende kwaliteit. De opmerking dat ze onvoldragen zou zijn, zoals de CD&V het formuleerde, zette dan ook bijzonder veel kwaad bloed bij enkele journalisten en politicologen. Ik kan me nochtans niet van de indruk ontdoen dat alvast sommige delen ervan met haken en ogen aan mekaar hangen, en een professor grondwettelijk recht onwaardig zijn. Het is een analyse waar ik overigens geen 48 uur voor nodig had zoals de PS van Elio di Rupo, maar eentje die op vijf minuten gemaakt kon worden. A propos de PS – merkwaardig toch dat zij voor de nota–Vande Lanotte bijna 48 uur nodig had, terwijl dat toen voor de nota–De Wever een pak sneller kon. Waren de specialisten die de nota–De Wever in recordtempo konden analyseren deze keer verhinderd? Ik zou daar wel eens wat meer over willen lezen in onze kwaliteitsmedia.
Hoe dan ook, één van de zaken in de nota–Vande Lanotte die volgens mij meer getuigen van amateurisme dan staatsmanschap, is het hoofdstuk over de samenvallende verkiezingen. Johan vande Lanotte stelt voor dat de federale verkiezingen aan de regionale gekoppeld zouden worden, en dus nog slechts om de vijf jaar gehouden zouden worden (zoals in Cuba). Er zouden in België te veel verkiezingen zijn, heet het, wat de regeringsvorming bemoeilijkt. Het is een stelling waar men in 2007 eventueel nog had in kunnen geloven, maar in 2010, met de volgende nationale, regionale en Europese verkiezingen vier jaar verwijderd in de toekomst, kan die vlieger toch niet meer opgaan als men nog een klein beetje eerlijk wil blijven.
Maar, zo stelt Johan vande Lanotte, als er toch een bijzondere meerderheid in de Kamer gevonden kan worden, zouden er tóch vervroegd federale verkiezingen georganiseerd kunnen worden. En dan komt de vraag: leidt dit dan ook tot vervroegde regionale verkiezingen, die dan losgekoppeld worden van de Europese verkiezingen? Of hebben die tussentijdse verkiezingen geen effect op de datum van de volgende federale verkiezingen, zodat het nieuwgekozen parlement automatisch een kortere termijn krijgt? Of had Johan vande Lanotte gedacht in één moeite niet alleen de regionale parlementen, maar ook het Europees Parlement te ontbinden? Onvoldragen is eigenlijk nog een redelijk milde beoordeling; ondoordacht zou al iets beter passen. Trouwens, de dag dat er wel een meerderheid gevonden wordt om het parlement te ontbinden, maar geen bijzondere, wordt het lachen geblazen, zeker als dat een Vlaamse meerderheid tegen een Franstalige minderheid zou zijn.
Een ander punt waarop Johan vande Lanotte overduidelijk kon profiteren van de sympathie van de bevriende media – en welke media in Vlaanderen zijn eigenlijk niet bevriend met de sp.a? – was het verhaal van zijn zieke moeder. Nu wil ik de ziekte van moeder Vande Lanotte absoluut niet bagatelliseren, en het is nooit een pretje wanneer één van je ouders ziek is, maar toch is er iets merkwaardigs aan de hand met het hele verhaal. Schampere opmerkingen dat de plotselinge ziekte een vertragingsmanœuvre was – na maandenlang doelbewust surplacen toch wel voorspelbaar, zou ik zo denken – werden snel van de hand gewezen als onwelvoeglijk. Maar is het werkelijk zo dat die ziekte nooit gebruikt werd om de eigen agenda vooruit te helpen? Het is toch merkwaardig hoe die ziekte plots acuut werd in de week van de zogenaamde Frankyleaks, waardoor de onderhandelingen even stilgelegd moesten worden, maar dat Johan vande Lanotte wel nog de tijd vond om een wedstrijdje basketbal mee te pikken. Anderzijds lijkt het er sterk op dat de publicatie van het interview van Bart de Wever in Der Spiegel een merkbaar gunstig effect had op de gezondheidstoestand van moeder Vande Lanotte, zij het van eerder korte termijn. Strafst van al vind ik dat koning Albert II het donderdag nodig vond het ontslag van Johan vande Lanotte enkele dagen in beraad te houden, in plaats van het onmiddellijk omwille van humanitaire redenen te aanvaarden. Ik laat het aan de lezer over te oordelen wie de grootste cynicus in het spel is.
Over cynisme gesproken: wat zou eigenlijk het doel van die beruchte Brusselse Metropolitane Zone (BMZ) zijn, die plots in de nota opduikt (en waarover de Vlaamse media liever zwijgen)? Deze zone, eigenlijk de oude Franstalige droom van Le Très Grand Bruxelles herverparkt in de iets meer blitse want Engelse naam Brussels Metropolitan Region, strekt zich aan Vlaamse zijde uit over heel Halle-Vilvoorde, maar wordt aan Franstalige zijde netjes uitgebalanceerd door Waals-Brabant. Op die manier zal de constructie vrijwel zeker nooit door Nederlandstalige meerderheden geplaagd worden, maar kan de Francité wel haar tentakels tot diep in het Vlaamse binnenland uitspreiden. Het is immers de bedoeling dat die Brusselse Metropolitane Zone allerlei bevoegdheden zou krijgen – in het belang van de bevolking, of wat dacht u? –, waardoor de bevoegdheid van de Vlaamse Regering in haar eigen hartland onderuit gehaald wordt. Voeg dit bij de de facto aanhechting van de faciliteitengemeenten bij Brussel, en je vraagt je af waar Johan vande Lanotte zoveel schaamteloosheid vandaan haalt om zijn werk voor te stellen als een evenwichtige nota. De bewering van Caroline Gennez dat Vande Lanottes nota overduidelijk voordelig voor de Vlamingen is, aangezien de Franstaligen er zoveel bezwaren tegen hebben – tiens, werd die nota dan toch niet onvoorwaardelijk aanvaard door PS en cdH? – beschouw ik als de rode sp.a-kers op deze giftige taart van landverraad.
Zou ik echter spoken zien, als ik stel dat het voorstel voor zo'n Brusselse Metropolitane Zone een bewust opgezet spel van de sp.a en Groen! is? Vandaag reeds luidt het dat een splitsing van België niet alleen onwenselijk maar ook onmogelijk is omwille van Brussel, maar wat wordt dat niet met zo'n Brusselse Metropolitane Zone die de Franstaligen dikke vingers in de pap bezorgt tot aan de poorten van Aalst, Dendermonde en Mechelen? En dus ook territoriale claims indien het ooit dan toch tot een scheiding mocht komen? Ik zie hierin een slinkse poging om de prijs voor Vlaamse onafhankelijkheid gevoelig op te drijven, in de hoop dat ze er nooit zou komen. Waarom niet? Om de eenvoudige reden dat men zowel bij sp.a als Groen! goed beseft dat men in een onafhankelijk Vlaanderen niet meer zou zijn dan twee marginale partijen die nog slechts sporadisch aan de macht zouden kunnen komen. Democratisch zijn ze wel, maar alleen als er in België een linkse meerderheid gevormd kan worden om de rechtse meerderheid in Vlaanderen onder de knoet te houden. Is het echt allemaal te ver gezocht, en gaat het alleen maar om totale incompetentie? Het is maar de vraag wat het ergste kwaad van de twee is.
Dinsdag 11 januari 2011
IS "VERLOREN MAANDAG" ALS TRADITIE AAN HET VERLOREN GAAN IN ANTWERPEN?...
 Al enkele eeuwen wordt, vooral in Antwerpen "verloren maandag" gevierd op de eerste maandag na Driekoningen. In de praktijk komt het er de laatste eeuw op neer dat de cafébazen hun klanten trakteren op een worstenbrood of een appelbol.
Maar... navraag bij enkele bakkers leerde ons dat een worstenbrood heden ten dage tussen de 1,80 en 3,70 euro kost, naargelang de grootte. Een zware investering dus voor de café-eigenaars.
Een tweede vaststelling van de laatste jaren is dat de cafébazen op "verloren maandag" veel, héél veel, "verloren klanten" binnen krijgen. Klanten dus die ze de rest van het jaar nooit in hun zaak te zien krijgen en die enkel af komen op de traktatie bij het consumeren van maximum één pint of koffie. Ik heb zelfs weet van een koppel uit Oostende dat speciaal naar Antwerpen kwam om gratis worstenbrood te eten, of beter om ze mee te nemen naar huis in een grote boodschappentas. Hun motivatie: In Oostende wordt dat niet gevierd!
Door de prijs van de worstenbroden (een bakker werkt ook niet gratis) en het profitariaat van velen, hebben al veel horecazaken afgehaakt met deze typisch Antwerpse traditie en doen sommigen, en misschien terecht, aan "apartheidspolitiek", onder het motto "Eigen klanten eerst", om de Vlaamse Behangers te citeren.
Ik vrees dat om die redenen "verloren maandag" in Antwerpen binnen enkele decennia alleen nog in de geschiedenisboekjes en in het geheugen van 80plussers zal bestaan...
Maandag 10 januari 2011
HONGER, DORST EN KOUDE HANDEN IN ANTWERPEN...
Antwerpenaren hebben de naam chauvinistisch te zijn, alles is beter, groter, mooier, enz... dan in de rest van de wereld en ze denken ook rijker te zijn dan alle wezens die op deze aardkloot vertoeven. Ze gaan zelfs zo ver dat ze denken dat Antwerpen het centrum van de wereld is. Oslo beschouwen ze als Antwerpen-Parking-Noord, Moskou als parking Oost, Kaapstad als parking Zuid en Washington als parking West.
Een bezoek aan de nieuwjaarsreceptie van 't stad gisteren, met de bedoeling er wat foto's te schieten voor een reportage, leerde mij héél wat anders! Enfin, zo van 't stad was die nieuwjaarsreceptie niet, want ze kost de belastingsbetaler 35.000 euro of, voor de ouderen onder ons 1.400.000 oude Belgische frankskes of welgeteld 3 oude Belgische frank per Antwerpenaar.
De Antwerpenaars dachten echter dat de receptie "gratis en voor niets" was en stonden er niet bij stil dat iedere Antwerpenaar, zonder dat hij het zelf wist, medesponsor was voor het bedrag van 3 oude frankskes.
En nu kom ik bij de titel: "Honger, dorst en koude handen". Nog nooit in mijn leven heb ik zoveel mensen uren zien aanschuiven voor een paar handschoenen. Indien men bij RAFC zo zouden staan aanschuiven bij iedere thuismatch waren de financiële problemen van de club binnen de maand opgelost.
De talrijk aanwezige frituren, waar men gratis de honger kon bestrijden, hebben nog nooit zo hard moeten werken als gisteren. Laat die frituristen éénmaal per week een dergelijke hoeveelheid bakken en iedere friturist is multimiljonair voor zijn of haar vijftigste. Bijna leek het op een voedselbedeling door de UNO in één of ander ontwikkelingsland.
En dan het drinken, of in dit geval het "zuipen". Indien brouwerij De Koninck in het verleden wekelijks een afzet moest gehad hebben zoals vandaag dan had De Koninck de brouwerij Moortgat gekocht in plaats van omgekeerd.
Moraal van het verhaal? Als het "voor niets" is zou die rijke Antwerpenaar een moord doen om eerst bediend te worden. Zou hij dan toch geen reden hebben om chauvinistich te zijn of vergaat hij gewoon van honger, dorst en koude?...
Zondag 9 januari 2011
IK VERSCHIET VAN NIETS MEER...
 Men gaat er van uit dat hoe ouder een mens wordt, hoe wijzer hij is. Misschien is dat wel zo omdat men naargelang de oudere leeftijd die men bereikt ook meer ervaring heeft opgedaan, op allerlei vlakken. Sommige van de ervaringen waren uitermate positief en andere dan weer uitgesproken negatief, maar toch, al die ervaringen hebben er toe bijgedagen dat een mens is wie hij is, ouder en wijzer dus (enfin, bij de meesten toch, want men kan van een ezel geen advocaat maken, al laat men hem alle dagen een encyclopedie opeten). En toch... is die, noem het maar "ervaringsdeskundigheid", niet altijd alles, want hoe ouder men wordt van hoe minder men verschiet.
Als kind hoorde ik wel verhalen over collegestudenten die 's avonds werden uitgenodigd op de kamer van de leraar-priester voor "bijscholing" en een "diepgaand gesprek". Ik vond het raar omdat de volwassenen daar quasi nooit, of, indien het toch gebeurde, met gedempte stem over spraken wanneer er kinderen in de buurt waren. Ik wist toen niet waarom, maar wist toen ook niet hoe lichamelijk "diepgaand" die gesprekken van de priester-leraar wel waren. Dus toen al, vijftig jaar geleden, was het al bekend dat sommige (ik wil ze niet allemaal over dezelfde kam scheren) priesters en broeders zich misgrepen aan onschuldige kinderen, maar... niemand deed er iets aan. Het was toen blijkbaar normaal of het werd minstens als normaal beschouwd.
De laatste jaren zijn de mensen wat mondiger geworden en komt er regelmatig een pedoschandaal van één of andere geestelijke aan de oppervlakte. Maar aangezien alles went, verschieten wij daar niet meer van en reageren wij gewoon met de uitspraak: "Lap, nog enen...".
Een klein beetje ben ik wel verschoten van de nonnen in Stella Maris, die blijkbaar ontdekt hadden dat dat harige beest in hun onderbroek niet enkel diende om te pissen, maar ook kon gebruikt worden voor lichamelijke geneugten en bepaalde kriebelingen kon oproepen die niet onaangenaam zijn. Ik verschoot een beetje omdat nonnen en begijnen in mijn ogen de prototypes waren van het fenomeen "seut". Een schromelijke vergissing van mij dus, want niettegenstaande ze de bruiden van Chistus zijn (de polygaam) durven ze hun bruidegom dus ook bedriegen met onschuldige kinderen, tot meerdere eer en glorie van hun eigen orgasme. God is tenslotte overal, waarom dan niet in een onschuldig kind.
Waar ik wel van verschoten ben is van Pater Luc Versteylen. Dat is nu de laatste van wie ik zulke vetzakkerij zou verwacht hebben. Hij leek mij vrij werelds, was politicus en had een levensgezellin, zodat hij, wanneer de nood hoog werd, zijn "kwakje" kwijt kon. Maar neen, ook hij volgde de woorden van Chistus: "Laat de kleinen tot mij komen".
Waar ik dan weer niet van verschiet is dat al die zwart- en bruingerokte vetzakken niet onmiddellijk in voorhechtenis worden genomen gedurende de tijd van het gerechtelijk onderzoek. Indien U of ik ons zouden schuldig maken aan zulke vetzakkerij, dan zaten we binnen de 24 uur in de Begijnenstraat en hadden we al enkele pandoeringen gekregen van zowel de politie als van de andere gevangenen...
Zaterdag 8 januari 2011
208 DAGEN REGERINGSLOOS... EN ALLES WERKT PRIMA.....
 NVA en CD&V willen niet meer onderhandelen als er niet eerst een resem essentiële punten worden aangepast en de andere partijen akkoord gaan met de aanpassingen die zij voorstellen. Het is duidelijk dat NVA en CD&V de onderhandelingen niet wil verder zetten en dit land nog verder in een politieke crisis wil storten.
Ik geef het u op een blaadje, we gaan naar nieuwe verkiezingen.
Hier zijn mogelijk twee dingen aan de hand: CD&V en NVA hebben schrik van hun eigen schaduw of Vande Lanotte heeft zijn werk niet goed gedaan. Nochthans heeft hij de nota geschreven na herhaardelijk overleg met alle partijen, hij heeft stukken uit de vorige nota van De Wever overgenomen en de Franstaligen lieten al weten dat deze nota "te Vlaams" is.
Ik begrijp dus echt niet dat NVA de stekker eruit trekt. Volgens hen beschouwd de nieuwe nota Brussel als een volwaardig gewest en dat kan niet. Nu blijkt dat net dat stuk volledig is overgenomen uit de nota De Wever. Of De Wever weet niet meer wat hij zelf heeft voorgesteld of hij is van slechte wil. Ik vrees dat het het laatste is.
We hebben te maken met een stelletje politieke laffaards en avonturiers bij NVA en CD&V. Avonturiers omdat zij dit land in een gevaarlijk avontuur storten. Als er nieuwe verkiezingen komen zullen de speculanten het zeker niet laten om dit land de dieperik in te sturen. En dan hoeft men zelfs geen regering meer te vormen, dan zal Europa ons land wel overnemen. Kijk maar naar hoe men Griekenland onder druk heeft gezet om drastisch te besparen.
Er wordt in Franse politieke kringen ook gesproken om een noodregering, zoals in oorlogstijden, te vormen zonder NVA om zo te beginnen werken om de sociaal-economische problemen aan te pakken en het communautaire voor een tijd aan de kant te schuiven. Maar of CD&V en de andere Vlaamse partijen dit willen is zeer de vraag.
Het is duidelijk dat NVA nooit een oplossing zal willen. Zij willen immers kost wat kost bewijzen dat dit land onbestuurbaar is en daarvoor gebruiken zij de Maddens-doctrine die ook wel eens de verrottingsstrategie wordt genoemd. En CD&V volgt NVA als een schoothondje uit puur politieke en electorale overwegingen.
Sommige mensen denken dat NVA stemmen zal verliezen bij nieuwe verkiezingen omdat ook zij geen regering konden vormen. Ik denk dat dit niet klopt. De Vlaming kiest nu eenmaal graag de kant van de underdog en De Wever speelt al maanden dat hij de geslagen hond is. Maar ik hoop dat ik ongelijk krijg en hij een pak slaag op zijn broek krijgt.
Hij wilde eergisterenavond niet eens een verklaring afleggen in de media, maar in De Allerslimste Mens gaan zitten dat dan weer wel. Maar ja, die maakte hem groot tijdens de vorige verkiezingen en hij hoopt nu hetzelfde effect te bekomen. Spijtig genoeg speelde Eva Brems die arrogante klootzak niet meteen naar huis! Mocht het haar gelukt zijn zou ik wel eens op Groen! kunnen stemmen hebben in februari of maart.
Gisteren werd bekend dat nog maar 6% van de mensen vertrouwen heeft in de politiek. Ik denk dat het er nu 3% zijn, de politici zelf en hun familie.
Vrijdag 7 januari 2011
RADICALISERING....
 Radicalisering ligt aan de basis van terrorisme, maar is vaak onzichtbaar. Steeds meer ontwikkelen jongeren radicale ideeën via het internet, in hun eentje achter het computerscherm. De minister van Binnenlandse Zaken, Annemie Turtelboom (Open VLD), roept daarom de hulp in van onderwijs, sportclubs en jeugdverenigingen.
Boenk, Turtelboom is met hare smikkel tegen een kerstboom gelopen. Of heeft ze toch gelijk?
Wat moet een school of vereniging doen als iemand radicale ideeën op het internet zet? Hem of haar dat verbieden? De politie opbellen? Er bestaat een cel bij de politie die internetmisdrijven opspoort, is dat hun taak dan niet? En wat verstaat Trutelboom (neen, geen schrijffout) onder radicale ideeën?
Sommigen vinden wat ik schrijf radicaal, anderen dan weer niet. Wat mij betreft zijn alleen ideeën verboden die strijdig zijn met de wet. Aanzetten tot haat en geweld, discriminatie en racisme. Maar het is enkel aan een rechter om uit te maken of die wet overtreden is.
Natuurlijk moet men in discussie gaan met jongeren met radicale ideeën. Maar dan niet alleen met moslims, maar ook met wie er racistische ideeën op nahoudt. Maar zolang het bij ideeën blijft kan het volgens mij geen kwaad. Ik heb liever dat ik die ideeën kan horen dan dat men ze alleen maar ondergronds kan uiten. Dat zou pas gevaarlijk kunnen worden.
Wil Trutelboom misschien een gedachtenpolitie oprichten zoals de religieuze politie in Iran? Ik ben verbaasd dat iemand uit een liberale partij de vrije meningsuiting in vraag begint te stellen.
Het is aan de lezers om te beslissen of iets radicaal, extreem of wat dan ook is. Zij kunnen bij de meeste aanbieders van sites laten weten of de site in strijd is met wat dan ook. Die kunnen dan de eigenaar verwittigen en desnoods de site sluiten.
En als je je gekwetst voelt kan je nog altijd naar de rechter stappen. En er zijn ook nog andere sites op het wereldwijde web. Meestal worden zulke sites van scholieren toch niet zo vaak bezocht, dus waarom je er dan druk over maken?
Ik denk dat er geen enkele school of vereniging in Antwerpen of in ons land is (buiten die van Vlaams Behang of afgeleiden daarvan) die jongeren aanzet tot welke radicale ideeën dan ook. Jongeren vormen zulke ideeën meestal omdat ze die thuis of van vriendjes horen.
Denkt Trutelboom nu echt dat er één school of vereniging zal zijn die naar de politie zal stappen om leerlingen of leden te gaan verklikken?
Wat wel zo is, is dat scholen best wat meer discussiemomenten over de actualiteit mogen inlassen, dat kan nooit kwaad en het zal de jongeren helpen om een mening te vormen en niet alleen maar in slogans te praten. Maar wat die mening is, dat is de zaak van de jongeren zelf en zolang ze de wet niet overtreden van niemand anders.
Hopelijk is het niet zo dat Trutelboom alleen nog maar meningen wil horen die aan haar wereldbeeld voldoen. Dan zijn we goed af!
Donderdag 6 januari 2011
DERDE WERELDOORLOG IN DEURNE?...
 Ik ben geboren acht jaar na het einde van de tweede wereldoorlog en hoorde tijdens mijn kinderjaren van mijn ouders, grootouders, ooms en tantes de meest ongelooflijke verhalen over die oorlog.
Eén van die verhalen ging over het feit dat men op het einde van de tweede wereldoorlog, in de toch landelijke gemeente waar ik opgegroeid ben, geen enkele kat meer op straat zag lopen. Vooral in de periode van de eerste en plechtige communie en wanneer er “trouwers” waren, zag men het kattenbestand verminderen. Op die communie- en trouwfeesten stond dan ook gegarandeerd konijn met pruimen op de menukaart. Kwestie van in tijden van armoede en nood toch nog chique te doen en het imago hoog te houden. Ervaringsdeskundigen vertelden zelfs dat men een kat van een konijn op het bord kon onderscheiden, omdat een konijn platte en een kat ronde ribbetjes heeft, maar… dat de smaak niet te onderscheiden was.
Nu er op korte tijd in Deurne elf katten zijn verdwenen, vermoed ik dat er daar iemand woont die die verhalen ook gehoord heeft en het recept van “kat met pruimen” ook kent. Alhoewel, elf katten? Dan is het vermoedelijk een veelvraat, een lekkerbek, een kleinhandelaar of iemand die denkt dat in Deurne de derde wereldoorlog is begonnen.
Ik ben geen katholiek, maar ik weet zeker dat, zelfs in Deurne, de periode van de communiefeesten nog niet begonnen is… en trouwens, als in de wet niet geschreven staat dat katten eten verboden is, dan mag het gewoon. Misschien een ideetje voor Jeroen Meus voor dagelijkse kost?......
Woensdag 5 januari 2011
POLITIE VOORKEMPEN: ’t IS VAN “DEN HOND”….
 Enkele decennia geleden, laat ons zeggen in de politionele “oertijd” woedde er in België een oorlog, meer bepaald een politieoorlog. België was destijds dan ook bevolkt door een legio aan dienders van allerhande slag. Je had de plaatselijke veldwachter of “champetter”, die niet altijd even ernstig werd genomen, er was de rijkswacht en de lokale, gemeentelijke politie, je had de zeevaartpolitie, spoorwegpolitie, de speurders van de gerechtelijke politie bij de parketten, de B.O.B., de lokale recherche, enz…, kortom een allegaartje dat totaal naast en tegen elkaar werkte.
Ook op communicatievlak was het een zootje. Bij de rijkswachtbrigades had men twee telefoonlijnen. Een gewone voor de inkomende gesprekken en een “geheime” voor de uitgaande gesprekken en onderlinge communicatie. Radioverbindingen tussen de korpsen onderling bestonden niet en de radioverbindingen in eigen korps werden gretig afgeluisterd door de journalisten, die soms vroeger op een interventie waren dan de politiediensten zelf, en door de criminelen die de politie altijd een stap voor waren. Briefwisseling gebeurde per post of via een ratelende, uit de tweede wereldoorlog afkomstige telex. Van computers had men in de plaatselijke korpsen nog nooit gehoord en de processen-verbaal en verslagen werden getypt op een aftandse typmachine, en in dringende gevallen persoonlijk op het parket afgegeven.
Qua hiërarchie bestonden er in de korpsen méér graden dan dat er tegenwoordig onder de priesters pedofielen zijn, en dat wil al wat zeggen.
Er moest dus dringend verandering komen om een einde te maken aan de politieoorlog, om de communicatie te verbeteren, de wildgroei van graden (meestal in het leven geroepen om loonredenen) te beperken en het korps te moderniseren.
En de schriftgeleerden van de Wetstraat vonden dé oplossing: Eén politiekorps (de politie/la police) met een beperkt aantal hiërarchische graden en één communicatie (Astrid). Enfin, in de praktijk zijn er nog steeds twee korpsen (de lokale en de federale politie, of zeg maar de politie en de rijkswacht) en Astrid (en dan bedoel ik niet de dochter van de Koning) blijkt toch niet het ei van Columbus te zijn.
Maar ook op lokaal vlak is niet alles koek en ei. Sommige vroegere lokale korpsen zijn, al of niet met volle goesting, gefusioneerd tot politiezones met plaatselijke, verspreidde bureaus, maar met één chef. En daar blijkt toch nog altijd wat te schelen op het gebied van communicatie….
Neem nu de zone Voorkempen, om geen namen te noemen. Op oudejaarsnacht, waarschijnlijk opgeschrikt door het oudejaarsvuurwerk, gaat er een hond lopen in Schilde. De ongeruste eigenaar geeft dat feit aan bij de politie van Schilde (Korps Voorkempen). Quasi terzelfdertijd wordt diezelfde hond gevonden door één van onze lezers in Sint-Antonius en die verwittigt, plichtsbewust, de politie van Sint-Antonius (eveneens Korps Voorkempen). Maar… onze lezer is communicatiever dan de politie en plaatst zijn vondst ook op het internet, samen met enkele foto’s van het bewuste dier.
De eigenaar had intussen al enkele malen contact opgenomen met de politie van Schilde met de vraag naar zijn hond, maar daar wisten ze nog van niets. Blijkbaar was en is er dus geen communicatie binnen eigen korps, of erger nog, binnen dezelfde politiezone.
Dankzij de plaatsing op internet door onze lezer, is de hond dan toch bij zijn baasje terecht gekomen.
En de politie Voorkempen? Zij stonden er bij en keken er naar……
Met dank aan onze lezer Jean Knaepen.
Dinsdag 4 januari 2011
GELUKKIG NIEUWJAAR VAN HET REKLAMEBLAD, DE VUILKAR, DE POSTBODE, …
Ik weet niet of U er ook zo’n hekel aan hebt, aan die eerste twee weken van januari? Ik wel! Eender waar U binnenkomt wordt U ongevraagd een “Gelukkig Nieuwjaar” gewenst door mensen die je van haar noch pluimen kent of van mensen die het voor de rest van het jaar geen moer kan schelen wat er met U gebeurt. Sommigen maken er een kunst van om er nog een ganse litanie achter te breien: “… en een goede gezondheid, en veel geld verdienen en alles wat ge wensen kan, hé.” Tja, het zal zo horen, zeker? Ik weet het niet.
Enfin, wederzijdse wensen kosten geen geld, en het is (gelukkig) maar de eerste veertien dagen van het jaar.
Maar… er zijn andere charels…
Een gans jaar wordt mijn brievenbus volgepropt met reklamebladen en blaadjes allerhande, waar ik in de verste verte niet naar gevraagd heb en die maar half in mijn brievenbus steken, zodat ze bij regenweer voor de helft veranderen in een soort papierpap of voor mijn deur op de straat terecht komen. Al die bocht krijgt bij mij, ongelezen, één bestemming: Een kartonnen doos die ik trouw iedere dinsdagmorgen voor de deur zet voor de oud papier-ophaling. Maar… we zijn nieuwjaar gepasseerd en dan hebben die klojo’s die iedere week mijn brievenbus volstoppen het lef om één keer per jaar op mijn bel te drukken. Ik kom dan van de derde verdieping met de trap naar beneden, open de deur en wat zie ik? De reklamebezorgers met een lege ijscreemdoos in hun hand met een onhandig gleufje in gesneden. Die duwen ze dan onder mijn neus met de boodschap: “Gelukkig Nieuwjaar van het reklameblad.” Mijn reactie? “Gelukkig Nieuwjaar van Rudy” en de deur gaat dicht.
De tweede categorie “aanbellers” zijn de mannen van de vuilkar. Als je gedurende het jaar het aandurft om één verkeerd item in een blauwe zak te steken blijft die zak bij de ophaling gegarandeerd staan. Als ze gedurende het jaar een vuilniszak laten vallen voor Uw deur en die zak scheurt open, dan blijft die rotzooi gegarandeerd liggen tot je ze zelf opkuist. Maar… in de eerste weken van een nieuw jaar bellen ze aan “Een gelukkig jaar van de vuilkar” en diezelfde ijscreemdoos met gleufje onder Uw neus (waarschijnlijk geleend van de reklamebezorgers).
En de derde? De post, enfin vanaf nu BPost. Nog nooit heeft de facteur bij mij aangebeld voor bijvoorbeeld een aangetekend schrijven. Neen, hij schrijft bij voorbaat een briefje en stopt het in je brievenbus. Ga je klodden dus zelf maar halen op de post. Maar met nieuwjaar,… vindt die toch ook de bel zeker…. “Een gelukkig nieuwjaar van de facteur”. Who the fuck is mijn facteur? Ik heb hem nog nooit gezien… Ik weet niet eens of hij ook zo’n cremedoos heeft met een gleufje, alhoewel, in een postuniform zijn veel en diepe zakken…
Maandag 3 januari 2011
DE KERSTMARKT IN ANTWERPEN ZIT ER OP...
 Gisterenavond, enfin, als je 20.00 uur al avond kunt noemen, viel het doek over de Antwerpse kerstmarkt, tijd voor een kritische evaluatie dus.
En... eerlijk is eerlijk, dit jaar is er op het gebeuren zelfs niet gevochten en was er geen uit de hand gelopen drankverbruik, dankzij de permanente aanwezigheid van politiepatrouilles te voet. Alleen is het spijtig dat er dit jaar 's nachts zoveel is ingebroken in de chalets. Blijkbaar was het politietoezicht dan iets minder...
Een tweede goede zaak was de spreiding van de chalets over een groter gedeelte van de binnenstad. Ik stond er, eerlijk gezegd, in het begin eerder sceptisch tegenover, maar al bij al blijkt het een goede zaak geweest te zijn. Alleen blijf ik het spijtig vinden dat het prachtig plein van de Vrijdagmarkt nog steeds niet bij het gebeuren betrokken wordt.
Ook een spijtige zaak is dat er, buiten een weekje "Glazen Huis", op de Groenplaats, toch het hart van Antwerpen, niets te beleven viel. De Groenplaats is groot genoeg om de andere kant dan die waar het glazen huis stond, ook chalets of een soort kermis te plaatsen. Op die manier sterft de Groenplaats niet op kerstavond.
En..., maar dat zijn mijn zaken eigenlijk niet, blijf ik mij afvragen hoe de uitbaters van de chalets hun kost kunnen verdienen, rekening houdende met de prijs die ze er voor aan de stad betaald hebben, én met de onmogelijke openingsuren van de markt...
Zondag 2 januari 2011
WAT LAPPEN OP UW SMOEL VOOR HET NIEUWE JAAR…
 Het is verdomme toch godgeklaagd in Antwerpen. Bij iedere gelegenheid die zich voordoet zijn er wel onnozelaars die er gebruik van maken om een robbertje te vechten of smeerlapperij uit te steken.
Een nieuwjaarsfeest in de Waagnatie wordt door de politie gesloten na diverse vechtpartijen. Eén bezoeker kreeg er zelfs een mes in de buik. In het Papenstraatje kreeg een Roemeniër twee messteken in de rug. Aan twee woningen werd de kerstversiering buiten in brand gestoken en op de Groenplaats werd meer gevochten dan gevierd. Pas geschilderde gevels (na vorige bezoeken van “kunstenaars”) in de Korte Ridderstraat werden eveneens door “kunstenaars” van gepaste nieuwjaarswensen voorzien.
Gezellig toch? Ik snap gewoon niet dat bij een dergelijke grote volkstoeloop niet meer politiepatrouilles te voet worden ingezet op de cruciale plaatsen, die intussen toch al genoegzaam gekend zijn.
En wat betreft de daders? Wel, met het risico voor een racist te worden verweten, bij 80% van alle incidenten tijdens de oudejaarsnacht waren er “nieuwe Belgen” betrokken. Het zijn diezelfde “nieuwe Belgen” die door de binnenstad trokken om in de smalle straten vuurwerk af te steken in de richting van de woningen. En de politie? 51 oproepen voor vuurwerkoverlast, maar… ze konden geen noemenswaardige incidenten vaststellen!
Het heeft weinig zin om de bevolking te verbieden vuurwerk af te steken als er bij overtredingen niet wordt opgetreden.
Ik heb het al duizend maal gezegd en zal het nog een paar duizend maal zeggen, maar de grootste stoot van de laatste decennia was het afschaffen van de rijkswacht om ze te vervangen door een korps gespierde fietspompen met zicht- en gehoorproblemen.
Als je dan op Nieuwjaarsdag, wanneer geen kat op straat loopt, over de Groenplaats loopt zie je meer politiemannen en –vrouwen te voet dan dat er volk op straat loopt. Spijtig genoeg bijna 24 uur te laat…… maar ja, ik zaag weer, zeker?
   
Zaterdag 1 januari 2011
ONZE WENSEN VOOR U EN VOOR ONSZELF…..
 1 januari 2011, tijd voor de nieuwjaarsbrieven, de nieuwjaarspree van meter en peter, tantes en nonkels, enz…, tijd voor de (al dan niet) gemeende nieuwjaarswensen. Het is trouwens omdat ik nooit zeker weet of degene die mij een gelukkig nieuwjaar wenst het wel meent, dat ik deze wens steeds beantwoord met “Wederkerige wensen”. Mocht mijn gesprekspartner mij dan de hel in gewenst hebben op dat moment, dan weet ik tenminste zeker dat hij of mij zal volgen.
Wat De Antwerpse Koerier betreft was het een bewogen jaar. Onze krant werd gehackt, zodat we in augustus terug van nul zijn moeten beginnen. Van deze gelegenheid hebben we dan ook gebruik gemaakt om de lay-out te vernieuwen. In februari begonnen we met een dagelijkse cartoon, gemaakt door de Antwerpse kunstenaar Gert de Keyser. Gert ziet het momenteel een tijdje niet zitten, maar we hopen dat hij weldra onze krant terug mag sieren met een dagelijkse, snedige cartoon. Positief is natuurlijk dat we de kaap van 8.600.000 gelezen bladzijden overschreden hebben, de mogelijkheid hebben gecreëerd tot discussie via de sociale netwerken én dat we in mei 2011 vijf jaar op het net staan.
Wat wensen wij onszelf in 2011? Uiteraard dat we de kaap van de 10.000.000 gelezen bladzijden overschrijden, dat onze lezers ons trouw blijven en ons helpen de krant te promoten, zodat binnenkort iedere Antwerpenaar en iedereen die in Antwerpen geïnteresseerd is, ons kent, dat onze lezers eindelijk eens interactief worden en ons wat meer feedback geven, dat de organisatoren van persconferenties eindelijk eens beseffen dat ze hun mail wat vroeger naar de pers moeten sturen en dat er dit jaar op de redactie geen enkele computer mag crashen.
Wat wensen we jullie? Vooreerst een uitstekende gezondheid. Verder peis en vree in het gezin, wat wil zeggen dat degenen die alleen zijn een lief mogen vinden en dat degenen die hun partner op één of andere manier beu zijn er op een goedkope en menselijke manier van afraken. Voldoende geld om royaal te kunnen leven, want te veel geld is ook niet alles, je zou maar naast je schoenen gaan lopen. Een schoonmoeder die duizend maal beter is dan dat de mijne ooit was. Echte vrienden waar je kan op rekenen. Voor de niet-rokers een algemeen rookverbod. Voor de rokers de zekerheid dat je op café mag blijven roken en dat de sigaretten niet duurder worden. Voor de politici veel wijsheid. Voor de pedofiele priesters een slappe lul telkens er een kind in een straal van 500 meter in hun buurt komt. Voor de goede priesters veel volk in hun kerk. En voor al de rest liefde, geluk en gezondheid en nog veel leesplezier in deze krant….
En krijg ik nu mijn nieuwjaarsgeld?.......
Vrijdag 31 december 2010
DISCRIMINATIE OP OUDEJAAR…
 Vanavond zal in vele gezinnen, thuis of in één af ander etablissement, weer de overgang van oud op nieuw worden gevierd. Vermoedelijk met copieuze maaltijden, overgoten met de nodige drank, een beetje een copy van wat vorige week met kerstavond gebeurde.
Twee avonden die, zelfs de kerst- en eindejaarsgeschenken niet meegerekend, een serieuze hap uit het huishoudbudget vergen, maar… het is maar twee maal per jaar en een mens mag toch iets hebben, nietwaar?
Om het iets of wat binnen de budgettaire perken te houden staat moeder de vrouw de ganse dag te koken, want op restaurant gaan deze dagen is een onbetaalbare zaak geworden. Restauranthouders en zelfs “veredelde tavernes” vragen prijzen om “U” tegen te zeggen onder het mom dat het personeel die avonden “stukken van mensen” kost. Ze vergeten er natuurlijk bij te zeggen dat dat personeel voor 50% in het zwart betaald wordt en dat ze de BTW-verlaging verdeeld hebben onder de armen (in dit geval de linker- en de rechter arm).
Maar… en dat is de bittere waarheid, in Antwerpen zijn er ook veel gezinnen en alleenstaanden die zich een normale maaltijd, laat staan een feestmaaltijd niet kunnen veroorloven, en niet iedereen is geneigd om een “eenzame” uit te nodigen om mee de voeten onder de tafel te schuiven. Ja past de dag van vandaag, en terecht, al goed op met wie je in huis neemt.
Gelukkig bestaan er initiatieven van verenigingen en vrijwilligersgroepen die ook de daklozen, minderbedeelden, verslaafden, enz… een gezellige oudejaar en een stevige maaltijd willen aanbieden tegen een prijs die lager ligt dan de producten die ze gebruiken.
Maar… vorige week had ik een gesprek met een al jaren ingeweken Oost-Europeaan in Antwerpen die betere tijden gekend heeft maar nu aan lager wal is geraakt en leeft van een minimum uitkering, slecht behuisd is, enz…
Hij kon kerst- en oudejaarsavond gaan vieren bij een vrijwilligersorganisatie in Antwerpen maar weigerde dat pertinent. “Pas op,” zei hij “Het eten is magnifiek en voor de prijs van zes euro moet je het niet laten, maar het zit er vol met daklozen, verslaafden en krapuul van Gent en Brussel, die op initiatieven in hun eigen stad niet meer welkom zijn en hier een groot bakkes komen opzetten. Wij zijn ook geen brave, daar niet van, maar we voelen ons daar niet thuis en zelfs onveilig.”
En nu? Ondankbaarheid? Heeft hij gelijk? Moet men op Antwerpse initiatieven inderdaad dat “krapuul”, zoals hij het noemt, uit andere steden weren? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat al die verenigingen het goed menen en een staande ovatie verdienen omdat ze hun eigen feestnachten opofferen voor de minderbedeelden onder ons.
Het lijkt mij er op dat zelfs onder de daklozen en verslaafden het woord “discriminatie” niet vreemd is. Ze voelen zich dikwijls gediscrimineerd, maar discrimineren zichzelf onderling. Het “gekregen paard” wordt diep in de bek gekeken en alleen zij mogen er op rijden.
Enfin, wij wensen jullie allen een prachtig oudejaar, veel en lekker eten, overvloedige drank, en… vergeet op 1 januari, bij het opstaan, het maagzout en de drie Dafalgan’s niet.
Donderdag 30 december 2010
EEN KLAPKEN MET DEN FACTEUR.....
 “Ik vind het een verschrikkelijk ambetante week”, zei ik tegen de facteur, die een kerstkaartje en wat vensterenveloppen in de brievenbus kwam droppen.
“ Je begint te zien dat de mensen minder schrijven, ’t is de schuld van de computer…”
“ Da’s de vooruitgang hé facteur, zelfs m’n gazet verschijnt alleen op computer….”
“ Zeg Rudy, misschien heb ik nieuws voor uw gazet , naar het schijnt, maar de zon schijnt ook, ‘k heb het gehoord van iemand die het zien zeggen heeft, zou diene ondergedokene bisschop buitengevlogen zijn in Westmalle. Hij kon met z’n vieze poten niet van ’t Kindeke Jezus afblijven …”
“ Da’s toch nogal iets met die kerk. Zelfs dienen modernen pastoor van Sint-Andries wordt er scheef op aangekeken, sedert dat schandaal is z’n kerk voor de helft leeg. In de andere helft zitten er amper vijf man en een paardenkop…”
“ ’t Zijn harde tijden voor wie gelooft…maar de paus trekt er zich nikske van aan, die zal wel vrede aan alle mensen scanderen. Wie gelooft die man nog hé?”
“ En, facteur, gaat ge Nieuwjaar vieren?”
“ Nee, gene tijd voor, na nieuwjaar wordt de post Bpost en we hebben allemaal nieuwe kostuums gekregen die we vanaf den tweeden moeten dragen. Ons Maria moet ze hier en daar nog wa aanpassen en die nief hemdes nog strijken. Geef mij die oude kostuums van de jaren zestig maar, met die warme wintercapes”
“ Dat waren tijden hé?”
“ Zeg dat wel, zeg dat wel…Toen zaten de pastoors en andere kerkleiders ook aan de kinderen, maar toen zeiden ze nikske. ’t Was de normale gang van zaken als ge vooruit wilde geraken in ’t leven. Niet dat ik daar mee akkoord ga, begrijp me niet verkeerd hé? Maar nu? Allé, zeg nu zelf, kinderen met twee papa’s en twee mama’s? Die dan nog zo stoned als een patat rondlopen? Vroeger kregen die lieverdjes een flink pak op hun blote billen, maar dat mag nu niet meer. De wereld is naar de kloten, zeg dat ik het gezegd heb. Er zal een nieuwe oorlog komen, let maar eens op…”
“ Zeg, facteur, hoe is het met uwen zoon?”
“ Werkt nog altijd aan ‘t stad…Hij had graag met Nieuwjaar thuis geweest, maar er is iets tussen gekomen. Diene van ’t Schoon verdiep wil de markt leeg hebben tegen de nieuwjaarsdrink en er is nen groten opkuis na het vuurwerk. Dien spreekt alsof hij nen opperbevelhebber is, die denkt dat hij Napoleon is, maar hij zal wel gaan boefen op ’t Zuiderterras, laat mijnen oudsten maar werken. En zodoende moet iedereen maar wachten om in verlof te gaan tot meneerke z’n opwachting gemaakt heeft op de receptie op de Markt…Allé, ‘k ben er mee weg, ‘k moet nog een tiental kaartjes in de bussen steken. ’t Wordt alle jaren minder en minder. En het drinkgeld ook. Dag Rudy!!”
“Dag, Facteur!!”
De facteur rijdt als een volleerde acrobaat door de sneeuw. Die krijgen ze niet kapot. Een echte Flandriën. Zo worden er geen meer gemaakt. Trouwens, na nieuwjaar moet hij een helm dragen en is hij een echte Flandriën.
Ik peuter de enveloppen open die ik net gekregen heb. Een rekening van de A-club, een belastingsaanslag en een brief van Luminus om te zeggen dat de gas en de elektriciteit duurder worden…..kijk, en nog een nieuwjaarskaartje van iemand die ik gedurende het jaar nooit zie… Wat nieuwjaar toch doet met de mensen, hé.
Allee, voor U ook nen gelukkigen en een goei gezondheid….
Woensdag 29 december 2010
ANTWERPEN, AANTREKKELIJKE TOERISTENSTAD?...
 Een spreekwoord zegt dat een vliegende vogel meer vangt dan een zittende, en in de meeste gevallen is dat ook zo.
Op 28 december was er in de voormiddag op de ijspiste op het Steenplein in Antwerpen een activiteit gepland voor de rolstoelgebruikers van de Zorgcentra Antwerpen en wij waren daar een reportage gaan maken. Het is deze tijd van het jaar al koud buiten, maar op en om de ijspiste was het bitter koud, zodat we nadien een “opwarmertje” gingen nuttigen in Den Bengel op de Grote Markt.
Daar ontmoette ik een jongeman, ene Anders Eklöf, die afkomstig bleek te zijn van Stockholm (Zweden). Hij was sinds gisteren én voor het eerst in Antwerpen. We raakten in gesprek en uit dat gesprek bleek dat sommige zaken in Antwerpen, Den Heksenketel in de Pelgromstraat 22, om geen namen te noemen, niet zo toeristenvriendelijk zijn of om de waarheid te zeggen, gewoon geldwolven en oplichters zijn.
 Mijn gesprekspartner had namelijk, enkele maanden geleden al, een overnachting geboekt in deze (niet-officiële) jeugdherberg of jeugdhotel voor de prijs van 20 euro (zie foto). Toen hij zich gisteren in Den Heksenketel aanbood diende hij echter in plaats van de 20, het bedrag van 40 euro, of het dubbele neer te tellen voor een overnachting. Voor een jonge low-budgettoerist is zoiets uiteraard een  ramp. Het aanwezige personeel (allemaal vrijwilligers trouwens) waren zéér vriendelijk en inschikkelijk, maar… de verantwoordelijke die er bij geroepen werd moest en zou, tegen de boeking en de papieren in, 40 euro ontvangen, om reden dat het kerstperiode was.
Gevolg, onze Zweedse kameraad is dan verder gaan zoeken en kon tenslotte overnachten in het met afbraak bedreigde Zeemanshuis aan de prijs van 25 euro/nacht. Voordeel: een eigen kamer in plaats van een slaapzaal zoals in Den Heksenketel. Nadeel: Het Zeemanshuis ligt niet bepaald in het stadscentrum.
Moraal van het verhaal: Het wordt hoge tijd dat de nieuwe jeugdherberg in het stadscentrum opengaat, zodat profiteurs zoals Den Heksenketel kunnen veranderen in spookhotels zonder klanten. Tenslotte, een woord is een woord en een boeking is een boeking, … of niet soms?
Trouwens wanneer je enkele recensies gaat lezen over Den Heksenketel is Uw zin over om daar te logeren. In februari 2010 gingen Nederlandse toeristen die daar overnacht hadden met bedluizen naar huis. Van hygiëne gesproken…
Dinsdag 28 december 2010
ONNOZELE KINDEREN....
Vandaag is het de dag van de onnozele kinderen, en neen....ik ga geen vergelijking maken met de Antwerpse politici, ik ga ook geen bepaalde stadsfiguren in de verf zetten en ga zelfs zwijgen over Yves Leterme. Ik trakteer jullie gewoon op een stukje geschiedenis.
De dag van de onnozele kinderen is trouwens ontstaan aan de hand van een bijbelverhaal. Toen (volgens de schrift) Herodes bij de geboorte van Jezus vernam dat er een nieuwe koning werd geboren liet hij alle kinderen beneden de twee jaar oud uitmoorden. Onnozel had dus de betekenis van "onschuldig". Een beetje een vergelijking dus met de politieke moord op Ludo Van Campenhout door zijn vroegere partij. Alleen moet je hier Herodes vervangen door Annick De Ridder.
Onnozele kinderdag, op 28 december, werd vroeger elk jaar uitbundig gevierd. Die dag waren de kinderen de baas. De jongens reden rond in de stad en in de kloosterpanden, verkleed in paters en pastoors. In de kloosters werd de jongste novice als "Ezelpaus", de held van het feest. In het klooster werd tevens een "bisschop van de zotten" aangesteld, vergelijkbaar met de huidige Prins Karnaval. Men liet de jongelui de draak steken met het kerkelijk en burgerlijk gezag en er was streng verbod ze daarin te hinderen "up peine daer of scerpelike ghecorrigiert te zijne".
Deze curieuze vorm van democratisch verzet tegen de overheid, was het eindpunt van de "kindertijd" die op 6 december met het feest van de kindervriend Sint Nicolaas begon, eigenlijk al op 11 november met het feest van Sint Maarten.
De volksfeesten waren in ruime mate verbonden met de liturgische kalender.
Zo was er het Driekoningenfeest of "Dertienavond", waarop men in familie of in groter gezelschap de koningstaart at. Wie de in de taart verstopte boon op zijn bord had, werd tot koning van het feest gekroond.
Op Witte Donderdag werden de Twaalf Apostelen gevierd. Na de Voetwassing trok men naar huis om met wittebrood en witte wijn "Zoppedoppedonderdag" te vieren. De armen waren hiervan niet uitgesloten. Liefdadige stichtingen zorgden er voor dat ze "apostelsoep" op basis van twaalf kruiden ontvingen, samen met krakelingen of "zoppebrood" en wijn.
Overal op straat was er voor jong en oud iets te koop : smoutebollen en oliekoeken, mentebollen en stroopcaramels (de voorloper van de gekende Antwerpse Lacquemant. De jongens liepen rond met vuurwerk, "vierveugels, zevenschoten, schardoozen, eenslagen, meulentjes, vierspringers, bollespuigers", die de ganse wijk door voor vuur, rook en lawaai zorgden.
Eénmaal de processie voorbijgetrokken, de "Suisse" voorop, met maagdekens en misdienaars, met toortsdragers en vlaggendragers, en met de pastoors die omringd door wierookwalmen de monstrans met het Heilig Sacrament droegen, kon men aan de volksfeesten beginnen.
De sportieve mannen deden mee aan mastbeklimming, die al minstens vanaf de 15de eeuw populair was. Er was "bollinge" voor de mannen en apart voor de vrouwen. Er was zakkenlopen, om ter mooist "muilen trekken", om ter langst met blote voeten op kiezel dansen, om ter vlugst lopen met een ei in een lepel of ook nog "eitje slaan".
Voor de vrouwen volgde ook nog "om ter meest pap eten", tot ze er bij "kwakten" en de grootste vreetster tot "papkoningin" werd uitgeroepen.
Alles eindigde natuurlijk met een stevige rondgang langs alle staminees van de wijk, terwijl het jonge volk in alle hoeken en kanten "vrijde dat 't krakte". Er werd nog weken over nagekaart. Vooral als enkele weken later bleek dat enkele jonge dames er "een pakstje" aan hadden overgehouden.
Maandag 27 december 2010
BESCHOUWINGEN NA DE KERSTDAGEN....
 Twee dagen na kerstdag, de wegen liggen spekglad, de uitgedroogde kerststronken stinken een beetje na een nachtje uitzweten op het aanrecht en wij bekomen van veel en vooral lekker eten en drinken. Goed gezelschap is belangrijk op deze dagen, en soms is het wel eens goed om stil te staan bij dingen. Niet te lang want wie stilstaat vriest met zijn voeten vast aan de koude grond… Dus ontdooi en lees zou ik zeggen…
Kerstmis… lees de titel en je kan twee dingen denken: sneeuwschop in de hand en dat witte spul van de stoep keren of denken aan kinneke Jesus dat in de wieg lag rond deze tijd. Nu, als Jezus in 2010 geboren had geweest in België had die niets tekort gehad. Tenslotte was zijn ma een alleenstaande moeder en op de dool, asielzoekers worden bij ons goed opgevangen, het OCMW had al voor onderdak en medische verzorgen gezorgd, en in de kerk had men al snel het kind gedoopt en even gaan voelen of het een jongetje of een meisje was… het had ook gekund dat zoals in Diepenbeek het gebouw gewoon instortte… men heeft daar veel geluk gehad. Ook al denk ik dikwijls als ik een kerk binnen stap dat er hier of daar wel iets op mijn hoofd zou vallen, ketter die ik ben! Jezeke is geboren halleluja!
Maar er is meer, de schepping: ik heb daar een probleem mee. Niet over het feit dat Adam en Eva onkuis waren, tenslotte is er niks lekkerder dan een keer van bil te gaan. Ik heb een probleem met wat er daarna gebeurde. Want Adam en Eva waren toch de eerste mensen op Aarde? Daar gezet door de grote schepper, God himself? Want onze aardkloot is ondertussen (over)bevolkt met mensen van allerlei ras en stand. Kortom, Adam en Eva en al hun nakomelingen vogelden met elkaar alsof het een lieve lust was. Incest dus van het eerste moment. Ik ken (Belgische) strafpleiters die nu al roem en rijkdom ruiken om een proces aan te spannen tegen de wortels van onze scheppingsstamboom. Vermassen, waarop wacht je?
Nu schrikken we van de pedofiele uitspattingen in (en ook buiten) de kerk. Maar is heel het scheppingsverhaal geen goedkope pornofilm die (helaas) niet in 3D te verkrijgen is? Is het niet schrijnend dat diegene die tegen ons, het plebs, zeggen dat we niet in zonde mogen leven niet praten over deze tegennatuurlijke voortplanting in het hof van Eden? Mogen wij in deze laatste dagen van het jaar eens stilstaan bij het feit dat we niet de geboorte vieren van Jesus maar wel de zonnewende. Jesus werd immers geboren ergens ver weg, niet op 24 december. De heidenen hadden rond deze tijd vele feesten, ze vierden het lengen van de dagen. De kerk is mee op de kar gesprongen en maakte met een simpele pennentrek er “de geboorte” van…
Ik wens hierbij iedereen dus een prettige zonnewende toe, prettige feestdagen, en sta eens stil bij de (zogezegd) geboorte van Jesus ergens in April… De kerk: schijnheiligen….
Van onze collega Luc Jacquemyn van www.volksgazet.be
Zondag 26 december 2010
IN ANTWERPEN WONEN KAN UW PORTEMONNEE SCHADEN...
Uit cijfers van de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten blijkt dat de Antwerpenaar nog steeds flink meer belastingen betaalt dan de inwoners van andere Vlaamse steden. Wie in Antwerpen woont betaalde in 2009 een bedrag van 277,21 euro. Alleen Oostende, met net geen euro minder per inwoner, komt in de buurt van de Antwerpse belastingtarieven.
Cijfers zeggen veel, maar ook niet alles. Het zou net iets te gemakkelijk zijn om van Antwerpen een spilzieke stad te maken omdat het meer financiële inspanningen vraagt van de burgers dan pakweg Gent en Mechelen, waar tot een kwart minder aan belastingen wordt betaald.
Er is een tijd geweest waarin Antwerpen financieel nagenoeg aan de grond zat. Dat is in grote mate het gevolg van de veelbesproken ‘historische schuld’. Die was opgebouwd nadat bij de fusie in 1983 de schulden van de verschillende fusiegemeenten niet waren kwijtgescholden. In 2002 vertoonde het begrotingsresultaat nog een negatief saldo van 18 miljoen euro.
Ter illustratie: in 1995 betaalde iedere Antwerpenaar nog gemiddeld 461,93 euro belastingen. Die last is ondertussen dus flink afgenomen. De Antwerpenaar kan opnieuw wat meer ademhalen. En het stadsbestuur ook. Al blijft het rijden en omzien. Ieder jaar opnieuw moet het Antwerpse stadsbestuur iedere cent omdraaien om tot een begroting in evenwicht te komen en tegelijkertijd toch de meest noodzakelijke projecten uit te voeren om de kleine wereldstad die Antwerpen toch is niet van de kaart te laten vegen.
Nog tot 2018, wanneer de historische schuld volledig is afbetaald, zal Antwerpen verplicht zijn om met een kruideniersmentaliteit de centen te beheren. Vanaf dan kan de stad elk jaar 78 miljoen euro extra investeren. Er zijn financieel zowaar mooie tijden op komst. Grote sier zal er wel nooit bij zijn. Wie kent er trouwens een grote stad die het geld wel door ramen en deuren naar buiten kan smijten?
Maar dat Antwerpen het financiële kneusje van Vlaanderen is, klopt al lang niet meer. Niemand betaalt graag belastingen. Maar hopelijk beseft elke Antwerpenaar dat iedere cent die hij in de stadskas stopt, meestal goed besteed is. En wie tijdens een wandeling door de stad goed om zich heen kijkt, weet ook waaraan. En dat is iets wat cijfers niet vertellen. Daarom doen wij het deze keer maareens.
Zaterdag 25 december 2010
EEN VREUGDE- EN VREDEVOL KERSTFEEST TOEGEWENST...
Geseënde Kersfees en 'n gelukkige nuwe jaar
Maayad-ayad nga Paskwa
Mahigugmaon nga Bag-ong Dag-on kinyo tanan!
Gëzuar Krishtlindjet e Vitin e Ri
Kamgan Ukudigaa
E güeti Wïnâchte un e gleckichs Nej Johr
መልካምገና (Melkam Gena) - Merry Christmas
- celebrated on 7th January
መልካምአዲስአመት (Melkam Addis Amet) - Happy New Year
- celebrated on 11th September
Gozhqq Keshmish
أجملالتهانيبمناسبةالميلادوحلولالسنةالجديدة
(ajmil at-tihānī bimunāsabah al-mīlād wa ḥilūl as-sanah al-jadīdah)
ՇնորհավորԱմանորևՍուրբԾնունդ
(Shnorhavor Amanor yev Surb Tznund)
ՇնորհաւորՆորՏարիեւՍուրբԾնունդ:
(Shnorhavor Nor Daree yev Soorp Dzuhnoont)
Բարիկաղանդևամանոր (Paree gaghant yev amanor)
Cãrciun hãrios (Hristolu s-aflà! Dealihea cà s-afla!)
shi ti multsã-anji Anlu Nàù!
Bones Navidaes y Gayoleru añu nuevu!
Sooma Nawira-ra
Yeni Iliniz Mübarək / Təzə iliniz yaxşı olsun (Happy New Year)
Zorionak eta urte berri on
ЗБожымнараджэннем (Z Bozym naradzenniem)
ШчаслівыхКалядау (Szczaslivych Kaliadau)
ЗНовымгодам i Калядамi (Z Novym godam i Kaliadami)
শুভবড়দিন (shubho bôṛodin)
শুভনববর্ষ (shubho nôbobôrsho)
शुभक्रिसमसऔरशुभनववर्ष (subh krismas auur subh nav varsh)
Maogmang Pasko
Mamura-way na Ba-gong Taon sa indo gabos!
ᖱᒣᖳᒐᒉᑊᖿᒪᔪᖱᖽᐧᒡᒧᐧᖾᒍ
(i'taamomahkatoyiiksistsikomi)
Sretan Bozic i sretna nova godina
Nedeleg laouen ha bloavezh mat
ЧеститаКоледа (Čestita Koleda) / ВеселаКоледа (Vesela Koleda)
ЩастливаНоваГодина (Štastliva Nova Godina)
Bon Nadal i feliç any nou
Maayong Pasko
Mabungahong Bag-ong Tuig kaninyong tanan!
Felis Nåbidåt yan Magof na Åñu Nuebu!
Felis Påsgua yan Magof na Åñu Nuebu!
ᏓᏂᏍᏔᏲᎯᎲ & ᎠᎵᎮᎵᏍᏗᎢᏤᎤᏕᏘᏴᎠᏌᏗᏒ
(Danistayohihv & Aliheli'sdi Itse Udetiyvasadisv)
Hoesenestotse & Aa'eEmona'e
聖誕節同新年快樂 (singdaanjit tùhng sànnìhn faailohk)
恭喜發財 (gùng héi faat chōi) - used at Chinese New Year
聖誕節快樂, 新年快樂 (shin5-tan5-ziet7 kwai5-lok8, sin1-ngien2 kwai5-lok8)
恭喜發財 (giung1 hi3 fat7 coi2) - used at Chinese New Year
聖誕快樂新年快樂 [圣诞快乐新年快乐]
(shèngdàn kuàilè xīnnián kuàilè)
恭喜發財 [恭喜发财] (gōngxǐ fācái) - used at Chinese New Year
圣诞节快乐 (sendaijiq kualoq)
新年快乐 (sinni kualoq)
Sèng-tàn-chiat Khòai-lo̍k (聖誕節快樂）- Merry Christmas
Sin-nî Chhut-thâu-thiⁿ (新年出頭天）- Happy New Year
圣诞快乐 (siandang kuailak)
新年快乐 (singnin kuailak)
Yukpa, Nitak Hollo Chito
Tsaa Nu̶u̶sukatu̶̲ Waa Himaru̶
Nadelik Lowen ha Blydhen Nowydh Da
Nadelik Looan ha Looan Blethen Noweth
Nadelack looan ha looan blethan noueth
ᒥᑐᒪᑯᓯᑫᓯᑲᓐᓯ
(Mitho Makosi Kesikansi)
Afvcke Nettvcakorakko
Sretan Božić!
Sretna Nova godina!
Veselé vánoce a šťastný nový rok
Glædelig jul og godt nytår
Prettige kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar!
Zalig kerstfeest en Gelukkig Nieuwjaar
ᖁᕕᐊᓱᒡᕕᒻᒥᖁᕕᐊᓱᒋᑦ/ ᖁᕕᐊᓱᕝᕕᓯᐅᑦᓯᐊᕆᑦᐊᒻᒪᕿᑎᙳᒪᕆᒃ
Quviasummi Quviasugitsi/Quviasuvvisiutsiarit ammalu Qitinngumarik!
Ĝojan Kristnaskon kaj feliĉan novan jaron
Bonan Kristnaskon kaj feliĉan novan jaron
Rõõmsaid Jõule ja Head Uut Aastat
Häid Jõule ja Head Uut Aastat
Gleðilig Jól og eydnuríkt nýggjár
Gleðilig Jól og gott nýggjár (frm)
Gleiðilig jól og eitt av harranum signað nýggjár
Me Nomuni na marau ni siga ni sucu kei na tawase ni yabaki vou
Maligayang pasko at manigong bagong taon!
Hyvää joulua ja onnellista uutta vuotta
Zalig Kerstfeest en Gelukkig nieuwjaar
Noflike Krystdagen en folle lok en seine
Joyeux Noël et bonne année
Bon Nadâl e Biel An Gnûv!
Bo Nadal e próspero aninovo
გილოცავთშობა-ახალწელს (gilocavth shoba-akhal c’els) - frm
გილოცავშობა-ახალწელს (gilocav shoba-akhal c’els) - inf
Frohe/Fröhliche Weihnachten
und ein gutes neues Jahr / ein gutes Neues / und ein gesundes neues Jahr / und einen guten Rutsch ins neue Jahr
Frohes Fest und guten Rutsch [ins neue Jahr]
Froue Weihnåcht'n, und a guad's nei's Joah
Frohe Weihnachte unn ein gudes neus Jahr
Schöni Fäschttäg / Schöni Wienachte
und e guets neus Jahr / en guete Rutsch is neue Johr
Schöni Wiehnachte und es guets Neus
Schöni Wiänachtä, äs guets Nöis
En frehlicher Grischtdaag un en hallich Nei Yaahr
Καλά Χριστούγεννα! (Kalá hristúyenna)
Ευτυχισμένο το Νέο Έτος! (Eftyhisméno to Néo Étos!)
Καλή χρονιά! (Kalí hroñá)
Juullimi Ukiortaassamilu Pilluarit (sg)
Juullimi Ukiortaassamilu Pilluaritsi (pl)
Bom Natal ku boas entradas, pa ano entrano diritu
સાલમુબારક (sāl mūbārak)
barka da Kirsimatikuma barka da sabuwar shekara
Mele Kalikimaka me ka Hauʻoli Makahiki Hou
חגמולדשמחושנהטובה
Chag Molad Sameach v'Shanah Tovah
Malipayon nga Paskwa
Mahamungayaon nga Bag-ong Tuig sa inyong tanan
शुभक्रिसमस (Śubh krisamas)
नयेसालकीहार्दिकशुभकामनायें (Naye sāl kī hārdik śubhkāmnayeṅ)
Kellemes karácsonyt és boldog új évet
Gleðileg jól og farsælt komandi ár
Gleðileg jól og farsælt nýtt ár
Joyoza Kristonasko e Felica Nova Yaro
Naragsak a Paskua
Narang-ay a Baro a Tawen kadakayo amin!
Selamat hari natal dan tahun baru
Malipayon nga Paskwa
kag Masadya nga Bag-ong Tuig sa inyo tanan.
ᑯᕕᐊᓇᒃᐃᓄᕕᐊ (Kuvianak Inovia) - Merry Christmas
Quvianagli Anaiyyuniqpaliqsi suli Nakuuluni Ukiutqiutiqsi
Annaurri Aniruq-lu Paglaun Ukiutchiaq!
Quvianaq Agaayuniqpak-lu Paglaun Ukiutchiaq!
Nayaangmik Piqagiñ-lu Paglaun Ukiutchiaq!
Nollaig shona duit (Happy Christmas to you)
Beannachtaí na Nollag (Christmas Greetings)
Beannachtaí an tSéasúir (Season's Greetings)
Athbhliain faoi mhaise duit (Prosperous New Year)
Bliain úr faoi shéan is faoi mhaise duit (Happy New Year to you)
Buon Natale e felice anno nuovo
メリークリスマス (merī kurisumasu)
New Year greeting - 'Western' style
新年おめでとうございます (shinnen omedetō gozaimasu)
New Year greetings - Japanese style
明けましておめでとうございます (akemashite omedetō gozaimasu)
旧年中大変お世話になりました (kyūnenjū taihen osewa ni narimashita)
本年もよろしくお願いいたします (honnen mo yoroshiku onegai itashimasu)
Sugeng Riyạyạ Natal lan Warsạ Énggal (frm)
Sugeng Natal lan Sugeng Warso Enggal (inf)
Slamet Natal lan Taun Anyar (inf)
Bouan Noué / Jouaiyeux Noué et Bouonne année
Un Bouan Noué et lé Nouvel An!
Noel alegre i felis anyo muevo
Masayang Pasku
Masaplalang Bayung Banwa keko ngan!
Жаңажылқұттыболсын! (Jaña jıl quttı bolsın!) - inf
Жаңажылыңызқұттыболсын! (Jaña jılıñız quttı bolsın!) - frm
(Happy New Year)
Noheri nziza n'umwaka mushya muhire!
ЖаратканнынтуысыменЖанаЖылынызкуттыболсын
(Žaratkannyi tuysymen Žana Žylynyz kutty bolsyn)
QISmaS DatIvjaj 'ej DIS chu' DatIvjaj (sg)
QISmaS botIvjaj 'ej DIS chu' botIvjaj (pl)
즐거운성탄절보내시고새해복많이받으세요
(jeulgeoun seongtanjeol bonaesigo saehae bok manhi bateusaeyo)
Kirîsmes u ser sala we pîroz be
Kirîsmes u salî nwêtan lê pîroz bê
Souksan van Christmas
Sabai dee pee mai
Natale hilare et annum faustum
Priecīgus Ziemassvētkus un laimīgu Jauno gadu
Linksmų Kalėdų ir laimingų Naujųjų Metų
Mbagaliza Christmass Enungi Nomwaka Omugya Gubaberere Gwamirembe
E schéine Chrëschtdag an e glécklecht neit Joer
Schéi Feierdeeg an e glécklecht neit Joer
Schéi Chrëschtdeeg an e gudde Rutsch an d'neit Joer
Христос се роди! (Hristoc se rodi!) - Christ is born
СреќенБожикисреќнаНовагодина
(Sreken Božik i srekna Nova godina)
Mirary noely sambatra
Arahabaina tratrin'ny taona vaovao
Selamat Hari Natal (Christmas)
Selamat Tahun Baru (New Year)
പുഥുവല്സരആശംസകല് (puthuvalsara aashamsakal) - Christmas
ക്രിസ്തുമസ്ആശംസകല് (kariistumasu aashamsakal) - Christmas
നവവല്സരആശംസകല് (nava-valsara aashamsakal) - New Year
Il-Milied Ħieni u s-Sena t-Tajba
Awguri għas-sena l-ġdida (Happy New Year)
Nollick Ghennal as Blein Vie Noa
Meri Kirihimete me ngā mihi o te tau hou ki a koutou katoa
शुभनाताळ (Śubh Nātāḷ)
नवीनवर्षच्याहार्दिकशुभेच्छा (Navīn varṣacyā hārdik śubhecchā)
Тандзулсарынбаярынболоншинэжилийнмэндийгхүргэе
(Tand zul sariin bayriin bolon shine jiliin mendiig hurgey)
Ya'at'eeh Keshmish
क्रस्मसकोशुभकामनातथानयाँवर्षकोशुभकामना
(krismas ko subhakamana tatha nayabarsha ko subhakamana)
God jul og godt nytt år (Bokmål)
God jol og godt nyttår (Nynorsk)
Polit Nadal e bona annada
Eenyie Mea Krist Ne Eenyie Aagbaa
Glæd Geol and Gesælig Niw Gear
Maabig ya Pasko
Maaligwas ya Balon Taon ed sikayon amin!
Bon Pasku i Felis Anja Nobo
(kerismas mobārak) كریسمسمبارک
(sale no mobārak) سالنومبارک
Wesołych świąt i szczęśliwego nowego roku
Feliz Natal e próspero ano novo / Feliz Ano Novo
Boas Festas e Feliz Ano Novo / Um Santo e Feliz Natal
< Novo Ano Feliz um e Natal .>
ਕਰਿਸਮਤੇਨਵਾੰਸਾਲਖੁਸ਼ਿਯਾੰਵਾਲਾਹੋਵੇ
(karisama te nawāṃ sāla khušayāṃwālā hewe)
Alassëa Hristomerendë! Alassëa Vinyarië!
Kia orana e kia manuia rava i teia Kiritimeti e te Mataiti Ou
Legreivlas fiastas da Nadal ed in bien niev onn!
Crăciun fericit şi un An Nou Fericit
СРождествомХристовым (S Roždestvom Khristovym)
СнаступающимНовымГодом (S nastupayuščim Novym Godom)
Manuia le Kerisimasi, ma le Tausaga Fou
A Blythe Yule an a Guid Hogmanay
Merry Christmas an a Guid Hogmanay
Nollaig chridheil agus bliadhna mhath ùr
Христоссероди (Hristos se rodi) - Christ is born
Ваистинусероди (Vaistinu se rodi) - truly born (reply)
СрећнаНоваГодина (Srećna Nova Godina) - Happy New Year
Keresemese e monate le mahlohonolo a selemo se setjha
Bon Natali e filici annu novu / Boni festi e bon'annu novu
Mereth Veren e-Doled Eruion! Garo Idhrinn Eden Veren!
සුභනත්තලක් (subha natthalak)
සුබනවවසරක්වේවා (suba tava vasarak)
Veselé vianoce a Štastný nový rok
Vesel božič in srečno novo leto
Ciid wanaagsan iyo sanad cusub oo fiican
¡Feliz Navidad y próspero año nuevo!
Krismasi Njema / Heri ya krismas
Heri ya mwaka mpya
God jul och gott nytt år
Maligayang Pasko, Manigong bagong taon
கிறிஸ்துமஸ்மற்றும்இனியபுத்தாண்டுவாழ்த்துக்கள்
(Christmas matrum puthaandu vaazthukkal)
கிறிஸ்துமஸ்மற்றும்இனியபுத்தாண்டுவாழ்த்துக்கள்
(Christmas matrum puthaandu vaazthukkal)
Ia orana no te noere
Ia orana i te matahiti api
సంతోషకరమైనక్రిస్ఠ్మస్ !
(saṅthoashakaramaina kristmas)
మరియునూతనసంవత్సరశుభాకాంక్షలు
(mariyu noothana saṅvathsara shubhaakaaṅkshalu)
Ksolok loron natal nian no Boas entradas!
สุขสันต์วันคริสต์มาสและสวัสดีปีใหม่
(sùk săn wan-krít-mâat láe sà-wàt-dee bpee mài)
༄༅།།ལོ་གསར་ལ་བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་ཞུ།
(Losar La Tashi Delek - Happy New Year)
ርሑስበዓልልደት (ይግበረልካ) (rHus beˋal ldet (ygberelka))
ርሑስአውደዓመት (ይግበረልካ) (rHus əwed ˋamet (ygberelka))
Kilisimasi fiefia mo ha ta'u fo'ou monū'ia
Xmuyubajuk ti avo'one ti ta k'ine xchu'uk ti ta ach' jabile
İyi Noeller ve Mutlu Yıllar
İyi seneler / Yeni yılınız kutlu olsun (Happy New Year)
Yeni yılınızı kutlar, sağlık ve başarılar dileriz
(We wish you a happy, healthy and successful new year)
Ujhenetya Kriswen tihsne? Nu Yah!!
Веселого Різдва і з Новим Роком
(Veseloho Rizdva i z Novym Rokom)
کرسمَسمبارک
'Merry Christmas' = (krismas mubarak)
ناياسالمبارکهو
'New Year's blessings to you' = (naya sal mubarik hu)
بڑدادنمبارکهو
'Big day's blessings to you' = (burda din mubarik hu)
يىڭىيىلىڭىزغامۇبارەكبولسۇن
Merry Christmas - (rojistiwa bayrimingizge mubarek bolsun)
روجىستىۋابايرىمىڭىزغامۇبارەكبولسۇن
Happy New Year - (yingi yilingizge mubarek bolsun
Yangi yilingiz bilan! (Happy New Year)
Chúc Giáng Sinh Vui Vẻ và Chúc Năm Mới Tốt Lành
(祝降生����吧祝��������)
Lemotöfazäli yofik e nulayeli läbik
Hüvvä joulu ja õnnõlikku vahtsõt aastakka
Maupay nga Pasko
Mainuswagon nga Bag-ong Tuig ha iyo ngatanan!
Nadolig llawen a blwyddyn newydd dda
ᖁᕕᐊᓇᖅᕿᑦᓯᕐᕕᒃ/ ᖁᕕᐊᓱᒋᑦᖁᕕᐊᓱᒡᕕᖕᒥᐊᒻᒪᖁᕕᐊᓇᖅᐅᑭᐅᐊᖅᓄᑖᖅᑎᑭᖕᒥᕗᖅ! Quvianaq Qitchirvik/Quviahugitsi Quviahugvingmi amma Quvianaq Ukiuaq Nutaaq Tikingmivuq!
Siniqwenelela Ikrisimesi Emnandi Nonyaka Omtsha Ozele Iintsikelelo
אַפֿרײליכעניטלאוןאַגוטערנײַעריאָר
(A freylikhe nitl un a guter nayer yor)
Ẹ ku Ayọ Keresimesi ati Ọdun Tuntun
Ngikufisela uKhisimusi oMuhle noNyaka oMusha oNempumelelo
Vrijdag 24 december 2010
EINDE VAN MUSIC FOR LIFE IN ZICHT, LEVE MUSIC FOR LIFE
Vanavond valt het doek over het Glazen Huis op de Groenplaats. Waarschijnlijk schop ik nu tegen zere schenen, maar...eindelijk. Ik heb het thema van dit jaar nooit gesnapt: Afrikaanse weeskindjes van aidspatiënten??? En dat terwijl België op de rand van het failliet staat, veel mensen hun energierekening niet meer kunnen betalen en er dagelijks Belgische mensen buiten in de vrieskou moeten slapen bij gebrek aan opvang. Veel mensen moeten hier leven van amper 50 euro per week. Heb je dat ooit al eens geprobeerd?
Maar ja, Afrikaanse aidswezen zal beter verkopen dan arme drommels in België, zeker? Ik vraag me trouwens af of men, zoals men dit jaar in Antwerpen massaal gedaan heeft, ook als particulier, bedrijf of vereniging zoveel acties op touw zou zetten als het ten voordele was van hun eigen buur die geen verwarming, water of electriciteit kan betalen en met moeite twee deftige maaltijden per week kan eten.
Of is de Antwerpenaar niet zo gul als hij zich voordoet en doet hij die acties grotendeels omdat hij of zij dan zeker is van media-aandacht en gratis reklame voor zijn of haar bedrijf of vereniging?
Ik weet het niet. Ik geef iedereen het voordeel van de twijfel, maar als ik op de Groenplaats die gekken voor de camera zie springen met reklameborden in hun hand, denk ik dat ik er niet zo ver naast zit. Het is trouwens schandalig dat men een uitgehongerde bedelaar voorbij loopt en vies bekijkt om dan "in beeld" enkele schamele eurootjes te gaan deponeren in het Glazen huis...
Donderdag 23 december 2010
OVER DIERENLIEFHEBBERS EN KNOLSELDER...
 In tegenstelling tot het verhaal van gisteren, wat volledig gefantaseerd was, is dit een ongelooflijk, maar toch waar verhaal.
Een trouwe lezer van deze rubriek in de krant zal zeker weten dat ik het niet heb voor sommige hondenliefhebbers of "dierenvrienden" die hun hond overal laten schijten zonder het nadien op te kuisen of in de horeca hun ruivende hond een plaats op een stoffen stoel geven en nadien genoeg hondenhaar achter laten om een ganse matras mee te vullen. Pas op, ik heb niets tegen die honden of hondjes, want die weten niet beter, maar sommige hondeneigenaars zijn dringend toe aan een cursus "Omgang met normale mensen".
Zo ken ik iemand die dagelijks, rond half elf, zijn krant gaat lezen in een horecazaak op de Antwerpse Grote Markt. Een jong gepensioneerde, die bij manier van spreken, het ene woord niet luider uitspreekt dan het andere, iedereen een goeiedag zegt en open staat voor een babbel (zoek dat nog maar in Antwerpen).
Begin deze week had hij, alvorens zijn krant te gaan lezen, boodschappen gedaan en kwam dus, met zijn gevulde boodschappentas, het café binnen om bij een consummatie zijn krant te lezen. Tussen zijn boodschappen zat, en pas op, dat is lekker, een knolselder. Enfin, hij zet zijn boodschappentas op de grond en raakt in gesprek met een andere klant.
Intussen was er in diezelfde zaak een madammeken binnen gekomen met een mormel van een schoothond, de naam "rat" niet waardig. Quasi onmiddellijk begint dat mormel aan de boodschappentas te snuffelen en lelijk te doen. Onze "krantenlezer" ziet dat, maar reageert niet, omdat het nu eenmaal een brave mens is, tot..... op zeker moment dat "madammeken" de boodschappentas opneemt en gewoon buiten zet. Dan reageert onze man: Madam, dat zijn wel mijn boodschappen, hé. Waarop het "madammeken": Ja, maar mijnen hond kan er niet tegen....
Wat dat "madammeken" niet gezegd heeft, maar ik vermoed het, is dat ze waarschijnlijk:
-
De moeder was van Michel Vandenbossche
-
Militant was van GAYA
-
Nooit aan een man is geraakt en troost zoekt in dat mormel
-
Last heeft van Altzeimer "light"
Woensdag 22 december 2010
EEN TERRORISTISCHE AANSLAG VAN AL QAIDA?...
Luchthavens worden gesloten, het openbaar vervoer ligt lam, niemand durft de straat nog op. Het lijkt wel of Al Qaida achter de sneeuwval en de "winterpret" van de afgelopen dagen zit.
Een idealere en goedkopere aanslag op het openbare leven bestaat er niet!
Pas op wie weet is het echt een aanslag. In China bestaan er machines die het op sommige plaatsen doen regenen als er teveel smog hangt.
Het zou goed kunnen zijn dat Bin Laden en zijn kornuiten zo'n machine gekocht hebben en aangepast hebben om het te doen sneeuwen. We zullen de waarheid pas kennen als WikiLeaks hier geheime documenten over publiceerd.
Of heeft het dan toch met de "opwarming van de aarde" te maken. Trouwens, de eerste die ik met dit koude weer nog hoor klagen over de opwarming van de aarde zal het meteen een pak warmer krijgen door de muilpeer die ik hem zal verkopen of beter gezegd gratis weggeef.
Ooit was er een ijstijd en hebben we toen de mensen horen klagen? Na die ijstijd werd het weer warmer en nu wordt het weer kouder. Dat noemt men "de natuur" en die heeft nu eenmaal zijn grillen. De ijstijd is er toen niet gekomen door vervuiling van de mens. Toen waren er immers niet genoeg mensen en bestond er geen industrie.
Dat we moeten zorg dragen voor moeder natuur en onze leefomgeving, daar ben ik het mee eens. Maar om daar nu hysterisch over te doen, dat hoeft ook niet van mij. Moest men nu al eens proberen om de milieuvervuilende fabrieken al eens wat milieuvriendelijker te maken en om sluikstorters wel degelijk te beboeten. Het zou al heel wat beter zijn dan milieutaksen op te leggen waarvan maar een minimum van het geld naar milieubeheer gaat.
Er zijn landen die bedrijven verplichten om voor elke boom die ze kappen er vijf te planten. Dat zou hier toch ook kunnen? Of hebben onze politici teveel belangen binnen deze bedrijven?
Van mij mag die sneeuw snel verdwijnen, ik moet er immer de hele dag in rondwandelen voor mijn werk. Daarom alleen al hoop ik dat vanaf nu de aarde nog wat sneller opwarmt en dat het spreekwoord "het smelt als sneeuw voor de zon" werkelijkheid wordt.
Dinsdag 21 december 2010
DE LOGICA VAN HET ZOUT,OF HOE WERKT EEN GEHEUGEN?...
 Herinnert u zich nog de uitspraken van onze beleidsmakers na de vorige winter? Het was een eerste matige winter na enkele decennia dat we zelfs geen winter gekend hebben. De kinderen in het lager onderwijs in Vlaanderen hadden nog nooit sneeuw gezien. Gevolg: een gigantisch tekort aan strooizout, gladde wegen, verkeerschaos, openbaar vervoer in de knoop, ongevallen, enz... enz...
Politici, wegenbeheerders, en noem maar op: allemaal zwoeren ze toen een dure eed: Dat zal nooit meer gebeuren!!!!! Volgende winter zal er een veel grotere voorraad strooizout zijn. Er zal meer en vroeger gestrooid worden, enz...
We zijn verdomme amper één winter verder en het is weer dezelfde miserie: tekort aan strooizout, er wordt te weinig gestrooid, chaos bij het openbaar vervoer, bevroren wissel voor trein en tram, en ga zo maar verder.
Die dure eed van de beleidsmakers van vorige winter? Waarschijnlijk lijden ze allemaal aan Altzeimer en zijn ze die vergeten.
In de Scandinavische landen en in Rusland zijn er winters waar wij zelfs niet van durven dromen, en daar bevriezen de wissels niet, rijdt het openbaar vervoer normaal en wordt er gestrooid. Zijn wij dan toch een dom, achterlijk volk en hebben de Hollanders gelijk met hun vooroordelen over de Belgen?
Het Glazen Huis staat in Antwerpen. Een enorme reklameboost voor de stad, maar ge kunt verdomme in de ganse stad uw poten breken!!!!!! De stad laat in ieder geval een FANTASTISCHE indruk na op al die tienduizenden bezoekers...
Maandag 20 december 2010
SNEEUW LEGT TEGENSTELLINGEN BLOOT IN ANTWERPEN...
Hoe langer ik in Antwerpen woon en werk, hoe meer ik denk dat het wel aan mij zal liggen. Toen ik nog in het zoete Waasland woonde en daarna in het Land Van Dendermonde, leefde ik waarschijnlijk als een neandertaler, waarmee ik bedoel "volgens de seizoenen". Wat bedoel ik daarmee? Wel, in de zomer was er waterschaarste en gingen we geen auto's wassen en in de winter gooiden we sneeuwballen naar onze buren, lag de stoep vol sneeuw en gingen we sneeuw ruimen. Hoe simpel kan het leven toch zijn, tot... je in Antwerpen komt wonen.
Op twee plaatsen in Antwerpen is het sneeuwballengooien uit de hand gelopen en zijn er twee mensen in het ziekenhuis beland. Zou de Antwerpenaar dan toch geen gevoel voor humor hebben of is het gewoon een "Urk".
Maar er is meer dan dat. Ik krijg stilaan de indruk dat de Antwerpse middenstander gewoon een dikke profiteur is die zonder moeite zijn boterham wil verdienen, zonder daarbij zijn of haar plichten na te komen. In bepaalde winkelstraten geweest gisteren? Hopelijk ben je dan niet in het ziekenhuis beland, want onze Antwerpse middenstanders vinden het blijkbaar niet nodig hun stoep sneeuwvrij te maken. Schandalig gewoon, maar ja, in de Hoogstraat is dat niet nodig, glad of niet, die Nederlandse kijk-kopers komen toch. Steenhouwersvest? Gewoon een ijspiste-avant-la-garde. De terrassen op de Grote Markt? Akkoord, het is geen weer om een terrasje te doen, maar moet je je echt de poten breken om een café binnen te geraken?
En dan onze twee (straffe) voetbalploegen. De stadia liggen op pisafstand van elkaar. De ene ploeg kan spelen en de andere niet "wegens sneeuwval".
Is Antwerpen dan echt zo groot als sommige Antwerpenaars denken...
Zondag 19 december 2010
DE REDDING VAN BELGIË?...
De Wever en Di Rupo hebben bij de viering van 75 jaar RVA het licht gezien. België kan maar blijven bestaan als we de belastingen afschaffen.
Honi soit qui mal y pense. Bij het begin van de onderhandelingen was het grote slagwoord : de Sociale Zekerheid behouden. De grafiek van de RVA van 1945 tot vandaag 2010 geeft echter een ander beeld. Al 30 jaar lang leven meer dan 1 miljoen landgenoten van een uitkering. Men kan dus moeilijk pleiten voor het behoud van deze toestand. Het is duidelijk, de communautaire twisten gaan niet over taal en cultuur (wellicht wel de politieke cultuur) maar over de verkeerde sociale politiek van de laatste 35 jaar. “C’est clair” zei Di Rupo.
 Di Rupo en De Wever hebben nu voor een historische doorbraak gezorgd zoals het de slimste mensen beaamt. Ze schaffen afgespreid over een periode van 10 jaar de belasting op arbeid en investeren af. Dit wordt dan ook het enige programma punt van de nieuwe federale regering. Gedaan met het gekrakeel over financieringswetten met belastinsgkredieten, elasticiteistbonussen en gesplitste tarieven waar geen mens nog wijs uit geraakt.
Uit de cijfers van de RVA, een beetje de thermometer van de economie, blijkt ook dat men vragen moet stellen bij de fiktie van de officiële economische groei. De economische groei vanaf 1975 was gebouwd op schuld en lijkt eerder op een door consumptie gedreven Ponzi schema gevolgd door een massieve implosie zoals de financiële sector er meerdere gekend heeft. De paradox is ook dat de stijgende cijfers van de RVA gepaard gaan met een stijgend aantal jobs die niet ingevuld geraken terwijl de markt overspoeld wordt met ervaren 50-ers en onervaren maar gedreven immigranten. De verklaring van de paradox is simpel. De loonkost bedraagt 3 maal meer dan het nettoloon. De gevolgen laten zich raden. Ofwel werken ze 3 maal harder in de privésector ofwel betalen ze minder en ontslaan ze de rest. De NUL belasting op arbeid behoudt de SZ en veegt in een slag de discussies over de transfers en financiële verantwoordelijkheid van tafel. De overblijvende belasting is grotendeels gebaseerd op de persoonsgebonden consumptie en die gebeurt hoofdzakelijk waar men woont.
Di Rupo en De Wever hebben daarmee een splitsing van het land vermeden, ook al werd overeen gekomen om in de toekomst confederaal verder te gaan. Kwestie van de beslissingen dichter bij de burger te brengen en de lokale politieke culturen meer vrij spel te gunnen.
In de toekomst zal de SZ zoals een echte verzekering gerund worden. Wie werkt betaalt zelf zijn premies en bouwt een sociaal spaarpot op. Inkomsten uit consumptie belasting wordt dan gebruikt voor het algemeen nut. Zelfs het milieu wordt er beter van. De Sociale zekerheid wordt behouden maar men verwacht dat het aantal RVA –trekkers terug zal evolueren naar de cijfers van voor de oliecrisis van 1973.
En de overheid? Als men na tien jaar alle belastingen afgeschaft zijn, dan zullen er ook heel wat minder ambtenaren nodig zijn. Die mensen zullen dan in de privé terug kunnen bijdragen aan de opbouw van onze welvaart. Onze en hun kinderen hebben terug een toekomst. Het toverdrankje van de crisis heeft gewerkt.
Nota:
1. Dit verhaal is uiteraard fiktie. Het recht op dromen is tot nader order nog vrij, ook al is het niet wettelijk beschermd.
Zaterdag 18 december 2010
ANTWERPEN "FEEST", AACHEN "KERSTMARKT't " EN NMBS "BLUNDERT" (ALWEER)....
 Alleen iemand die van een andere planeet is weet niet dat het in Antwerpen Kerstmarkt is, die van onze burgervader geen "kerstmarkt" mag genoemd worden, maar "Antwerpen feest". Tenslotte is onze Patrick een ex-reklameman en heeft hij wel degelijk verstand van het feit hoe men een marketingmachine moet opstarten én in gang moet houden.
Alleen... met die onmogelijke sluitingsuren van "Antwerpen feest" zijn er al eens Antwerpenaren die de kerstsfeer op een ander willen opsnuiven, en één van die alternatieven is dan de kerstmarkt van Aachen. Althans, dat wilde een oer-Antwerps, gepensioneerd koppel gisteren proberen, en... aangezien de trein altijd een beetje reizen is, legden ze hun lot in de handen van de NMBS. Pas op, als gepensioneerde, en dat is een goede maatregel, kan je van eender welk belgisch station naar een ander belgisch station rijden (heen en terug) voor het luttele bedrag van 5,20 euro, indien je vertrekt na 9 uur s'ochtends. Op die manier zit er ook na de spits volk op de trein.
Maar... Aachen is wel een vroegere bezettingsstad van ons alom geroemde belgische leger, maar tot nu toe geen belgisch grondgebied, zodat je, op de site van de NMBS géén informatie terzake kan vinden. Dus, als goede Antwerpenaar trek je je plan en neem je je gsm (ja, zelfs gepensioneerden gebruiken dat heden ten dage) en bel je naar de (uiteraard betalende) telefoonlijn van de NMBS. Even vragen dus of je voor een ticketje van Hergenrath naar Aachen (een ritje van pakweg 10 minuten) ook een tickettoeslag moet betalen van 7 of 3,50 euro. Een vriendelijke, vrouwelijke spoorwegstem kan niet onmiddellijk antwoorden en wil je GSM-rekening niet in de hoogte jagen, dus... ze gaat het opzoeken en ons koppel terugbellen. En inderdaad, precies zes minuten later gaat de bel van de GSM. De mysterieuze spoorwegstem had van haar baas de toestemming gekregen om uitzonderlijk géén lokettoeslag aan te rekenen. Hoeveel geluk kan een mens hebben, hé?
Op naar het Astridplein, dus, naar de Antwerpse spoorwegkathedraal voor twee ticketjes Hergenrath - Aachen. Zonder iets te vragen of bijkomende uitleg worden ze afgeleverd, zonder lokettoeslag. De tussenkomst van de lieve spoorwegstem was dus blijkbaar niet nodig geweest. "Mag ik de ICE nemen?" "Natuurlijk, mijnheer, zolang U maar niet de Thalys of de TGV neemt."
Allee, hop, de trein op, richting Brussel-Noord. Twee treinen vroeger dan gepland, maar ja, met die vertragingen tegenwoordig weet je nooit. Een normale dag duurt maar 24 uur en je zal maar een aansluiting missen. Enfin, Brussel-Noord bereikt met slechts vier minuten vertraging zodat je tijd hebt om de uurtabellen nog eens te bekijken (een mens kan nooit zeker genoeg zijn, kijk maar naar De Wever en Di Rupo), wat de bijna-zekerheid oplevert dat ze waarschijnlijk de ICE niet mogen nemen. Toch, voor alle zekerheid, maar eens het licht opsteken bij "Inlichtingen". "Ik weet het niet zeker, mijnheer, maar vraagt u eens aan het loket 'Buitenland'."
Ons koppel dus op weg naar loket 'Buitenland' om daar dezelfde vraag te stellen. Een toonbeeld van vriendelijkheid bijt het koppel toe: "Dat gaat niet". Op de vraag wat dan wel kan komt geen mondeling antwoord, maar wordt een computerprint door het gleufje gesast. Wordt die bediende te weinig betaald? Heeft hij last van aambeien? Is het een Duitslandhater? Ik weet het niet, en ons koppel ook niet, maar vriendelijk is anders.
Aan de hand van de computeruitdraai op naar perron 9 dus. Daar gaat het gebeuren. De trein die daar verwacht wordt vertrekt trouwens op precies hetzelfde uur als de ICE, allee, normaal toch... maar alras verschijnt er op het infobord een vertraging van 5 minuten, daarna van 8, dan van 30... en na minuut 33 niks meer. Einde informatie.
Enfin, op dat zelfde perron vertrekt ook een trein naar Eupen met halte in Welkenrath. Een redding voor ons gepensioneerd koppel! Alhoewel, ook deze trein wordt aangekondigd met een vertraging van 5 minuten. De trein komt en na een voorspoedige (alhoewel) reis komen ze in Welkenrath aan met een vertraging van 10 minuten,... net genoeg om de aansluiting naar Aachen te missen, een aftandse, vooroorlogse trein die om de twee uur de reis aanvat. Aankomst in Aachen: 14.15 uur!!!! Een goede renner doet op die tijd de afstand Antwerpen-Aachen per fiets (zelfs zonder Spaanse steaks te hebben gegeten).
In Aachen sneeuw, stormwind, vriesweer, enfin, gewoon strontweer, is dit keer hopelijk niet de schuld van de NMBS. Dus, geen kerstmarkt, een drietal pinten duits fluitjesbier, en de terugreis aanvangen, richting Antwerpen. Thuis rond 21.00 uur. Ze hebben dus een 24-urentrip gedaan en geen kl...ten gezien, of toch, in Antwerpen-Centraal vroeg een treinbestuurder aan de stationschef waar hij de trein naar Oostende kon vinden, waarop hij prompt het antwoord kreeg: "Da weet begod niemand".
NMBS = Nooit Meer Bij Slimmerikken.......
Vrijdag 17 december 2010
TAALAANPASSINGEN...
Ik had het deze week nog over de "redelijke aanpassingen" die gevraagd worden door vertegenwoordigers van de "nieuwe belgen". Eigenlijk vind ik dan ook dat we onze taal moeten aanpassen en mogelijks kwetsende en/of discriminerende woorden vervangen door meer mensvriendelijke.
Illegaal wordt "mens zonder papieren".
Homejacker wordt "Verhuisdienst zonder papieren".
Carjacker wordt "Takeldienst zonder papieren".
Drugdealer wordt "Apotheker zonder papieren".
Bankovervaller wordt "Geldtransporteur zonder papieren".
Verkrachter wordt "Gyneacoloog zonder papieren".
Pedofiel wordt "Kleuterleider zonder papieren".
Inbreker wordt "Deurwaarder zonder papieren".
Winkeldief wordt "Klant zonder papieren".
Snelheidsovertreder wordt "Racer zonder papieren".
Afperser wordt "Belastingsontvanger zonder papieren"'.
Vliegtuigkaper wordt "Piloot zonder papieren".
Kraker wordt "Huurder zonder papieren".
Oplichter wordt "Zakenmens zonder papieren".
Terrorist wordt "Militair zonder papieren".
Bokser wordt "Gelaatsverzorger zonder papieren".
U ziet, een kleine inspanning van ons en onze taal wordt plots veel mensvriendelijker en minder beledigend voor sommige individuen...
Donderdag 16 december 2010
GELUKKIG IS HET VOOR MIJ EEN MONUMENT EN NIET EEN INSTRUMENT VAN EEN PEDOFIELE KERK...
Hebt U dat ook? Ik ga heel graag op verlof, meestal twee maal per jaar een tweetal weken in het buitenland en tussendoor eens enkele malen een weekend of verlengd weekend aan de Belgische kust of in de Ardennen. Maar... ik kom ook heel graag naar huis. En, als Antwerpenaar, ook als ingevoerde, zoals ik, voel je je reeds thuis op het moment dat je de Lievevrouwetoren in de verte ziet opduiken. Het symbool van Antwerpen. Als A-diplomahouder ben ik trouwens hevige verdediger van de kathedraal (als monument) als hét icoon van Antwerpen.
Alleen, en in tijden van crisis, wanneer iedere werkende mens moet inleveren, kost de onderhoud van monumenten geld, veel geld, dat tenslotte door ons, de belastingbetaler, moet betaald worden.
Sinds 1965 is men bezig met de restauratie van de kathedraal en vermoedelijk zal die restauratie een einde nemen in 2015. Gelukkig, zou ik zeggen, want tegen dan, 50 jaar na de aanvang, heeft dit grapje ons 52 miljoen euro of voor de ouderen onder ons 2.800.000.000 oude belgische frankskes gekost, of 44.000.000 oude belgische frankskes per jaar. Daar rekenen we niet de restauratie van de toren bij, die de stad Antwerpen tot haar rekening genomen heeft.
Met die wetenschap stoort het mij enorm dat ik als Antwerpenaar en als ongelovige telkens 2 euro of 80 oude belgische frankskes moet betalen als ik van de binnenzijde van dit monument wil genieten. Zelfs wanneer je uw perskaart toont en zegt enkel foto's te komen nemen voor de pers, ontsnap je niet aan dat ingangsgeld. Betaal ik godverdomme niet genoeg stads- en provinciebelastingen? Dat ze eens een voorbeeld nemen aan de meer beroemde Dom van Keulen die je gratis kan bezoeken!
En wat mij het meeste stoort, het is inderdaad een monument en hét symbool van Antwerpen, maar het blijft de werkvloer van een organisatie die er niet vies van is kinderen te misbruiken, en bij iedere frank of euro die ik daar moet aan bijdragen maak ik mij schuldig aan medeplichtigheid aan die vetzakkerij, en dat ligt niet in mijn aard...
Woensdag 15 december 2010
WILDE IDEEEN OF CONCRETE PLANNEN?...
Wanneer ik het heb over de Antwerpse onafhankelijke schepen Ludo Van Campenhout, heb je maar twee keuzen: Je bent voor hem of je bent tegen hem. Ik noem zijn kiezers, zelfs bij zijn vorige partij, daarom géén Open VLDers, maar simpelweg "Van Campenhouters".
Zijn inspanningen als schepen van ruimtelijke ordening beginnen stilletjes aan zichtbaar te worden in het Antwerpse straatbeeld, dat door zijn toedoen grondig verandert en pakweg binnen dertig jaar een volledig nieuw Antwerpen zal opleveren, met respect voor het verleden, maar aangepast aan de huidige tijd, zodat Antwerpen niet, zoals Brugge, één groot openluchtmuseum wordt.
Kijk bijvoorbeeld maar naar de luifel op het theaterplein, de chinese pagode in de Van Wezenbeekstraat en binnen enkele decennia de heraangelegde Scheldekaaien.
Maar soms, heel soms, denk ik: "Ludo, er is een hoek af bij u, ge zijt zo zot als een deur!" Zoals het idee bijvoorbeeld om de Pieter Potstraat met een glazen luifel te overdekken. Is dat een wild idee of meent hij dat echt?
In Gent hebben ze zo een straat overkoepeld met glas. Het wereldberoemde "Glazen straatje" of dé hoerencoté van Gent. Ik vrees dat een overdekte Pieter Potstraat hetzelfde lot te wachten staat. De horeca die er nu gevestigd is, is al "genen vetten" en een overkapping zou kunnen leiden tot marginalisering van de buurt, temeer omdat er dan waarschijnlijk een voetgangerszone wordt van gemaakt, zodat de politie er niet meer per voertuig kan patrouilleren (in zoverre ze dat nu al doen). Het zou kunnen een "open" overdekt atelier worden voor grafitti- en andere spuiters.
Een beter idee zou zijn om alle "koterij" en onbewoonbare huizen op het De Coninckplein af te breken en asap ter vervangen door nieuwbouw, zodat het aantrekkelijk zou worden voor jonge gezinnen. Sluit die "zwarte hoerenkoten" en zet in de plaats sociale woningen.
Dat zou pas zinvolle stadsvernieuwing zijn...
Dinsdag 14 december 2010
IS POSITIEVE DISCRIMINATIE DAN GEEN DISCRIMINATIE?...
 Vooral laaggeschoolde moslims willen “redelijke aanpassingen” op het werk, bijvoorbeeld dat men rekening houdt met hun godsdienst.
Volgens de antidiscriminatiewet is iedereen verplicht om redelijke aanpassingen te doen voor gehandicapten. Het gaat dan om afritten voor rolstoelgebruikers of stippelvloer en aparte belgeluiden voor blinden. Voor religieuze minderheden is die wettelijke verplichting er niet, maar de Interculturele Dialoog wil die daar ook. Dan gaat het om aparte gebedsruimtes, speciaal eten of het recht om de hoofddoek te dragen.
De professoren Adam en Rea bestudeerden 417 situaties van “redelijke aanpassingen”, in de privésector (o.a. banken, voedings-, distributie- en schoonmaaksector) en de publieke sector (gezondheidszorg, gemeenten, onderwijs). Ze noemen hun onderzoek zelf niet representatief omdat te veel werkgevers weigerden mee te werken.
Wie vraagt redelijke aanpassingen?
Vooral laaggeschoolde moslims vragen om redelijke aanpassingen. Hooggeschoolden doen dat niét, eenvoudig omdat er weinig hooggeschoolde moslims zijn. Met hoe minder men is, hoe minder aanpassingen worden gevraagd.
Bovendien hebben hooggeschoolden meer autonomie in hun werk en vaak een eigen kantoor, waar zij kunnen bidden. In sectoren met veel laaggeschoolde moslims worden de aanpassingen gevraagd.
Welke aanpassingen vragen ze?
Meestal gaat het om een vakantiedag op religieuze feesten zoals het Offerfeest of het Suikerfeest.
Dan volgen de mogelijkheid om een hoofddoek te dragen (vooral in gemediatiseerde en gepolitiseerde sectoren, zoals het onderwijs en de gemeenten) en op de derde plaats komt bidden op het werk (vooral in de voedingssector vraagt men aparte gebedsruimtes).
Maar soms vraagt men ook om niet met mensen van het andere geslacht op een kantoor te moeten zitten, om speciaal eten zonder varkensvlees (vooral in de gezondheidssector) of om niet onder een vrouwelijke baas te moeten werken.
Gaat men er op in?
* Als het bedrijfsleven er op ingaat, dan is dat altijd om economische redenen, bv. om niet te veel personeel te verliezen of om de productiviteit te verbeteren. Zo ging een firma om die reden toch in op de eis van mannelijke moslims om niet onder een vrouw te moeten werken. Ook worden vakantiedagen voor andere religieuze feesten dan de katholieke altijd toegestaan, als dat past binnen het werkrooster. Bidden op het werk wordt toegestaan tijdens de pauzes en in privéruimtes of in ruimtes waar geen buitenstaanders komen. Ideologische redenen spelen zelden mee in de beslissing, hoewel men zich meestal verzet tegen een aantasting van andere rechten (zoals die van de vrouw).
* Ook beslist men geval per geval, zelden of nooit met een algemene regel. De meeste beslissingen worden zonder veel passionele discussie genomen en alles verloopt redelijk informeel.
* De meeste beslissingen worden onder in de hiëarchie genomen: tussen de betrokkenen en de onmiddellijke chef.
* Opmerkelijk is dat de Vlaamse publieke sector veel soepeler is dan de Franstalige. In Wallonië is men meer gehecht aan de neutraliteit van de overheid en er zijn ook veel minder “diversiteitsmedewerkers” dan in Vlaanderen.
Wat wil het CGKR?
Het CGKR zelf wil vrijwillige en overlegde redelijke aanpassingen. Het Centrum is niet voor een wetswijziging waardoor de redelijke aanpassingen verplicht worden, zoals dat bij gehandicapten het geval is.
Reden: gehandicapten kan je niet vergelijken met moslims. Bij gehandicapten zijn de aanpassingen nodig voor hun sociaal overleven (wonen en werken) en daar is een wettelijke verplichting terecht, bij moslims niet. En bovendien moeten de aanpassingen best vrijwillig en in overleg tot stand komen. Ze opleggen per wet zou te veel spanningen veroorzaken.
Het CGKR gaat nu iedereen mobiliseren om de discussie over dit thema te voeren en in overleg tot redelijke aanpassingen te komen.
En ik? Ik wil alle dagen biefstuk met frieten op het werk, op de baas zijn kosten natuurlijk, en dins- en donderdag een blanke maagd om te offeren en enkel oude, dementerende bazen. Zou die eis ook ingewilligd worden? Neen? Dan voel ik mij ook gediscrimineerd.....
Maandag 13 december 2010
"ANTWERPEN FEEST" VOORLOPIG EEN GROOT SUCCES...
 Ik weet het, ik ben de eerste om bepaalde mistoestanden in Antwerpen aan de kaak te stellen, en niet altijd op een even kiese manier, maar ja, anders krijgt het item geen aandacht op 't Schoon Verdiep, maar... als iets goed is mag en moet het ook gezegd worden.
Puur uit journalistieke nieuwsgierigheid liep ik vandaag over "Antwerpen Feest" of in normale mensentaal over de Antwerpse kerstmarkt. Nu ben ik zeker geen voorstander van kerstmarkten, eender waar ter wereld, want het komt overal op hetzelfde neer: vreet- en zuipkramen, met af en toe een chalet daartussen met kerstmutsen en andere prullaria en zaken die in de reguliere handel véél, en véél goedkoper kunnen gekocht worden.
Gelukkig heeft niet iedereen hetzelfde gedacht als ik over kerstmarkten, want het was op de eerste dag al over de koppen lopen. De stad heeft haar uiterste best gedaan qua kerstverlichting (eens een jaar zonder die stralende "A"s op de Grote Markt) , en de politie was alom aanwezig én alert. Ik was zelfs getuige van enkele zeer vlugge tussenkomsten in verband met rondlopen met flessen sterke drank.
Ik weet het, U bent het niet gewoon van mij, maar vandaag niets dan positief over 't stad en ik hoop van harte dat ze dit beleid de ganse duur van de feestelijkheden kunnen volhouden...
Zondag 12 december 2010
PARKEREN IN ANTWERPEN...
 Tenzij je ergens in "Bommerskonte" woont is het in België overal een merde om je auto kwijt te raken. De tijd dat "Koning auto" baas was in België in het algemeen en Antwerpen in het bijzonder is definitief gedaan. Trouwens in Antwerpen is er gewoon geen parkeerplaats meer, tenzij je bereid bent enkele uren rond te rijden tot er ergens een plaatsje vrij komt. Om zulke miserie te vermijden heeft de stad ons via campagnes en persmededelingen geleerd om zoveel mogelijk gebruik te maken van de "park 'n rides" aan de stadsrand en van daaruit het openbaar vervoer te nemen. Alleen... die park 'n rides staan vol en het openbaar vervoer is niet meer zoals het geweest is. Onvriendelijk personeel, overvolle trams, kans om bestolen te worden, enz...
Nu, uiteraard met "Antwerpen Feest" zijn het aantal parkeerplaatsen in 't stad nog beperkter geworden en probeert men hier en daar al eens de wet naar z'n hand te zetten. Parkeren op minder van 5 meter van een oversteekplaats voor voetgangers wordt dan 4,75 meter, met uiteraard de kans op een boete van maar liefst 100 euro. En wees gerust, de Antwerpse dienders schrijven. Ze komen er zelfs niet voor uit hun warme combi, er is geen contact meer met de overtreder, ze verbaliseren "in de vlucht". Gewoon vanop de warme zetel de nummerplaat noteren, eigenaar opvragen en een vereenvoudigd pv'tje opmaken. Je moet er zelfs niet eens voor naar school geweest te zijn.
Deontologisch natuurlijk te verwerpen, maar... het is totaal wettelijk. Alleen.... bekijk bijgaand fotootje maar eens, genomen van het voertuig van diezelfde dienders: Geparkeerd links in de rijrichting (één overtreding), gedeeltelijk op de verhoogde berm of voetpad (twee overtredingen) en langs een onderbroken gele lijn (drie overtredingen).
En dan maar iemand verbaliseren (zonder uit te stappen) die voor z'n eigen deur op 4,75 meter van het zebrapad staat. Van hypocrieten gesproken....
Zaterdag 11 december 2010
1.550.000 "BELGEN" LEVEN IN ARMOEDE...MUSIC FOR LIFE VOOR AFRIKAANSE AIDSWEZEN?.....
 Op basis van het inkomen leefde 14,7 procent van de Belgische bevolking, of 1,55 miljoen mensen, in armoede.
In het Vlaams Gewest was dat 10 procent en in het Waals Gewest 19,5 procent. Cijfers voor Brussel zijn er niet. Dat blijkt uit cijfers van minister van Sociale Zaken Laurette Onkelinx.Ze baseert zich op de laatst beschikbare cijfers van 2007 van de EU-Statistics on Income and Living Conditions (EU-SILC).
Bij de berekening van het armoederisico wordt een inkomensgrens gehanteerd die overeenkomt met 60 procent van het mediaan inkomen. Van alle huishoudens met inwonende kinderen leeft in ons land 14,7 procent in armoede. In Vlaanderen is dat 8,2 en in Wallonië 20,8 procent.Bij een-oudergezinnen lopen die percentages op tot 39,5 procent voor België, 28,5 procent voor Vlaanderen en 49,4 procent voor Wallonië.
Reactie: Hier is er dus wel sprake over "Belgen " ... en heel misschien moesten ze zich daar eens zorgen gaan overmaken.. inplaats van over ABCD...Z .. waar de gehele regeringstop van wakker ligt. En zonder het "Vlaams Belang " achterna te lopen " EIGEN VOLK EERST " is toch niet zo'n slechte slogan uit belgisch en arm oogpunt gezien. Hopelijk komt er volgend jaar een Glazen Huis voor de Belgische mensen in de miserie...
Vrijdag 10 december 2010
KOMMER EN KWEL, MAAR GELUKKIG IS ER MIJNHEER LATIF...
't Is winter, koud en de verwarming kost geld, veel geld. 't Is ook de tijd van het jaar dat velen zich depri voelen en zelfs aan zelfmoord denken. Het Antwerpse OCMW zoekt geld om de leeflonen te kunnen uitbetalen, daklozen moeten in de vrieskou slapen bij gebrek aan opvang, en de vrijwilligersorganisaties koken soep alsof hun leven er van af hangt.
Niets dan kommer en kwel dus, maar... gelukkig hebben we in Antwerpen mijnheer LATIF. U kent hem niet? Allee, een groot medium en helderziende, en naar eigen zeggen "bevoegd", wat dat voor hem ook mag betekenen.
Deze mens lost al uw problemen op met één raadpleging, zelfs voor de meest hopeloze gevallen. Hij brengt uw geliefde onmiddellijk terug, wat in sommige gevallen geen zegen is, hij beschermt u tegen gevaren, brengt u geluk en helpt u uw talenten te ontplooien.
Alleen... is zijn nederlands van "ga er bij liggen" en stopt hij elke week een goedkope flyer (eigenlijk een slecht zwart-witcopytje) in mijn brievenbus.
Zou hij zelf misschien ook niet zo veel geluk hebben...
Donderdag 9 december 2010
MOET HET ANTWERPSE OCMW ZELF NAAR HET OCMW?...
 Alarmerende berichten in de media gisteren over het Antwerpse OCMW. Ze kunnen het leefloon van hun talrijke klanten niet meer betalen en zijn verplicht een lening aan te gaan van maar liefst 10.000.000 (tien miljoen) euro. Gesmost met de budgetten? Slecht financieel beleid? Te veel (buitenlandse) leefloners? Of gewoon onvolledige waarheden in de media?
Wel, de waarheid is over het algemeen genuanceerder dan hetgeen de media verkondigen en in dit geval is het niet anders.
Er zijn inderdaad meer leefloners in Antwerpen dan enkele jaren geleden, maar dat was een voorspelbaar gegeven en is door het OCMW ingecalculeerd geweest, het zijn daar tenslotte geen uilen. Niettegenstaande dat iedereen met een beetje mayonnaise onder zijn hersenpan zou moeten weten dat meer leefloners een meerkost betekent. Het Antwerpse OCMW heeft in geen geval een inschattingsfout gemaakt, maar is slachtoffer van het feit dat we nog steeds niet over een federale regering beschikken, en de ontslagnemende regering voor lopende zaken die "lopende zaken" steeds meer als excuus gebruikt voor haar eigen kwakkels.
Zowel in Antwerpen als in de rest van België (parking Antwerpen Oost, -West, -Zuid en -Noord) betalen de OCMW's de leeflonen uit, maar krijgen maandelijks van de federale regering een fiks gedeelte daarvan terug betaald. Nu heeft de "bende van de geitenboer" dat gedeelte niet terugbetaald, zodat (voorlopig) het leefloon volledig op kosten en last van de OCMW's valt.
Voor een gemeente als bijvoorbeeld LAPSCHEURE (lach niet, dat bestaat echt) is dat geen ramp. Die hebben misschien amper twee leefloners aan laat ons zeggen 900 euro/maand = 1800 euro, en voor zulke gemeenten is dat geen probleem. Maar voor een stad als Antwerpen, die meer leefloners heeft dan een groot bedrijf werknemers heeft, is dat natuurlijk een ander paar mouwen.
Trouwens, die lening van 10.000.000 euro wordt niet gedaan bij Argenta, de Fintro of de Russische maffia, neen, die wordt gewoon gedaan bij de stad Antwerpen, die nog altijd de voogdij heeft over haar eigen OCMW. Dus gewoon een boekhoudkundige verrichting die alle overdreven media-aandacht rond dit probleem herleidt tot wat het is: een scheet in een fles......
Woensdag 8 december 2010
ZIT DE ANTWERPSE ECONOMIE ECHT OP HAAR GAT?.......
 Tenzij we willen schrijven a la STORY of DAG ALLEMAAL, is het in Antwerpen wel erg stil op nieuwsgebied. Iedere trouwe lezer van DE ANTWERPSE KOERIER zal dat de laatste dagen waarschijnlijk wel gemerkt hebben in de webkrant.
Wie dat blijkbaar ook gemerkt hebben zijn bepaalde Antwerpse KMO's die onze mailboxen volproppen met "spectaculair nieuws" over hun zaak. Nieuws dat infeite niets meer of minder is dan regelrechte reklame voor hun winkel, restaurant, café, en noem maar op, opgesmukt met een bescheiden bijdrage voor Music for Life. Een poging dus tot een gratis publireportage of een onbetaalde advertentie. Trouwe lezers zullen het in ieder geval niet zijn, want dan zouden ze weten dat De Antwerpse Koerier bewust reklamevrij wordt gehouden.
Kijk, als één of andere galerij ons een bericht stuurt over een nakende vernissage, dan is dat voor ons nieuws. Wanneer een restaurateur ons zijn menu doorstuurt voor de feestdagen, dan kan dat geplaatst worden in de (tijdelijke) Kerst- en eindejaarsbijdrage, gratis nog wel. Maar... wanneer een winkel of firma ons een "persbericht" stuurt om zijn of haar producten aan te prijzen, dan krijgt dat van ons maar één bestemming: poubelle, of proper gezegd "horizontale classificatie"!
Soms denken ze van de redactie dat ze achterlijk is. De verdoken reklameboodschappen sturen ze naar onze redactie, maar als ze "echt" nieuws hebben, lopen ze zich de kop in om ATV of GVA te bellen. (Stuur daar een reklameboodschapje naar en vraag meteen wat het zal kosten. Maar niet verschieten, hé)
Moraal van het verhaal: Waar kan je die verdoken reklame kwijt? Juist... op de plaats waar het zonlicht niet schijnt, tenzij je in een nudistenkamp of op een naaktstrand loopt.
Dinsdag 7 december 2010
VRIJE KEUZE VAN ELECTRICITEITS-, INTERNET-, TELEFOON- EN GSM-LEVERANCIER...
 Een goede verkoper moet maar één ding goed onder de knie hebben: Verkopen!!!! Daarom krijgen ze, en zeker in de callcenters een doorgedreven opleiding, waarin ze leren om binnen een bepaalde tijdsperiode (liefst zo kort mogelijk) de klant te overtuigen over te schakelen naar hun product. Dat kan het best door zoveel mogelijk voordelen op te sommen en de nadelen dood te zwijgen.
De grootste maffia op dat gebied is te zoeken bij de electriciteitsleveranciers die slechtbetaalde marketeers de straat opsturen om deur aan deur te gaan vragen of de klant al een korting ontvangen heeft op zijn of haar energiefactuur. Die vraag wordt uiteraard negatief beantwoord, waarop de marketeer voorstelt het voor hem of haar in orde te brengen, en meteen heeft een niet goed oplettende klant een contract aan zijn of haar been voor een andere energieleverancier.
Andere maffioso op dat gebied, meestal via callcenters die op zich niets met de leverancier te maken hebben, zijn de internet- en telefonie-aanbieders.
De markt is immers vrijgemaakt en Electrabel heeft geen monopolie meer, evenmin als Belgacom op telefoniegebied. Dus,... denken de mensen dat ze inderdaad straffeloos van leverancier mogen veranderen, wanneer ze denken zich daar profijt bij te doen, maar... wat de nieuwe leverancier er bij het opmaken van het contract meestal "vergeet" bij te zeggen is dat de klant in 80% van de gevallen contractbreuk pleegt met zijn oude leverancier, omdat hij daarbij destijds een contract heeft getekend voor bepaalde duur, dat "stilzwijgend" telkens met een jaar wordt verlengd, indien de klant niet protesteert.
Gevolg: Een fikse boete voor contractbreuk, niettegenstaande de nieuwe leverancier op zijn communiezieltje beloofd heeft alles voor U te regelen: behoud van telefoonnummer, opzeggen van het contract bij de oude leverancier, eventueel een nieuwe GSM of I-Phone, enz...
Bekijk bovenstaande factuur van BELGACOM maar eens. De klantgegevens zijn uiteraard om privacyredenen door ons zwart gemaakt. Een boete van maar liefst 2.771,49 euro voor een overstap naar BASE.
Freedom of speech?..................
Maandag 6 december 2010
MAAR THUIS ZIJN VOOR HET DONKER IS, HE.........
 Het wordt nog druk in 't stad deze week. Tegen vrijdag moeten er nog een honderdtal chalets opgebouwd en ingericht worden en op het Steenplein moet tegen diezelfde dag een ijspiste liggen blinken, samen met een hartverwarmend of is het "hard verwarmd" winterterras.
De stad spreekt in superlatieven zoals: "Groter dan ooit" " "Méér dan 100 chalets verdeeld over het toeristisch centrum", enz...
En, pas op, men zal inderdaad een "echte" kerstmarktwandeling" kunnen maken, startend op de Groenplaats bij het Glazen Huis van Studio Brussel (10 dagen slechts, daarna is de Groenplaats dood), via de Handschoenmarkt over de Grote Markt en dan verder langs de Suikerrui naar het Steenplein. Alleen... je moet thuis zijn voor het donker is. De meeste 80-plussers kennen dit fenomeen nog van ongeveer 70 jaar geleden, toen Antwerpen bezet was door de vijand en deze laatste de avondklok instelde.
Ik weet niet wat de beweegredenen van 't stad zijn of waren om dergelijke draconische maatregelen te treffen, maar een kerstmarkt dat van zondag tot en met donderdag sluit om 20.00 uur, die 's vrijdags en 's zaterdags om 22.00 uur onherroepelijk dicht moet en die op 24, 25 en 31 december reeds 's namiddags om 17.00 sluit, lijkt alleen bedoeld te zijn voor enkele categorieën van mensen, met name de gepensioneerden en de werklozen. De gepensioneerden moeten sowieso om half acht thuis zijn omdat dan hun feuilleton "Familie" of "Thuis" begint, wat ze voor niets of niemand willen missen , en de werklozen omdat die overdag tijd genoeg hebben, tenzij ze in 't zwart in de horeca werken.
Waar "Antwerpen feest" blijkbaar niet voor bedoeld is is voor de werkende klasse, één- of tweeverdieners. Die werken tot vijf uur, komen om half zes, zes uur thuis, nemen een doucheken, eten een patatje en tegen dan is het ruim acht uur en is de kerstmarkt gesloten. Dus, eigenlijk is er voor gezorgd dat degenen die het zich kunnen permiteren om geld uit te geven op de kerstmarkt, gewoon niet kunnen gaan. Van een commerciële stunt gesproken!!
Beter dan de ganse stad te straffen en de uitbaters van de veel te dure chalets, die hun boterham niet kunnen verdienen als ze zo vroeg moeten sluiten, had men de oorzaak moeten aanpakken.
En iedereen met een beetje mayonnaise onder zijn hersenpan kent die oorzaak: Een handvol amokmakers, al dan niet nieuwe Belgen, die zich lazarus zopen in de goedkope jenevers en de glühwein en nadien op de vuist gingen. Dat krapuul moet men aanpakken door een duidelijke politie-aanwezigheid en een nultolerantie tegen abnormaal drankverbruik en smeerlapperij. Zet op het parcours twee duidelijk bemande politiecontainers en pluk de overtreders van de straat.
Wedden dat er, na enkele jaren, in Antwerpen terug manifestaties in het centrum kunnen plaats vinden op een normaal uur, zonder miserie en dat de om dezelfde reden om zeep geholpen beiaardconcerten terug feestdagen worden zoals voorheen?......
Zondag 5 december 2010
BEVRIEZEN IN HARTJE ANTWERPEN, NORMAAL TOCH?.....
 De Verenigde Naties en Vluchtelingenwerk Vlaanderen hebben forse kritiek geuit op ons land voor de gebrekkige opvang voor asielzoekers en daklozen. Gisterenavond organiseerde staatssecretaris Philippe Courard (PS) overleg over de opvangcrisis.
Het fatsoen van een land wordt gemeten aan de manier waarop ze met de zwakste in de maatschappij omgaat.
"In het weerbericht wordt gesproken over een gevoelstemperatuur van -15 tot -20 graden. Dat families, kinderen, zwangere vrouwen bij zo'n vriestemperaturen op straat moeten slapen, is een land als België onwaardig", zegt Els Keytsman van Vluchtelingenwerk Vlaanderen in "De ochtend" op Radio 1. "Het probleem is acuut en er is zo snel mogelijk een oplossing nodig. Die had er zelfs al dagen eerder moeten zijn."
Sommige politici zeggen dan wel dat ze een "warme samenleving" willen, maar in deze ijskoude dagen is daar niet veel van te merken. Je kan niemand in deze dagen zomaar op straat laten leven. Of het nu asielzoekers, zwervers of illegalen zijn, iedereen heeft recht op een menswaardige opvang in deze dagen.
Uitgeprocedeerden hadden inderdaad al weg moeten zijn aan dit land, maar aangezien de regeringen hen niet het land uitzetten moeten zij er nu maar voor zorgen dat deze mensen niet omkomen van de koude.
Het kan simpel klinken, maar er staan her en der in dit land kazernes en andere overheidsgebouwen leeg, de regering moet deze opeisen om mensen in onder te brengen.Maar ja, "daar wxordt aan gewerkt", niettegenstaande de kazernes maximum enkele maanden leeg hebben gestaan en dus niet "uitgeleefd" kunnen zijn. Natuurlijk moet men dan ook meer mensen aannemen en daar zit het grote probleem. Desnoods moet men werklozen opvorderen om zich gedurende een tijdje in te zetten voor die mensen, ze moeten daar wel een vergoeding voor krijgen natuurlijk. Dan heb je alleen nog maar wat ervaren mensen nodig om die werklozen te begeleiden.
Ik was onlangs op moskeebezoek, daar hoorde ik iemand die uitleg over zijn geloof gaf zeggen dat er in ons land geen armoede is. Hopelijk zijn die man zijn ogen opengegaan en zal de moslimgemeenschap zich ook gaan inzetten voor die mensen, waaronder er een pak geloofsgenoten zitten.
Maar in feite is het triestig dat het zover moest komen. De regering moet ervoor zorgen dat asielzoekers veel sneller een antwoord krijgen op hun aanvraag en als die is afgewezen, moet de regering zorgen vooreen snelle terugkeer. Doen ze dit niet, dan staat voor mij vast dat de regering toegeeft dat het niet veilig is in het land van herkomst. Dan begrijp ik niet waarom de regering niet meer moeite doet om die mensen terug te laten keren.
Maar ja, voor asielzoekers en illegalen doen ze minder moeite want die mogen toch niet stemmen en leveren de politici toch geen stemmen op. En wie geen stemmen kan leveren telt niet mee in dit land.
Er moet door het jaar heen gewerkt worden aan voldoende opvangplaatsen en niet op het laatste moment zoals nu. Is er nu echt geen politicus te vinden in dit land of zelfs in deze stad die nog logisch kan nadenken?
En wie ook kan helpen is Phaedra Hoste, gisteren stond in de Het Laatste Nieuws dat zij een deel van haar kleding verkoopt omdat... haar kleerkast uitpuilt. Ocharme, dutske toch. Ze zou godverdomme beter die kleren weggeven aan mensen die dat nu best kunnen gebruiken!
Maar ja, dat levert niets op en dan kan ze geen grotere kleerkast kopen om nog meer kleren te kunnen kopen. Laat maar Phaedra, kleedjes die bovenaan zo diep zijn uitgesneden zijn niet handig tijdens deze koude winterdagen en die mensen hebben toch geen kleerkast om ze in op te hangen.
Zaterdag 4 december 2010
DE STRALENDE "A" EN EEN ZOOTJE ONGEREGELD....
| 
